Cudowny chłopiec – David Sheff

Cudowny chłopiec 197x300 - Cudowny chłopiec - David SheffTę historię autor dedykuje wszystkim ludziom, którzy poświęcają się idei walki z uzależnieniami i zrozumienia ich istoty – w ośrodkach rehabilitacyjnych, klinikach, instytutach badawczych, ośrodkach readaptacyjnych i stowarzyszeniach abstynenckich, organizacjach zajmujących się szerzeniem wiedzy na temat narkomanii i wielu innych placówkach; a także wszystkim realizującym program Dwunastu Kroków na niezliczonych spotkaniach wspólnot.

Zanim Nic Sheff uzależnił się od krystalicznej amfetaminy, był wspaniałym chłopakiem, wesołym, dowcipnym, wybitnie uzdolnionym uczniem, sportowcem grającym w szkolnej reprezentacji i największym autorytetem dla mlodszego rodzeństwa. Kiedy wpadł w nałóg, stał się cieniem dawnego siebie, wstrząsanym tikiem nerwowym notorycznym kłamcą, który zdolny był okraść swojego ośmioletniego brata i wybrać życie na ulicy.

David Sheff szuka pierwszych oznak ostrzegających o uzależnieniu, opisuje mechanizm wyparcia świadomości, że Nic jest narkomanem, telefony o trzeciej w nocy (czy to dzwoni Nic? czy policja? lekarz dyżurny oddziału intensywnej terapii?), kolejne terapie odwykowe. Jego ciągły niepokój o Nica staje się jego własnym uzależnieniem; za graniczącą z obsesją troskę o syna i życie w nieustannym stresie musi zapłacić bardzo wysoką cenę. Jednocześnie jako rasowy dziennikarz David Sheff sprawdza wszystkie możliwości leczenia, jakie mogłyby ocalic życie.

Ostatnie historie – Olga Tokarczuk

Ostatnie historie 178x300 - Ostatnie historie - Olga TokarczukTrzy kobiety, babka, córka i wnuczka, spotykają na swojej drodze śmierć. Stają przed koniecznością spojrzenia na swoje życie od nowa. Każda z nich szuka dla siebie właściwego miejsca. Choć są przedstawicielkami różnych pokoleń tej samej rodziny, ich światy nie przystają do siebie. Ostatnie historie to współczesna saga, w której na oczach bohaterów przemija ich świat.

Olga Tokarczuk (ur. 1962) – jedna z największych polskich pisarek. Uhonorowana wieloma nagrodami, m.in. nagrodą Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek, nagrodą Fundacji im. Kościelskich (1997) oraz kilkoma nominacjami do literackiej Nagrody Nike, trzykrotna laureatka Nagrody Czytelników Nike. Mieszka w Sudetach.

Debiutowała powieścią Podróż ludzi Księgi (1993). Następne książki to: E.E. (1995), Prawiek i inne czasy (1996), Dom dzienny, dom nocny (1998) i zbiory opowiadań Szafa (1997), Gra na wielu bębenkach (2001) oraz esej Lalka i perła (2001).

LUDZIE-LATAWCE

Rozmowa z Olgą Tokarczuk o jej najnowszej powieści „Ostatnie historie” (fragment)

Waldemar Popek: Podczas pracy nad “Ostatnimi historiami” wszystkim nam dojrzewała w głowie własna wersja wykładni tego, co w tej powieści odnajdowaliśmy. Opinie te krążyły pomiędzy nami i przecierały szlaki porozumienia w sposobie myślenia o Pani książce. Dołączyły do tego pierwsze uwagi recenzentów, krytyków, przyjaciół. Wiem, że te opinie sprzyjają spojrzeniu na własne dzieło od nowa. Jak Pani widzi swoją książkę teraz, tuż przed premierą?

Olga Tokarczuk: Od początku ta książka była pomyślana “o śmierci”. Gdy sama siebie pytałam, co piszę, odpowiadałam sobie: “o śmierci”. Zdawałam też sobie sprawę, że temat jest tak trudny, tak wielokrotnie próbowany w literaturze, że z mojej strony zajęcie się nim może świadczyć o mojej arogancji i braku pokory. Lecz z drugiej strony nigdy w swoim pisaniu nie poszukiwałam “nowych tematów”, nie interesował mnie sam temat, ale sposób podejścia do niego, własny głos.

Gdyby móc z tej książki zrobić poziome przekroje, to jednym z nich ukaże się temat nomadyczności, braku zakorzenienia. Jest w tym trochę mojej przekory. Z żalem doświadczyłam braku zrozumienia tego motywu w “Domach”, które są przecież powieścią nie o posiadaniu domów, ale o ich braku. Myślę, że w “Ostatnich historiach” ten wątek jest zaznaczony wyraźniej i dosadniej. Wszystkie trzy postaci są wędrującymi wiecznie monadami, każda na swój sposób. Są to ludzie-latawce. Mapy, po których się poruszają, są inne, ale łączy je jakaś mityczna nostalgia za tym jednym właściwym miejscem, którego nie da się osiągnąć. Pierwsza podróżuje do domu dzieciństwa, druga – do utraconego kraju, trzecia – do abstrakcyjnego kraju północy, miejsca, które jednak mieści się już jednak poza zbiorowymi, plemiennymi nostalgiami, a sprowadza do drobnych, dobrze znanych, starych przedmiotów. One jedyne zakorzenione są w świecie “sprzed”: sprzed obu wojen, industrializacji, globalizacji, tych wszystkich “acji” – dotyczą więc zamierzchłego, a jednak bezpiecznego świata.

W pewnym sensie chciałam się zmierzyć się z sagą. Byłoby to już drugie podejście (po „Prawieku i innych czasach”). Saga, cóż to za pojemna forma, prawda? Ile można w niej opowiedzieć. Ale dziś poważna saga nie może się udać. Nie tylko dlatego, że przestały istnieć tradycyjne związki między pokoleniami, ale dlatego, że ludzie w nie nie wierzą. To nie przypadek, że ostatnie porządnie zrobione sagi zostały napisane w pierwszej połowie ostatniego wieku, kiedy istniał jeszcze poukładany, ciągły tradycyjny świat. “Ostatnie historie” są swego rodzaju sagą, ale ułomną, uszczerbioną. Wszelka ciągłość pomiędzy pokoleniami jest tylko formalna. Oto są matki i córki, babki i wnuczki. Ich światy przestały do siebie przystawać. Prawdziwym tematem sag jest przemijanie i śmierć, które dokonują się na ludziach i na oczach ludzi. Prawdziwym i jedynym tematem sag jest powolne i nieuniknione umieranie świata takiego, jaki znamy.

 

Wojska NKWD na froncie wschodnim – Rupert Butler

Wojska NKWD na froncie wschodnim 204x300 - Wojska NKWD na froncie wschodnim - Rupert ButlerKsiążka znakomicie i wnikliwie przedstawia działalność NKWD w czasie drugiej wojny światowej, w okresie poprzedzającym zimną wojnę oraz na jej początku. Omówione zostały poszczególne etapy kształtowania się tej tajnej służby i jej działalność zarówno w okresie poprzedzającym atak Niemiec na Związek Sowiecki, jak też udział NKWD w poszczególnych etapach wojny, a wreszcie rola jaką odgrywała ona w radzieckiej strefie okupacyjnej po maju 1945 roku i w późniejszym czasie.

Przy polskim stole – Krystyna Bockenheim

Przy polskim stole 197x300 - Przy polskim stole - Krystyna BockenheimCo jedli i pili nasi przodkowie, jak rozwijała się sztuka Kulinarna? Groch ze słoniną, pieczone bażanty podawane w upierzeniu, dwulitrowe kilelichy do wina, a także niezwykłe przepisy kulinarne naszych prababek – to wszystko tworzy tysiącletnie dzieje polskiego stołu i kuchni.

Czarne gwiazdy – Ryszard Kapuściński

Czarne gwiazdy 184x300 - Czarne gwiazdy - Ryszard KapuścińskiWznowienie po 50 latach!

Po wznowieniu książki „Gdyby cała Afryka…” (2011), jednego z najwybitniejszych świadectw pierwszego okresu dekolonizacji, przyszedł czas na przypomnienie „Czarnych gwiazd” – pierwszej afrykańskiej książki Ryszarda Kapuścińskiego, czyli jego 17 głośnych reportaży z lat 1960–1962. Dzięki relacjom z Konga publikowanym w tygodniku „Polityka” Kapuściński zdobył pierwsze miejsce w plebiscycie na najpopularniejszego autora „Polityki” w roku 1961.

Książka zawiera dodatkowo:

* przypisy: Bogumił Jewsiewicki, Eugeniusz Rzewuski i Bożena Dudko, a do reportaży z Ghany także Małgorzata i Enchill

Kofi Asare;

* 10 fotografii Ryszarda Kapuścińskiego z Ghany z 1959/1960 r. oraz opowieść fotograficzna – ze zdjęć agencyjnych – o Kwame Nkrumahu (14 fotografii) i Patrisie Lumumbie (12 fotografii);

* Posłowie afrykanisty z Kanady, światowej rangi specjalisty od Konga prof. Bogumiła Jewsiewickiego.

 

Kilka sposobów na niemożliwość czyli krótki poradnik dla tych, którzy nie wiedzę, że nic się nie da zrobić – Stefan Bratkowski

Kilka sposobów na niemożliwość 197x300 - Kilka sposobów na niemożliwość czyli krótki poradnik dla tych, którzy nie wiedzę, że nic się nie da zrobić -  Stefan BratkowskiTa książeczka nie zawiera wielkiej filozofii ani też nie proponuje żadnych utopii. Opiera się na doświadczeniach autora i setek innych ludzi, którzy coś praktycznie próbowali zmienić w otaczającym ich świecie. Dalsze sposoby na niemożliwość wedle nadziei autora obmyślą Czytelnicy tej książeczki…

Tak i na ziemi – Davide Enia

Tak i na ziemi 187x300 - Tak i na ziemi - Davide EniaDavidu po raz pierwszy staje na ringu w wieku 9 lat. Bokserem był jego nieżyjący ojciec i wujek, który mu go zastępuje. Nic więc dziwnego, że od chłopca oczekuje się, że zdobędzie tytuł mistrza Włoch, który wymknął się z rąk członkom jego rodziny. Opowiadając dzieje trzech pokoleń rodziny pięściarzy z Palermo, autor prowadzi nas przez pięćdziesiąt lat włoskiej historii, od drugiej wojny światowej aż do krwawego roku 1992, kiedy to bomby powróciły do Palermo, już nie za sprawą wojny, ale mafijnych porachunków. To opowieść o przyjaźni, miłości, nadziejach i porażkach, i o boksie, który jest zarówno treścią życia, jak i jego metaforą.

Święto Kozła – Mario Vargas Llosa

więto Kozła 193x300 - Święto Kozła - Mario Vargas LlosaUrania Cabral miała dziewiętnaście lat, gdy opuściła Dominikanę. Teraz, po trzydziestu latach, wraca, by raz jeszcze skonfrontować się z koszmarami przeszłości. Jej ojciec był ministrem w rządzie dyktatora Rafaela Trujillo i jego zaufanym człowiekiem. Znajdując się wewnątrz nieludzkiej machiny terroru, musiał wciąż lawirować między posłuszeństwem i moralnością, aż do dnia, kiedy ręce dyktatora sięgnęły po to, co miał najcenniejszego… 

Święto kozła jest jedną z najważniejszych i najostrzejszych książek Llosy. Niepokorni 
i podporządkowani, kombinatorzy i naiwniacy, wywrotowcy i ci, którzy płaczą nad zwłokami tyrana składają się na elementy strasznej panoramy roztoczonej przez peruwiańskiego mistrza. To historia o krzywdzie, która nie przestaje boleć po latach, a zarazem studium umysłowego spustoszenia, jakie rządy terroru sieją wśród zwykłych ludzi. 

Czy nim pogardzasz? Nienawidzisz go? Wciąż jeszcze? ?Już nie?, mówi głośno. Nie wróciłabyś tutaj, gdyby uraza tkwiła w tobie nadal, gdyby rana krwawiła, rozczarowanie gnębiło cię i zatruwało, jak za młodych lat, kiedy nauka i praca były dla ciebie obsesyjnym sposobem na to, żeby nie pamiętać. Wtedy, o tak, wtedy go nienawidziłaś. Każdą cząstką swej osoby, wszystkimi myślami i uczuciami, jakie tkwiły w tobie. Życzyłaś mu nieszczęść, chorób, wypadków. Bóg cię wysłuchał, Uranio. A może raczej diabeł.

Teoria bezwzględności – Beata Pawlikowska

Teoria bezwzględności 204x300 - Teoria bezwzględności - Beata PawlikowskaSłynna polska podróżniczka wyrusza w podróż przez historię ludzkości. To książka z pogranicza fizyki kwantowej, filozofii i psychologii oraz ponad dwudziestoletniego doświadczenia z podróżowania i poznawania świata.

Podczas moich podróży przebyłam nie tylko setki tysięcy kilometrów w przestrzeni na kilku kontynentach, ale także przewędrowałam własnymi stopami przez całą historię ludzkości. Mieszkałam w dżungli w osadzie Indian uważanych za ostatnich ludzi z epoki kamienia łupanego. Poznałam tajemnice amazońskich szamanów, spotkałam Buszmenów, Aborygenów, potomków starożytnych cywilizacji Majów i Inków. Spotkałam ludzi na każdym możliwym szczeblu rozwoju cywilizacyjnego – od Indian w szałasach z liści palmowych przez lepianki Masajów aż po kamienne domy w Tybecie, pałace gwiazd z Hollywood i drapacze chmur w największych metropoliach świata.

Wszędzie szukałam Prawdy. Uniwersalnej prawdy o nas, ludziach. Ta prawda to właśnie teoria bezwzględności.
Beata Pawlikowska

Czy nastąpi koniec świata?… Czy mamy na to wpływ? Czy możemy go uniknąć?

TA KSIĄŻKA NA ZAWSZE ZMIENI SPOSÓB, W JAKI PATRZYSZ NA ŚWIAT, CYWILIZACJĘ I WŁASNE ŻYCIE.

Dziwy i dziwadła obyczajowe, czyli ciekawostki – Roman Antoszewski

Dziwy i dziwadła obyczajowe - Dziwy i dziwadła obyczajowe, czyli ciekawostki - Roman AntoszewskiIle kosztuje tytuł lorda?
Kto oprawił książkę we własną skórę?
Ile (najwięcej) można przegrać w karty?
Jak często myli się “wielcy ludzie”?
Jak w gułagach przemycano wódę?
Skąd się wziął celibat?
Odpowiedzi na te i inne pytania znajdziesz w tej książce.