Poezje – Adam Asnyk

Poezje 200x300 - Poezje - Adam AsnykJednego serca! tak mało, tak mało
Jednego serca trzeba mi na ziemi!
Co by przy moim miłością zadrżało
A byłbym cichym pomiędzy cichemi.

Adam Asnyk

 

 

 

 

 

Poganka – Narcyza Żmichowska

Poganka 182x300 - Poganka - Narcyza ŻmichowskaOpowieść o grupie młodych ludzi, związanych wzajemnymi sympatiami, antypatiami, przeszłością i być może przyszłością.

 

 

 

Popiół i kurz. Opowieść ze świata pomiędzy – Jarosław Grzędowicz

Popiół i kurz. Opowieść ze świata pomiędzy 196x300 - Popiół i kurz. Opowieść ze świata pomiędzy - Jarosław GrzędowiczNie wiadomo, czy istnieją niebiosa. Nie wiadomo też, czy istnieje piekło. Jedyne, co jest pewne, to popiół i kurz zalegające piętro wyżej.

Tu każdy przedmiot, myśl, uczucie mają swoje Ka – odbicie świata materialnego. Tu pełzają myślokształty, zbierają się skeksy – demony nagłej śmierci, tu przenika zło chcące pożreć, zawładnąć twoją duszą.

Tu wędrujesz Ty, gdy nie zdajesz sobie sprawy, że właśnie umarłeś.

Witaj w świecie Pomiędzy!

Pod cierniowym krzyżem, na którym wisi rozpięty mnich. Mnich, który poznał tajemnicę tego świata i musiał umrzeć dla niej, pozostawiając swojemu przyjacielowi swoisty testament: sięgaj głęboko i znajduj odpowiedzi.

Porwanie Baltazara Gąbki – Stanisław Pagaczewski

Porwanie Baltazara Gąbki - Porwanie Baltazara Gąbki - Stanisław PagaczewskiPierwszy tom opowieści o dzielnym Smoku Wawelskim, który na prośbę Króla Kraka wyrusza w wyprawę do Krainy Deszczowców, aby uwolnić znanego biologa, autora niezwykle cennej rozprawy o zakończeniach nerwowych w pysku ślimaka winniczka, profesora Baltazara Gąbkę. W trudach tej niezwykle niebezpiecznej podróży towarzyszą mu kucharz Bartłomiej Bartolini i medyk Doktor Koyot. …a w ślad za nim podąża szpieg z Krainy Deszczowców, tajemniczy Don Pedro. Zabawne perypetie bohaterów wpisane w schemat porwania i pogoni, elementy powieści szpiegowskiej Porwaniu Baltazara Gąbki bawią i śmieszą zarówno dzieci jak i ich rodziców. Radości czytania najnowszej edycji książki o przygodach Baltazara Gąbki i jego przyjaciół z pewnością dorównuje przyjemność oglądania bajecznie kolorowych ilustracji, autorstwa Alfreda Ledwiga

Powiem wam, jak zginął – Joe Alex

Powiem wam jak zginął 180x300 - Powiem wam, jak zginął - Joe AlexAutor kryminałów, Joe Alex, szukając natchnienia, przybywa do posiadłości swojego dawnego przyjaciela, słynnego chemika, Iana Drummonda. Tutejszy inspektor Scotland Yardu, Ben Parker, otrzymuje anonim i prosi Alexa o pomoc w obserwowaniu okolicy, gdyż życie Drummonda jest zagrożone. Mimo czujności wszystkich Ian zostaje zamordowany. Joe i inspektor szukają zabójcy, a pomóc ma im w tym… fragment sztuki Ajschylosa.

Pożegnanie jesieni – Stanisław Ignacy Witkiewicz

Pożegnanie jesieni 198x300 - Pożegnanie jesieni - Stanisław Ignacy WitkiewiczPożegnanie jesieni jest najbardziej znaną powieścią Stanisława Ignacego Witkiewicza. Jej tematem są przeżycia grupy dekadentów (z Atanazym Bazakbalem na czele), którzy na co dzień żyją w dusznej i męczącej atmosferze głębokiego kryzysu egzystencjalnego i kulturowego; w których – jednakże – każdego dnia odzywa się w sposób namacalny potęgujące się poczucie „metafizycznej dziwności istnienia”. Tymczasem ani „rozmowy istotne”, ani też rozmaite eksperymenty psychologiczne i artystyczne, które są udziałem głównych bohaterów, nie zapobiegną postępującej degrengoladzie. W tle dokonują się bowiem gwałtowne przemiany społeczno-polityczne zmierzające do rewolucji

„niwelistycznej”, która nie tylko spowoduje powszechną mechanizację (połączoną z od­in­dy­wi­duali­zo­wa­niem człowieka), ale również zniszczy religię, filozofię i sztukę. Witkiewicz w Pożegnaniu jesieni ukazuje zatem dobitnie i sugestywnie – w charakterystyczny dla siebie sposób: na poły groteskowo, na poły realistycznie – tragiczną wizję unicestwienia jednostki („Istnienia Poszczególnego”) oraz upadku całej kultury.

…nagle dziwna pustka ogarnęła Atanazego: w tej chwili nie chciał ani życia, ani śmierci – chciał po prostu trwać – jedynie trwać, a nie żyć. Gdyby tak można patrząc na ten świat rozwiać się w nicość, nie wiedząc o tym wcale, nie czując samego procesu rozwiewania się! (…) Świat zakręcił się cicho na jakichś olbrzymich dźwigniach i uleciał w tamten wymiar: zmieniał się szybko w „tamtą”, niewyrażalną, ucieleśnioną samą czystą piękność. (…) I kiedy „trwał tak bez trwania”, doszedł go nagle jakiś trzask i szum: ze splątanych skoruszyn i rokit wysunęła się ciemnobrązowa włochata masa i szła przez mały trawniczek między głazami, z którego sterczały zeschłe baldaszki i więdnące jesienne gencjany – wprost ku niemu. (…) „Masz babo placek – rzekł Atanazy bez cienia strachu. – Popsuje mi ostatnią chwilę”. (…) Niedoszły samobójca zerwał się i rozejrzał się dokoła. Instynkt samoobrony działał mechanicznie (…). Broni nie miał. Chwycił całą garść białego proszku, którego kupkę miał na papierze obok siebie, i cisnął w pysk niedźwiedzicy, rozwierający się tuż nad nim, i odskoczył w tył na głaz. Przypomniał mu się Łohoyski, który kokainował swego kota, i roześmiał się nagle szeroko – to była wyższa marka.

Północna granica – Feliks W. Kres

Północna granica - Północna granica - Feliks W. KresPierwsza część jednej z najlepszych polskich serii fantasy, obejmującej kompletną opowieść o świecie Szereru – Księga Całości. Na północnych rubieżach Szereru trwa wojna. Tuż za granicą zaczynają się przeklęte ziemie, którymi włada szalony bóg – Aler. Stworzone przezeń dziwne, rozumne stwory – nazywane złotymi i srebrnymi Alerami – wdzierają się w coraz większej sile na terytorium Imperium. Rawat, oficer jazdy Legionu Dartańskiego w niewielkiej stanicy, musi powstrzymać zastępy bestii, mając do dyspozycji jedynie niewielki oddział i kota – zwiadowcę… Mroczny świat Szereru, władany przez tajemniczą potęgę – Szerń, która przybyła znikąd i dała rozum najpierw ludziom, potem kotom i sępom…

Prawiek i inne czasy – Olga Tokarczuk

Prawiek i inne czasy 182x300 - Prawiek i inne czasy - Olga Tokarczuk“Prawiek jest jedną z najambitniejszych powieści, jakie powstały w ciągu ostatnich lat. Gdyby więc zasługi mierzyć ambicjami, byłaby ta powieść wielkim wydarzeniem. Ale książka Tokarczuk nie potrzebuje takiej miary. Broni się bowiem czym innym. Pięknem współodczuwania z naturą, umiejętnością znajdywania dramatyzmu w każdej szczelinie istnienia, frapującą refleksją egzystencjalną”.
Przemysław Czapliński (“Ex Libris”, 1996 nr 98)
Obsypana nagrodami powieść Olgi Tokarczuk. Za Prawiek i inne czasy wyróżniono autorkę Nagrodą Fundacji im. Kościelskich (1997), Nike `97 – Nagrodą Czytelników, Paszportem “Polityki” (1997) oraz Machinerem (1996).

 

 

Przedksiężycowi – Anna Kańtoch

Przedksiężycowi 188x300 - Przedksiężycowi - Anna KańtochBądź wola Wasza, o Przedksiężycowi!
Lunapolis. Miasto w szponach kultu sztuki. Tu nawet mordercy dążą do perfekcji. I są art-zbrodniarzami.
Dzieci zamawia się u duszoinżynierów. W konkurencyjnych korporacjach. Dorosłe beztalencia kasowane są w okamgnieniu, by jako ludzkie odpady zgnić w cuchnących, rozkładających się światach przeszłości. Przebudzenia dostąpią tylko najdoskonalsi, albowiem tak chcą Przedksiężycowi.
– Niesprawiedliwe wredne sukinsyny! – bluźni początkujący artysta.
Jak się okazuje, ten młody malarz nie jest w swym buncie odosobniony…
W dodatku czas dobiega końca, a świat rozpada się i rdzewieje….

Przemija postać świata – Hanna Malewska

Przemija postać świata 195x300 - Przemija postać świata - Hanna MalewskaO swojej powieści Hanna Malewska tak napisała w liście do siostry Teresy Landy: “melduję, że jest z VI wieku: dzieje Ostrogotów w Italii, narodziny benedyktynów, Kasjodor ratujący szczątki kultury, ambicje niewczesne Justyniana, ruina dzieł czysto ludzkich – dwie szachownice, ludzka i Boża, i bardzo różne na nich sukcesy i porażki”.

Jadwiga Żylińska, pisarka i przyjaciółka Malewskiej, mówiła, że książka ta jest “spojrzeniem ratującym człowieka przed poczuciem absolutnej znikomości jego doczesnego bytu”. Uważała ją za najlepsze artystycznie i najdojrzalsze dzieło autorki. 

“Malewska jest w pełni świadoma, że chodzi (…) o dwie kultury i dwa systemy sakralne, ale odrzuca relatywizm. W tym wypadku dystans nie licuje z autorskim przesłaniem, które musi być przedstawione w kategorycznej formie. Chrześcijaństwo nie jest kulturą zadufanych etnocentryków przekonanych o własnym anielstwie. Jest cywilizacją grzeszników świadomych własnej grzeszności, więc zdolnych do rachunku sumienia. Grzesznik jest w tej cywilizacji bratem, którego się nie kamienuje”.

Karol Modzelewski, ze Wstępu.