Najwyższe szczyty Polski Jakub Jagiełło Bartłomiej Grzegorz Sala

Najwyzsze szczyty Polski. Przewodnik 208x300 - Najwyższe szczyty Polski	Jakub Jagiełło Bartłomiej Grzegorz SalaNajwyższe szczyty Polski Jakub Jagiełło Bartłomiej Grzegorz Sala

Przewodnik zawiera opisy 56 szczytów w polskich górach, w tym 27 najwyższych szczytów danych pasm. Pozostałe szczyty to najwyższe wierzchołki fragmentów pasm górskich lub szczyty dawniej uważane za najwyższe. Przewodnik zawiera mnóstwo informacji praktycznych i propozycji tras wejścia na najwyższe szczyty, jak także informacje o ich historii i znaczeniu w kulturze. Przewodnik w pełni kolorowy, zawiera mapy i kilkadziesiąt zdjęć.

„Zdobywanie najwyższych szczytów polskich gór może być dobrym wstępem do zapoznania się z górami – nie tylko dla dzieci, ale także dla tych, którzy wcześniej po górach nie chodzili. Jeszcze trzydzieści lat temu często trzeba było iść na wielodniową wędrówkę, żeby zaliczyć kilka najwyższych punktów różnych pasm. Obecnie w pobliże każdego szczytu można podjechać samochodem. Wszystkie ze wzniesień (nawet Rysy) można zdobyć w ciągu jednego dnia, a większość nawet w ciągu kilku godzin. Są i takie, na które tam i z powrotem dotrzemy w godzinę (np. Maślak, Orlica). Do listy najwyższych szczytów dodaliśmy także wzniesienia dawniej uznawane za najwyższe lub do takich pretendujące, jak także najwyższe szczyty wyróżniających się fragmentów pasm. Dlatego w opisie Beskidu Sądeckiego przeczytacie także o Jaworzynie Krynickiej – najwyższym szczycie Pasma Jaworzyny Krynickiej, jak i o Kraczoniku – najwyższym szczycie Gór Leluchowskich, zaliczanych obecnie do Beskidu Sądeckiego. Łącznie opisaliśmy więc 56 szczytów, z czego 27 najwyższych. Każdy opis został uzupełniony o informacje praktyczne, jak dojść, którędy i ile zajmuje to czasu.”
fragment wstępu

Co mówi tata Alberta Gunilla Bergström

Co mowi tata Alberta 218x300 - Co mówi tata Alberta Gunilla BergströmCo mówi tata Alberta Gunilla Bergström

Albert lubi dni, kiedy mają z tatą dużo do zrobienia. Bardzo się wtedy spieszą, a tata zapomina o swoich złotych myślach i mądrych radach. W takie dni wszystko się może zdarzyć!

Albert Albertson mieszka z bardzo miłym tatą i kotem Puzlem. Jak każdy kilkulatek czasem ma problemy z zasypianiem, potrafi rano strasznie się grzebać przed wyjściem do przedszkola i jest niezwykle pomysłowy, zwłaszcza jeśli bardzo czegoś chce. Dzieci rozpoznają w Albercie swoje zachowania i emocje – radość zabawy, ciekawość świata, nieograniczoną fantazję, ale też złość, zazdrość czy strach.

Książki o Albercie, tłumaczone na kilkadziesiąt języków, rozeszły się dotąd w niemal dziewięciomilionowym nakładzie w Szwecji i poza jej granicami, a na ich kanwie powstały liczne spektakle teatralne i filmy animowane. W Szwecji to już kultowa seria, licząca ponad trzydzieści tytułów. Jej autorka i ilustratorka, Gunilla Bergström, otrzymała za swoją twórczość wiele nagród i wyróżnień, włącznie z wyborem jej książki na książkę roku 1997 przez szwedzkie Jury Dziecięce.

W 2012 roku minęło 40 lat od ukazania się pierwszej historii o Albercie Albertsonie, który w Szwecji nazywa się Alfons Åberg. Przy okazji jubileuszu Gunilla Bergström uhonorowana została przez szwedzki rząd medalem Illis quorum za „nowatorską twórczość literacką i ilustratorską znakomicie ukazującą świat z dziecięcej perspektywy”. Książki o Albercie cieszą się niesłabnącą popularnością i wciąż powstają nowe.

Nie mamy wątpliwości, że zaprzyjaźnicie się z Albertem i jego tatą od pierwszego czytania!

Co mówi tata Alberta?

Bardzo potrzebna mi jest przyjaźń Pana oprac Marek Zybura

Bardzo potrzebna mi jest przyjazn Pana 191x300 - Bardzo potrzebna mi jest przyjaźń Pana	oprac Marek ZyburaBardzo potrzebna mi jest przyjaźń Pana oprac Marek Zybura

„Bardzo lubię pisać listy i myślę, że jest to taka sama sztuka jak pisanie wierszy” – taką refleksję zawarł Zbigniew Herbert w liście do Jerzego Turowicza w 1950 r.Z biegiem lat miał stać się jednym z najpłodniejszych i najważniejszych epistolografów literatury polskiej drugiej połowy XX w. Listy, będące „komunikatami z życia” (M. Wyka), stanowią część jego pisarstwa. Choć nie można o nich mówić jako o „listach artystycznych” w sensie statusu, jaki posiadają w jego twórczości wiersze, eseje czy dramaty, to jednak są nieodzownym komentarzem do jego życia i dzieła. Korespondencja z polonistą i tłumaczem (przekładającym m.in. Witkacego i Gombrowicza) Heinrichem Kunstmannem jest w tym kontekście o tyle istotna, że torował mu on drogę do literackiej sławy w Niemczech, gdzie pisarz miał później odnosić swoje największe sukcesy. Stawiający pod koniec lat pięćdziesiątych XX w. pierwsze literackie kroki na Zachodzie Herbert miał do Kunstmanna stosunek szczególny, czemu dawał wyraz: „jest Pan jedynym intelektualistą, którego znam w Niemczech” (…), „każdy list Pana otwieram z niecierpliwością”, i wyznawał po kilku latach: „Bardzo potrzebna mi jest przyjaźń Pana. To pozwala żyć”. Inspirowany listami tłumacza, pisał: „Lubię listy Pana także dlatego, że zmuszają mnie one zawsze do myślenia o pisaniu, do precyzowania moich literackich idei”, którymi to przemyśleniami też się z nim dzielił. Wreszcie kontakty z Kunstmannem pisarz traktował jako część szerszego kontekstu polsko-niemieckich relacji po tragedii II wojny światowej i świadomie pielęgnował je jako swój wkład do pracy nad pojednaniem obydwu narodów. „Bardzo chciałbym – pisał do niego pod koniec lat pięćdziesiątych – aby Pan lubił ten naród. Serdeczny stosunek z Panem jest dlatego dla mnie drogi, że ponad tym szerokim rowem krzywd, krwi i głupoty pleciemy naszą nitkę porozumienia”.  Po upływie przeszło półwiecza od wojny, umyka powszechnej świadomości fakt, jakiego mentalnego wysiłku wymagało od pokolenia wojennego podjęcie wówczas dialogu z wczorajszym wrogiem – i to z intencją pojednania się z nim. Dzisiaj, w drugiej dekadzie XXI w., okazuje się, że w Polsce to zadanie wciąż jest aktualne.
Marek Zybura

Jak wytresować kota Dawid Ratajczak

Jak wytresowac kota 230x300 - Jak wytresować kota Dawid RatajczakJak wytresować kota Dawid Ratajczak

„Posiadanie kota daje nam możliwość poczucia się we własnym domu jak gość”. Tak twierdzi autor.

Nie dajmy się jednak zwieść. Kot wcale nas nie ugości, czym chata bogata, ani nie zaproponuje najwygodniejszego fotela. Co to, to nie! Życie z nim pod jednym dachem, choć barwne, jest pełne wyzwań oraz ciągłej walki o swoje miejsce w swoim mieszkaniu.

W czym więc tkwi fenomen kota, skoro „nie ma on żadnych praktycznych zastosowań”?

Cyberplemiona Paweł Matuszewski

Cyberplemiona 212x300 - Cyberplemiona Paweł MatuszewskiCyberplemiona Paweł Matuszewski

Internet zrewolucjonizował życie społeczne i polityczne, wywracając do góry nogami dotychczasowe zasady prowadzenia kampanii i docierania do poszczególnych grup głosujących. Wybory ostatnich kilku lat na całym świecie pokazały, że media społecznościowe to nie tylko egalitarny przekaz, możliwość komunikacji z politykami i szansa na odejście od kierowanego jednostronnie przekazu radiowego czy telewizyjnego. Głośna sprawa Cambridge Analytica i prowadzona od czasu Brexitu wojna z fake newsami ujawniły również ciemną stronę życia politycznego na Facebooku.

W najnowszej książce Paweł Matuszewski przygląda się ostatnim wyborom parlamentarnym w Polsce oraz sposobowi prowadzenia kampanii na Facebooku. Na podstawie klasycznych oraz współczesnych teorii badań społecznych socjolog stara się uchwycić nowe zjawiska zachodzące w Internecie między wyborcami, politykami i partiami. By tego dokonać, wykorzystuje konstrukt cyberplemion – wyizolowanych wspólnot, istniejących wyłącznie w świecie cyfrowym, między którymi zachodzą najróżniejsze relacje: od rzadko spotykanych i ściśle uwarunkowanych migracji do znacznie powszechniejszych otwartych konfliktów i sporów.

Cyberplemiona to jedna z pierwszych książek w Polsce, która Facebooka traktuje jako obszar badawczy a za przedmiot badań obiera sobie aktywność potencjalnych wyborców i zwolenników konkretnych partii politycznych. Opierając się na dokładnych analizach wykonanych przy pomocy autorskich narzędzi, Matuszewski opisuje m.in. zjawisko polaryzacji przekonań, której źródłem są określone sposoby zdobywania informacji oraz reakcje społeczne innych użytkowników. Autor przygląda się również pozornej różnorodności danych, stanowisk oraz informacji, którą miały gwarantować media społecznościowe. Na podstawie setek tysięcy zebranych komentarzy i wypowiedzi charakteryzuje przekonania popleczników partii politycznych w kluczowych dla nich kwestiach ekonomicznych i społecznych.