Trzynasty dzień tygodnia Ryszard Ćwirlej

Trzynasty dzien tygodnia 211x300 - Trzynasty dzień tygodnia Ryszard ĆwirlejTrzynasty dzień tygodnia Ryszard Ćwirlej

W nocy z 12 na 13 grudnia 1981 roku polskie władze komunistyczne z generałem Jaruzelskim na czele wprowadzają stan wojenny, który ma za zadanie likwidację „Solidarności” i przywrócenie socjalistycznego porządku w całym kraju. Milkną telefony, a radio i telewizja przestają nadawać. Na ulice polskich miast wyjeżdżają czołgi i transportery opancerzone. W stan gotowości postawiona jest Milicja Obywatelska i Służba Bezpieczeństwa.

Tej nocy grupa milicjantów wysłana na jedno z poznańskich osiedli, by aresztować działacza „Solidarności” znajduje w sąsiednim mieszkaniu ciało zastrzelonego mężczyzny. W tym samym czasie, w innej części miasta dochodzi do zaskakująco podobnego morderstwa. Oba mieszkania zostały dokładnie splądrowane a świadkowie w pobliżu obu miejsc zbrodni widzieli milicyjną nysę oraz dwóch ludzi, jednego w mundurze a drugiego w cywilnym ubraniu. Czy to przypadek?

Na poszukiwania morderców rusza grupa śledczych kierowana przez porucznika Marcinkowskiego, któremu w tym śledztwie mają pomóc dwaj milicjanci – rozpoczynający pracę w wydziale niedoświadczony absolwent szkoły oficerskiej podporucznik Mirosław Brodziak i oddelegowany z SB stary wyga, chorąży Teofil Olkiewicz.

Własny pokój Virginia Woolf

Wlasny pokoj 209x300 - Własny pokój	Virginia WoolfWłasny pokój Virginia Woolf

Legendarny esej Virginii Woolf “Własny pokój” obchodzi w tym roku dziewięćdziesiątą rocznicę. Czytając go po latach w tłumaczeniu Agnieszki Graff dowiadujemy się, jak wiele postulatów zapisanych przez brytyjską pisarkę nadal jest aktualnych. O własnej drodze do niezależności opowiadają też sławne Polki: Edyta Bartosiewicz, Joanna Bator, Magda Cielecka, Katarzyna Kozyra, Martyna Wojciechowska, Ewa Woydyłło. Virginia Woolf żyła w innym świecie, ale jej esej nadal pozostaje perłą. Udowadniają ta także rozmowy o nim sławnych i przebojowych kobiet.

Wióry lecą Kasia Sawko

Wiory leca 240x300 - Wióry lecą Kasia SawkoWióry lecą Kasia Sawko

Renowacja mebli i tapicerka dla początkujących

Jaki mebel najlepiej wziąć na warsztat? Które narzędzia są absolutnie niezbędne? W jaki sposób zabrać się do renowacji, aby nie stracić wiary i zapału już na początku pracy? Dzięki tej książce przejdziecie przyspieszony kurs renowacji i tapicerki mebli, poznając podstawowe kroki postępowania i niezbędne wskazówki. Inspiracją niech będzie dla was kilkanaście historii mebli – przed renowacją, w jej trakcie i po niej.

„Na początku działalności sama się bałam, że istnieje tylko jeden sposób na wykonanie danej czynności. Doświadczenie pokazało, że w pracy ręcznej jest sporo swobody, niektóre rzeczy robi się intuicyjnie, a duża część pracy opiera się na patentach i ułatwianiu sobie życia” – uspokaja autorka i chętnie dzieli się swoimi sprytnymi sposobami na szybką renowację mebli. A zatem porzućcie lęki i wyciągnijcie stare chierki oraz hałasy z komórek i strychów. Do dzieła!

Wióry lecą – stolarka dla kobiet i nie tylko

Projekt, w ramach którego od pięciu lat odbywają się warsztaty stolarki, renowacji mebli i tapicerki. Do tej pory zrealizowano około 1500 spotkań w całej Polsce, głównie z udziałem osób, które nie miały wcześniej do czynienia z rzemiosłem. Prowadzący szczególnie ciepło myślą o kobietach, które zachęcają do majsterkowania i realizowania własnych pomysłów. Autorzy warsztatów współpracują również z firmami, dla których organizowane są zajęcia dostosowane do potrzeb danego zespołu.

Kwantechizm czyli klatka na ludzi Andrzej Dragan

Kwantechizm - Kwantechizm czyli klatka na ludzi	Andrzej DraganKwantechizm czyli klatka na ludzi Andrzej Dragan

Za jakiś czas zostaniemy ewolucyjnie zastąpieni istotami, które dzielić od nas będzie przepaść o wiele większa, niż obecnie dzieli nas od mrówek. Mówienie z jakąkolwiek pewnością o czymkolwiek jest więc nie tylko bezczelnością, ale, co gorsza, nietaktem” pisze autor. Intelektualna prowokacja? Kokieteria wybitnego fizyka zajmującego się teorią kwantową, laureata kilkudziesięciu nagród za działalność naukową, ale też fotograficzną, filmową i za komponowaną muzykę? Podążając razem z Draganem na jego chybotliwej nieco, elektrycznej deskorolce (latem i zimą dojeżdża nią na wydział fizyki warszawskiego Uniwersytetu) musimy się uzbroić w cierpliwość. Wkrótce zrozumiemy, że wszystko, co człowiek kiedykolwiek zbudował, z piramidami, Wieżą Eiffla oraz Jezusem ze Świebodzina włącznie, zmieściłoby się bez trudu wewnątrz kostki sześciennej o boku pięciu kilometrów. Niby niewiele, ale ten sam człowiek przy pomocy kartki, długopisu i kosza na śmieci zdołał odkryć czarne dziury, w pobliżu których czas staje w miejscu, wymyślił, w jaki sposób wykorzystać osobliwe prawa mechaniki kwantowej do wykonania teleportacji, a także uzmysłowił obie, że podobnie jak wszystkie mikroskopijne cząstki kwantowe, on również znajduje się w wielu miejscach na raz.

Java. Kurs video. Poziom drugi. Programowanie funkcyjne i współbieżne

Java. Kurs video 210x300 - Java. Kurs video. Poziom drugi. Programowanie funkcyjne i współbieżneJava. Kurs video. Poziom drugi. Programowanie funkcyjne i współbieżne

Czego nauczysz się podczas profesjonalnego szkolenia:
Poznasz zagadnienia paradygmatu funkcyjnego.
Przestudiujesz zagadnienia wielowątkowości.
Nauczysz się używać mechanizmu garbage collector (GC).
Odkryjesz sposoby zarządzania pamięcią.
Zobaczysz, jak używać wyrażeń lambda i funkcji.
Sprawdzisz, do czego służą typy generyczne i wątki.
Docenisz zalety programowania funkcyjnego, czyniącego język bardziej spójnym i ekspresywnym.

ZOBACZ KURS>>>

Villas Iza Michalewicz Jerzy Danilewicz

Villas 211x300 - Villas Iza Michalewicz Jerzy DanilewiczVillas Iza Michalewicz Jerzy Danilewicz

W szarych czasach PRL-u Violetta Villas była jak malowany ptak. W latach 60. stała się na dwie dekady jedną z muzycznych ikon, towarem eksportowym. Często krytykowana w Polsce za styl i ekstrawagancję, za granicą przyjmowana była entuzjastycznie zarówno przez publiczność, jak i recenzentów. Zachwycano się jej głosem. Pisano, że jest białym krukiem wokalistyki. Śpiewała, grała w filmach i musicalach. Występowała w paryskiej Olimpii i nowojorskim Carnegie Hall, przez kilka sezonów była gwiazdą rewii Casino de Paris w Las Vegas. W tej biografii reporterskiej autorzy szukają odpowiedzi na pytanie, jak to możliwe, aby jedyna w swoim rodzaju artystka nie tylko nie zrobiła kariery na miarę swoich możliwości, ale spędzała starość niemal w ubóstwie, wyobcowana, w atmosferze niezdrowej sensacji.

Nowe wydanie wzbogacono o dwa rozdziały opisujące to, co działo się po śmierci gwiazdy w grudniu 2011 roku, w tym m.in. postępowanie spadkowe i historię Elżbiety Budzyńskiej, opiekunki Villas.

Upragniony syn Iwaszkiewiczów Wiesław Kępiński

Upragniony syn Iwaszkiewiczow - Upragniony syn Iwaszkiewiczów Wiesław KępińskiUpragniony syn Iwaszkiewiczów Wiesław Kępiński

O Jarosławie Iwaszkiewiczu opowiada jego “syn”!

Wiesław Kępiński został osierocony jako 11-latek podczas Powstania Warszawskiego. W trakcie rzezi Woli 5 sierpnia 1944 roku zginęli jego rodzice i dwóch braci. Sam cudem ocalał. Tułał się dwa lata po Polsce, ale nikt nie miał warunków, żeby go przygarnąć. Po wojnie na apel redaktor Karoliny Beylin w “Expressie Wieczornym” reagują Anna i Jarosław Iwaszkiewiczowie, którzy w połowie lat 30. stracili nienarodzone dziecko. Iwaszkiewicz, odsunięty od wychowywania córek, bardzo chciał się spełnić w roli ojca, mając poczucie, że stracił syna. I tak 23 lutego 1947 roku biedny chłopak z robotniczej Woli staje się wychowankiem domu na Stawisku i wchodzi w centrum życia kulturalnego i intelektualnego ówczesnej Polski. W ten sposób dostaje drugie życie, co staje się wielkim szczęściem, ale i wielkim wyzwaniem.

Bo czy mógł przypuszczać, że danemu mu będzie siadać do stołu z Julianem Tuwimem, przyjmować wraz z gospodarzami królową belgijską Elżbietę i odbywać długie podróże z Jarosławem Iwaszkiewiczem po Polsce.

Jarosław Iwaszkiewicz pisał do niego, że “kiedyś napiszesz pamiętnik o Stawisku, który będzie materiałem do mojej biografii!! I to pierwszorzędnym”. Tak powstały te wspomnienia.

Mnich Tadeusz Bartoś

Mnich 198x300 - Mnich Tadeusz BartośMnich Tadeusz Bartoś

Jan ma dwadzieścia lat i postanawia wszystko zostawić. Porzuca studia, rodzinę, znajomych, pakuje do plecaka kilka najpotrzebniejszych rzeczy i odchodzi. Chce być radykalny. Rozpiera go duma z decyzji porzucenia wszystkiego. Chce rozstrzygnąć ostatecznie o swoim losie, ulokować siebie po dobrej stronie świata, ofiarując Bogu wszystko. Zostać mnichem, nieść dobro i pomoc. Wstępuje do klasztoru kartazów i zmienia imię na Benedykt.

Rzeczywistość nie jest jednak równie czysta jak przekonania młodego duchownego. Widzi wokół siebie narastającą pustkę wewnętrzną, wydrążenie z życia, które znajduje religijne uzasadnianie w teoriach teologicznych i mistycznych.

Tadeusz Bartoś – w swojej pierwszej powieści – opisuje bohatera od początku jego drogi w katolickim zakonie, ukazuje sposoby zaangażowania, czy może raczej „wkręcenia” go w tryb życia, postrzegania świata, który jest tak dominujący, że nie znajduje alternatywy – jawi się jako jedyny znany, a przez co też jedyny słuszny. Opisuje także kolosalne rozczarowanie. Proces przenikania do świadomości Benedykta elementów krytycznych, kwestionujących totalną, przytłaczającą prawdę religijnego uwiedzenia. Drogę do postanowienia, aby opuścić tę destrukcyjną, manipulacyjną, zamkniętą grupę religijną.

Dziennik Jeszcze jedno zdanie Tadeusz Sobolewski

Dziennik. Jeszcze jedno zdanie 209x300 - Dziennik Jeszcze jedno zdanie Tadeusz SobolewskiDziennik Jeszcze jedno zdanie Tadeusz Sobolewski

„Czytam swój dziennik, jakby pisał go ktoś inny. A skoro tak, może ta opowieść wciągnie także kogoś nieznajomego? Chciałbym to sprawdzić, zaryzykować. Na ile da się w takim wyborze, bo to tylko część większej całości, przekazać splot życia? […] Coś z tamtych radości, rozczarowań, bólu, poczucia winy?” – tak swoje szkice i notatki, które pisał właściwie od zawsze, podsumowuje Tadeusz Sobolewski, znany krytyk filmowy i publicysta. Jego Dziennik. Jeszcze jedno zdanie to dzieło wyjątkowe i unikatowe, obejmujące lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte, od stanu wojennego po Okrągły Stół, transformację i wolną Polskę.

Ogromna chęć przeżywania, zobaczenia i przeczytania „wszystkiego”, niezwykła wrażliwość w ocenach oraz aktywa twórczość Tadeusza Sobolewskiego wzbudzają podziw.

“Ale Dziennik. Jeszcze jedno zdanie” to nie tylko zapis intelektualnych wędrówek, lecz także poruszająca relacja człowieka poszukującego własnego miejsca w świecie. Człowieka w najtrudniejszym, ale też w najpiękniejszym momencie życia.

Moja żona tramwajarka Krzysztof Strycharski

Moja zona tramwajarka 195x300 - Moja żona tramwajarka	Krzysztof StrycharskiMoja żona tramwajarka Krzysztof Strycharski

Opowieść męża o żonie, wspólnym życiu, niezwykłej rodzinie i wielkiej polityce.

Poznali się w 1987 roku. Ona – słynna na całą Polskę tramwajarka, sygnatariuszka Porozumień Sierpniowych, lat 34.  On – właściciel warzywniaka i żuka, lat 23. Poprosiła go o pomoc w przewiezieniu mebli. Trzy miesiące później byli już po ślubie. 6 lat później mieli pod opieką dwanaścioro dzieci w swoim rodzinnym domu dziecka. Gdy się usamodzielniły, ona wróciła do polityki i… znów jest jedną z najbardziej  charakterystycznych postaci opozycji.

To książka jedyna w swoim rodzaju – żyjący w cieniu znanej żony, nazywany „panem Krzywonosem” Krzysztof Strycharski opowiada o wspólnym życiu, wielkiej polityce, która była w nim stale obecna, o mierzeniu się z dziedzictwem “Solidarności”, o rodzinnych radościach i smutkach.

Pojawia się w niej szereg postaci, które Henryka Krzywonos spotkała na swojej drodze:  od Anny Walentynowicz i Jacka Kuronia,  przez Marię Kaczyńską, Jolantę Kwaśniewską i Lecha Wałęsę, po Agatę Młynarską i Zbigniewa Wodeckiego.