Kwarantanna 188x300 - Kwarantanna - Włodzimierz OdojewskiDrugie, rozszerzone i poprawione wydanie tomu opowiadań, który ukazał się w Czytelniku w 1960 r., wzbogacone o kilka tekstów ze skonfiskowanego przez cenzurę pod koniec lat 50. zbioru. Codzienna ściana płaczu i, jak pisze we wstępie Włodzimierz Odojewski, `kilka nowel zachowanych u mnie w teczce nie do druku`. Niektóre opowiadania dotyczą wojny i jej konsekwencji, o innych Odojewski mówi: `Druga połowa lat pięćdziesiątych to czas dość szybko zaostrzającej się cenzury. (…) Pisywałem więc nowele, które działy się wszędzie i nigdzie, w jakiejś jakby ponadczasowej i ponadgeograficznej przestrzeni, w snach, w chorobowej gorączce, pod narkozą, w malignie`. Takie alegoryczne utwory jak Syzyf, czyli bliski bogom czy Ahaswer pozwalają nam poznać mniej znane oblicze pisarstwa Odojewskiego.

Włodzimierz Odojewski (ur. 14 czerwca 1930 w Poznaniu), pisarz, od 1971 na emigracji. Jest synem muzyka; liceum skończył w Szczecinie, studiował ekonomię i socjologię w Poznaniu (ukończył w 1953). Należy do tzw. pokolenia Współczesności – w 1951 debiutował powieścią Wyspa ocalenia, zaprezentowaną na falach Polskiego Radia. Od 1959 w Warszawie, był m.in. kierownikiem Studia Współczesnego Teatru Polskiego Radia (od 1961). Stracił pracę w radiu po wydarzeniach marca 1968, w 1971 wyjechał na stałe z Polski. Osiadł w Niemczech Zachodnich, gdzie został szefem działu kulturalno-literackiego Radia Wolna Europa. Otrzymał wiele wyróżnień literackich, m.in. nagrodę młodych im. Tadeusza Borowskiego (1951), Nagrodę Kościelskich (1966), nagrodę Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie i londyńskich Wiadomości (1973), Nagrodę Jurzykowskiego (1974), nagrodę Szwedzkiego Komitetu Katyńskiego (1976). Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Najbardziej znany utwór Odojewskiego, Zasypie wszystko, zawieje… (Paryż 1973), ukazuje losy braci przyrodnich – polskiego partyzanta i żołnierza ukraińskiego oddziału SS na tle dramatycznych wydarzeń z wojennej historii stosunków polsko-ukraińskich; w powieści tej pojawia się wątek katyński. Kresom ukraińskim Odojewski poświęcił także wcześniejsze powieści Wyspa ocalenia (Warszawa 1966) i Zmierzch świata (Warszawa 1962). W innych utworach – m.in. Miejsca nawiedzone (Łódź 1959), Kwarantanna (Warszawa 1960), Czas odwrócony (Warszawa 1965) – dominuje wątek wspomnień i przemijania.

One thought on “Kwarantanna – Włodzimierz Odojewski

  1. odoj

    Warto czasami przejrzeć półki ze starymi książkami. Starymi w tym przypadku oznacza, że „Kwarantannę” wydano w 1960 roku. Znany (czy aby na pewno?) pisarz Odojewski wydał w tym właśnie roku tomik opowiadań. Można by powiedzieć, że ich akcja toczy się wszędzie i nigdzie, autor uniknął jakiekolwiek możliwości identyfikacji, większość bohaterów nie ma imion, opisane miasta i krajobrazy również nie mają żadnych charakterystycznych cech. Relacje międzyludzkie, przemijanie, miłość, nienawiść, czyli typowe tematy literackie. Czasami echo minionej wojny, jedyny konkret, możemy się bowiem domyślić, że była to II wielka światowa, która nadal trwa w umysłach bohaterów, nie daje o sobie zapomnieć. Dużą rolę odgrywają w tych opowiadaniach sny. Zróżnicowane stylistycznie, przemyślane, niełatwe w odbiorze, ale warte przeczytania.

Leave a Reply