Przeznaczona, by czuć – Indigo Bloome

Przeznaczona, by czućOn otworzył jej umysł. Teraz ona musi naprawdę poczuć…
Kochanek psycholog Alexandry Blake, Jeremy Quinn, przebudził ją seksualnie. W świecie bohaterki zapanowała jednak niepewność, gdy porwano ją w Londynie.
Jeremy rzuca się w rozpaczliwy pościg za miłością swojego życia, zaś Alexandra zostaje uwikłana w niebezpieczną grę, która rozgrywa się w cieniu. Porywacze chcą ją wykorzystać dla poznania najgłębszych zagadek kobiecej seksualności, a Alexandra nie może im uciec…Tylko czy tego chce?
Do czego Alexandra się ucieknie, by zaspokoić swoją ciekawość i pragnienia? Czy gra posuwa się zbyt daleko, czy też nadal warto w nią grać?

Matka i córka. Maria Nurowska i Tatiana Raczyńska w rozmowach z Martą Mizuro

Matka i córka. Maria Nurowska i Tatiana Raczyńska w rozmowach z Martą Mizuro“Matka i córka” to nie tylko książka o relacjach słynnej pisarki i jej córki, ale przede wszystkim szczera i poruszająca rozmowa kobiet o roli matki.

Z rozmów wyłania się niezwykle ciekawa opowieść o matce i córce, ale także o wszystkich tych, którzy kształtowali ich charaktery i życiowe postawy. To książka o wspaniałych, silnych kobietach, którym pomimo przeciwności losu udało się znaleźć swoje miejsce i budować wyjątkowe relacje.

Marta Mizuro pisze we wstępie, o tym z jaką odwagą i szczerością jej rozmówczynie opowiadają ,,o swoim dzieciństwie, o wejściu w dojrzałe życie, o zmaganiu się z syndromem dorosłego dziecka alkoholika, o traumach i kompleksach. O sprawach bolesnych i wstydliwych, które dotykają milionów ludzi, niewielu jednak ma odwagę przyznać się do nich, choćby tylko przed sobą, albo szukać specjalistycznej pomocy”.

To opowieść o sprawach bardzo trudnych, ale mamy nadzieję, że dzięki temu może ona stać się drogowskazem dla matek i córek, dodać im otuchy i pokazać, że nigdy nie jest za późno na to, by spróbować zmienić swoje życie.

Felietony Tom II – Stefan Kisielewski

Felietony Tom IIDrugi tom felietonów zebranych Stefana Kisielewskiego zbiera jego teksty drukowane w latach 1945-1971 w,,Tygodniku Powszechnym” wraz z tymi zatrzymanymi przez cenzurę. Wybór ten, którego dokonał sam Kisiel, ukazał się w Paryżu w roku 1972 pod tytułem ,,100 razy głową w ściany” i zawiera felietony według samego autora – najważniejsze i najlepsze.
Kisiel to był ktoś. W przeciwieństwie do naszych, pożal się Boże, intelektuałów, nie międlił w kółko różnych banałów, wyświechtanych frazesów, ale lubił rozpatrywać rzeczy z nowego, często zaskakującego punktu widzenia. Wyszedł z dobrej szkoły filozoficznej zbliżonej do neopozytywizmu i nie miał w głowie chachmętu.
Janusz Szpotański

Stefan Kisielewski (1911?1991)- pisarz, kompozytor, krytyk muzyczny, publicysta, nazywany pierwszym felietonistą Rzeczypospolitej. Przez 45 lat publikował felietony w ,,Tygodniku Powszechnym”, podpisując się po prostu: Kisiel. W latach 1957-1965 był posłem na Sejm PRL z ramienia koła poselskiego Znak (obok Tadeusza Mazowieckiego, Jerzego Zawieyskiego oraz Stanisława Stommy). Był autorem m.in. powieści: ,,Sprzysiężenie”, ,,Zbrodnia w dzielnicy północnej”, ,,Widziane z góry”; szkiców muzycznych:,,Gwiazdozbiór muzyczny”; zbiorów felietonów: ,,Rzeczy małe”, ,,100 razy głową w ścianę”, ,,Materii pomieszanie”; oraz najsłynniejszych: ,,Abecadła Kisiel” i ,,Dzienników”. W 1990 roku ustanowił nagrodę swojego imienia (Nagroda Kisiela), która przyznawana jest do dziś (wśród laureatów m.in.: Władysław Bartoszewski, Jerzy Waldorff, Jerzy Giedroyc, ks. Józef Tischner, Lech Wałęsa, Stanisław Tym, Jan Nowak-Jeziorański).

Felietony. Tom 1 – Stefan Kisielewski

Felietony. Tom 1Tom pierwszy felietonów zebranych Kisiela zawiera teksty opublikowane w latach 1945-1953 w “Tygodniku Powszechnym” – wybór ten stanowi coś w rodzaju hultajskiego bigosu. Wedle słów samego autora są tu felietony, które kocham, które lubię, które szanuję, których nie chcę, o które nie dbam i z których żartuję. Żadnych jednak bym się nie wyrzekł. Kisiel był mistrzem felietonu, który cechowała błyskotliwa inteligencja, duża przenikliwość, poczucie humoru, przewrotność, a niekiedy wręcz przekorna złośliwość.

Największym dziełem Kisiela są jego felietony. Przez czterdzieści parę lat co tydzień czytały je dziesiątki tysięcy ludzi. Ogromny wpływ wywierał. Dają obraz czasu wyjątkowy. Często

zachwycała mnie trafność jakiegoś sformułowania. Ktoś, kto chciałby zrozumieć życie w Polsce Ludowej, nie znajdzie lepszego materiału od tych felietonów.
Jerzy Turowicz

Dopiero dziś, czytając tamte stare felietony, czynimy go naszym sędzią sprawiedliwym. Sami sobie uświadamiamy i objaśniamy własną słabość i mizerię, oglądaną w zwierciadle wielkości duchowej Stefana Kisielewskiego.
Adam Michnik

Stefan Kisielewski (1911-1991) – pisarz, kompozytor, krytyk muzyczny, publicysta, nazywany pierwszym felietonistą Rzeczypospolitej. Przez 45 lat publikował felietony w “Tygodniku Powszechnym”, podpisując się po prostu: Kisiel. W latach 1957-1965 był posłem na Sejm PRL z ramienia koła poselskiego Znak (obok Tadeusza Mazowieckiego, Jerzego Zawieyskiego oraz Stanisława Stommy). Był autorem m.in. powieści: “Sprzysiężenie”, “Zbrodnia w dzielnicy północnej”, “Widziane z góry”; szkiców muzycznych: “Gwiazdozbiór muzyczny”; zbiorów felietonów: “Rzeczy małe”, “100 razy głową w ścianę”, “Materii pomieszanie”; oraz najsłynniejszych: “Abecadła Kisiel” i “Dzienników”. W 1990 roku ustanowił nagrodę swojego imienia (Nagroda Kisiela), która przyznawana jest do dziś (wśród laureatów m.in.: Władysław Bartoszewski, Jerzy Waldorff, Jerzy Giedroyc, ks. Józef Tischner, Lech Wałęsa, Stanisław Tym, Jan Nowak-Jeziorański).

W imię miłości – Katarzyna Michalak

W imię miłościOd czasu Ani z Zielonego Wzgórza nie opowiedziano tak wzruszającej historii! 

Zaskakujące zwroty akcji, skrywane emocje i tajemnice, skomplikowane relacje rodzinne to w skrócie najnowsza książka Katarzyny Michalak! 

Edward, właściciel pięknego, starego domu na Jabłoniowym Wzgórzu, nie przeczuwa rewolucji, która nagle nastąpi w jego życiu. Rewolucja ma na imię Ania, ma dziesięć lat i właśnie straciła wszystko… Tajemnica z przeszłości zmusi mężczyznę do postawienia pytań o to, co naprawdę jest ważne i czy w jego życiu jest miejsce na rodzinę.

Trzymająca w napięciu historia o poszukiwaniu własnego miejsca na ziemi, potrzebie bycia kochanym, tęsknocie za prawdziwą rodziną i o tym, że cuda się zdarzają. Ogromna ilość wzruszeń gwarantowana!

 

Dziennik Helgi – Helga Hoškova-Weissowá

Dziennik HelgiWspomnienia dziewczynki ocalałej z Holocaustu – ilustrowane rysunkami młodej autorki niezwykłe świadectwo o życiu w obozach koncentracyjnych.
W roku 2011 angielski wydawca Dziennika Anne Frank usłyszał o historii Helgi. Po spotkaniu z autorką i lekturze rękopisu dziennika namówił Helgę Weiss do publikacji zapisków, podkreślając ich znaczenie: „Wspomnienia są często kształtowane przez późniejszą wiedzę. Dzienniki Helgi są wartościowsze od wspomnień, ponieważ opisują rzeczywistość czasu wojny bez tej wiedzy”.

Wśród innych pozycji literatury obozowej Dziennik Helgi to książka szczególna. Obok Dziennika Anne Frank to jedyne – tak obszerne i wyjątkowe – spisane wspomnienia dziecka z pobytu w obozie koncentracyjnym.
Helga zaczyna pisać pamiętnik w 1938 roku. Ma wtedy osiem lat i mieszka z rodzicami w Pradze. Rodzina Helgi jest ofiarą pierwszej fali nazistowskiej inwazji – jej ojciec traci pracę, przed dziewczynką zamykają się drzwi szkoły, a cała trójka otrzymuje zakaz opuszczania mieszkania. Wkrótce dochodzi do pierwszych deportacji; zaczynają znikać przyjaciele i bliscy Helgi. Ona sama, wraz z rodzicami, przybywa do obozu w Terezinie, skąd po trzyletnim pobycie jej ojciec zostaje wysłany do Auschwitz. Niedługo potem Helga i jej matka również. Tymczasem wuj dziewczynki ukrywa pamiętnik, zamurowując go w ścianie.
W obozie Auschwitz-Birkenau ginie ojciec Helgi. Dziewczynce i jej matce cudem udaje się przeżyć zarówno pobyt w obozie, jak i tułaczkę ostatnich dni wojny. Ostatecznie wracają do Pragi. Tam Helga, mając prawie szesnaście lat, uzupełnia dziennik o niespisane wspomnienia. Należy do nielicznej grupy Żydów pozostałych w mieście.

Dziennik Helgi to pierwsze tłumaczenie jej pisanego ołówkiem na kartkach szkolnego zeszytu dziennika – uderzająco bezpośredniego i wyjątkowego świadectwa, czym był Holokaust.
„Pierwszy obrazek, jaki namalowałam w Terezinie przeszmuglowałam do taty, do męskich koszar, a on odpisał: »Maluj, co widzisz!«”. Dziennik Helgi ilustrują jej własnoręczne rysunki wykonane podczas pobytu w Terezinie. Są przejmującym świadectwem życia w getcie.

Dziś Helga Weiss jest jedną z najbardziej znanych czeskich malarek i ilustratorek.

Helga Hoškova-Weissowá urodziła się w Pradze w 1929 roku. Jej ojciec, Otto, pracował w banku państwowym w Pradze, a matka, Irena, była krawcową. Z 15 tysięcy dzieci przewiezionych do obozu w Terezinie i deportowanych później do Auschwitz, ocalała setka. Helga była jednym z nich. Po powrocie do czeskiej stolicy ukończyła studia. Dziś jest jedną z najbardziej znanych i cenionych czeskich malarek.
Towarzyszące Dziennikowi rysunki i obrazy powstały w obozie w Terezinie. Opublikowano je w 1998 roku w książce Draw What You See („Rysuj, co widzisz”).
W 1954 roku Helga Weiss poślubiła muzyka Jiriego Hoska. Ma dwoje dzieci, troje wnucząt i do dziś żyje w praskim mieszkaniu, w którym przyszła na świat.

Percepcja – Miroslav Žamboch

PercepcjaTym razem Pragę zalewa fala wampirów, łatwych kobiet, motocykli, azjatyckich mieczy i morze czeskiej krwi. Zawrotne tempo akcji. Nawet zwykła bójka nagle zmienia się w regularną wojnę klanów. Nie ma miejsca na żarty, nie ma chwili na oddech

Złapałem go za kark i przycisnąłem do siebie. Stłumionym trzaskom wystrzałów towarzyszyły błyski ognia z otworu wentylacyjnego nad barem. W rytm tych wystrzałów drgała moja żywa tarcza. Przestała dopiero po ustaniu ognia.

Wyrwałem zza pasa nóż do rzucania i cisnąłem go w otwór, z którego padły strzały. Chrapliwy jęk przekonał mnie, że rzut był celny.

Miroslav Žamboch urodził się na Morawach w 1972 roku w środku bardzo mroźnej zimy. Beskidy w tym czasie pełne były niedźwiedzi i wilków. Zapewne, dlatego do dziś słyszy ich wycie.
Z wykształcenia fizyk. Uwielbia sporty ekstremalne, boks, judo i wbieganie na górskie szczyty, nie licząc wczesnych grzechów młodości takich jak streetfighting, speleologia i żeglarstwo. Inne zainteresowania: kobiety, wino i śpiew. Czech z krwi i kości.

Oto jest Paryż – Miroslav Šašek

Pierwszy tom kultowej serii książek dla dzieci o miastach świata – po raz pierwszy w Polsce! Esencja dawnego Paryża w urzekająco zilustrowanym albumie w stylu retro.

Ta książka przeniesie Was do magicznego Paryża lat 60. Zobaczycie tam słynne budowle, kawiarnie i ogrody. Spotkacie artystów, kwiaciarki, konsjerżki, bukinistów i… całe mnóstwo kotów. Wybierzecie się na spacer brzegiem Sekwany, odwiedzicie Luwr i wdrapiecie się na szczyt wieży Eiffla. A wszystko to dzięki czarującym ilustracjom Miroslava Šaška, które podbiły świat w latach 60., a dziś triumfalnie powracają jako perełka stylowej grafiki książkowej sprzed lat. Książka została uzupełniona o dodatek zawierający informacje o dzisiejszym Paryżu.

Miroslav Šašek (1916–1980) – czeski ilustrator, malarz, autor książek dla dzieci. Z wykształcenia architekt. W 1948 roku, gdy w Czechosłowacji władzę przejęła partia komunistyczna, wyemigrował do Niemiec. Osiedlił się w Monachium, gdzie przez kilka lat pracował w Radiu Wolna Europa. Na wakacjach w Paryżu wpadł na pomysł książkiOto jest Paryż. Wydana w 1959 roku, zapoczątkowała 18-tomową serię książek dla dzieci o miastach świata, która przyniosła Šaškowi międzynarodową sławę. Dwa kolejne tomy – „Oto jest Londyn“ i „Oto jest Nowy Jork“ – zdobyły przyznawany przez „New York Times” tytuł Najlepszej Książki Ilustrowanej Roku (w latach 1959 i 1960).

Nowy Kapoan. Strzel i traf do czesko-polskich językowych gaf – Zofia Tarajło-Lipowska

Nowy KapoanZgłębiaj tajniki podstępnej czeszczyzny na wesoło!

Jak brzmią po czesku słowa: „maj”, „świeży”, „neguję”?

Jasne, że: „květen“, „čerstvý“, „popírám“…

Tytułowe słowo „kapoan” jest odwrotnością wyrażenia „na opak” i umownie oznacza opaczność, odmienność. Po raz pierwszy zostało użyte w książce Kapoan – NA OPAK. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych (Wrocław, 2000) i przyjęło się jako określenie pułapek językowych, w które może wpaść Polak zmylony podobieństwem języków czeskiego i polskiego.

Książka Nowy Kapoan. Strzel i traf do czesko-polskich językowych gaf jest kontynuacją tej tematyki, ale rozszerza ją terytorialnie (dotyczy także Słowaków i Węgrów) i problemowo – mówi o sprawach związanych z obyczajami, mentalnością, kulturą umysłową i materialną, zawiera uwagi dotyczące trudności w polsko-czeskim przekładzie. Nie jest to jednak wykład, lecz napisany lekkim piórem zbiór kilkuset anegdot, w których czeskie słowa (też słowackie czy węgierskie) stają się punktem wyjścia do ogólnej obserwacji lub zaskakującej puenty. Na końcu czytelnik może sprawdzić wiedzę w prostych ćwiczeniach. Głównym celem książki jest jednak efekt humorystyczny.

Przygody Tomka Sawyera – Mark Twain

Przygody Tomka SawyeraDawno, dawno temu, pewien tatuś dwóch grzecznych córeczek napisał dla nich opowiastkę o bardzo niegrzecznym, ale sympatycznym chłopcu. Nie wiedział wtedy, że sam przejdzie do historii literatury, a Tomek wraz ze swym przyjacielem Huckiem staną się ulubionymi bohaterami wielu pokoleń grzecznych i niegrzecznych dzieci płci obojga.

Tomek Sawyer to urwis jakich mało! Mieszka u ciotki Polly i przysparza jej mnóstwa kłopotów. Jego głowa przepełniona jest milionem pomysłów, z których każdy zakłóca spokój mieszkańcom miasteczka. Bijatyki, ucieczki z domu, wagarowanie, niebezpieczne poszukiwanie zaginionego skarbu… To tylko początek listy przewinień tego niespokojnego nastolatka.