Król krzywego zwierciadła to więcej niż sztampowa biografia. Nie ma w nim rozdziałów – jak w scenopisie są ujęcia. Fabuła przypomina film realizowany z kilku kamer, z różnych punktów widzenia. O Barei mówią Stanisław Tym, Jacek Fedorowicz, Andrzej Wajda, Janusz Morgenstern, Jan Kobuszewski, jego przyjaciele, rodzina i współpracownicy – aktorzy, operatorzy, kaskaderzy. Książka dokumentuje jego życie i drogę jaką przeszedł od muzycznych komedyjek, przez pierwszy polski kryminał utrzymany w mrocznym aż do filmów, które śmieszyły, choć ukazywały mało zabawną rzeczywistość PRL.

Dowiemy się jak mogły wyglądać, filmy, których nie nigdy nie zrealizował.

Autor dotarł do niepublikowanych wcześniej scenariuszy Stanisława Barei, m.in. do tekstu Kilometr za horyzontem, które napisał tuż przed śmiercią. „Miś” powstał na podstawie nieznanego scenariusza „Joker”. Prototypem Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz był Tor przeszkód, który przez 35 lat spoczywał w domowym archiwum reżysera. Jeden z rozdziałów Obywatel konspirator opowiada o nieznanej stronie życia Stanisława Barei. W jego domu przez kilkanaście lat mieściła się pracownia nielegalnego wydawnictwa NOWA. Podczas powrotnego lotu ze zdjęć w Paryżu w pudełkach na taśmę filmową z napisem ?Materiał światłoczuły. Nie otwierać!? Bareja i Tym przemycili do Polski kilogramy publikacji paryskiej „Kultury”. W gorące lato 1980 roku reżyser przewiózł z Wiednia na dachu swojego samochodu maszynę poligraficzną dla rodzącej się Solidarności. Król krzywego zwierciadła to opowieść o człowieku, który wbrew koniunkturalnym zależnościom i układom bronił swoich poglądów, demaskując cynizm oraz ignorancję władzy, o której mówił „kłamczuszki”.

One thought on “Stanisław Bareja. Król krzywego zwierciadła – Maciej Replewicz

  1. bareja

    O mistrzu Barei podobno wiemy już wszystko. Czytałem już wcześniej jego biografię, ale i w tej znalazłem nowe informacje. Maciej Replewicz napisał ją po Bożemu, to znaczy bez żadnych sensacji, bardzo osobistych zwierzeń kochanek reżysera i nieślubnych dzieci, bo takowych nie było.
    Autor opisuje życie bardzo sympatycznego człowieka, krzywdzonego jako reżyser przez zawistne środowisko filmowe, ale też rzemieślnika, któremu nie wszystkie filmy się udały. Kojarzymy go głównie z „Misiem”, „Alternatywy 4” i „ Zmiennikami”, czyli filmami – protestami przeciw temu jaki był PRL. A zrobił również bardzo sympatyczne komedie obyczajowe. Nie pamiętamy również o jego zaangażowaniu i pomocy dla opozycji niepodległościowej, a tym bardziej odwadze Barei, a szkoda, bo wiele to mówi o nim jako człowieku. Poza tym znajdziemy w tej biografii nawet opisy niezrealizowanych scenariuszy, spis wszystkich dzieł, opisy scen wyciętych z filmów przez cenzurę a także samego Bareję – sympatycznego reżysera, który zmarł zbyt wcześnie.

Dodaj komentarz