Książka nominowana do nagrody Nike 2013.

Najbardziej olśniewający prozatorski debiut ostatnich lat. Szczególna saga rodzinna, opowiadająca o kolejnych etapach naszego życia, o tym, jak je postrzegamy później, a konfrontacja ta bywa zaskakująca.
Jak wiele jest takich rodzin jak ta, w której wychowywali się Maciek i Wanda? Na długo zapamiętacie okropną, nieustannie ujadającą matkę, która unieszczęśliwiła swego niekochanego męża i córkę, bo Maciek, Maciuś, jej najdroższy syn z pierwszego związku, po prostu unieszczęśliwić się nie dał, a przynajmniej nie przez matkę… Maciek zniszczy się sam, jego siostra Wanda pójdzie na psychologię. Lęk separacyjny – dowie się o dwadzieścia lat za późno. Ich ojca uratuje osobliwy spokój i poczucie, że życie może być piękne, nawet na pogrzebie. Błyskotliwa  opowieść, biegnąca od czasów wojny po współczesność. O polskiej rodzinie: wprawdzie nie patologicznej, ale nie dającej szczęścia i poczucia bezpieczeństwa.  O takiej, w której małżeństwo to więzienie o zaostrzonym rygorze, a dom rodzinny to codzienny teatr absurdu, wrzasków, modłów i kotletów schabowych.  Reasumując: sugestywny obraz, w zaskakujących scenach, które składają się w historię dorastania i sposobów na obronę przed światem.

Zośka Papużanka (ur. 1978 r.) Z wykształcenia jest teatrologiem, pracuje jako nauczyciel języka polskiego. Robi doktorat z literaturoznawstwa. Autorka tekstów piosenek wykonywanych w krakowskich kabaretach i spektaklach Teatru Lalki i Aktora Parawan. Mieszka w Krakowie, ma dwóch synów, tańczy flamenco, czyta po nocach i bardzo jej w życiu dobrze.

Leave a Reply