You are currently viewing Sztuka po 1900 roku Modernizm Antymodernizm Postmodernizm	Foster Hal Krauss Rosalind E

Sztuka po 1900 roku Modernizm Antymodernizm Postmodernizm Foster Hal Krauss Rosalind E

porownywarka cen ksiazek 1 1024x127 - Sztuka po 1900 roku Modernizm Antymodernizm Postmodernizm	Foster Hal Krauss Rosalind E

Sztuka po 1900 roku Modernizm Antymodernizm Postmodernizm Foster Hal Krauss Rosalind E

Bezprecedensowa próba ujęcia globalnej sztuki XX i początku XXI wieku. Wybitni badacze wizualności i historyczki sztuki skoncentrowani wokół prestiżowego czasopisma „October” skrupulatnie omawiają następujące po sobie lata, przybliżając najważniejsze wydarzenia – tak artystyczne, jak i polityczne – całego stulecia.

Zespół pięciorga autorów omawia nie tylko sztukę, ale równolegle prowadzi tak samo istotny wywód na temat sposobu jej opisu i konceptualizacji. Dlatego też przełomom artystycznym towarzyszą w książce przełomy w szeroko pojętej humanistyce – od teorii krytycznej i renesans marksizmu lat 70., poprzez strukturalizm i poststrukturalizm, aż do feminizmu, studiów queer i teorii postkolonialnej. Sztuka jest dla autorów nierozerwalnie związana ze szczegółowo tutaj zarysowanym kontekstem społecznym i politycznym. Z tego też powodu publikacja cechuje się odważnym, obrazoburczym charakterem – autorzy przepisują bowiem dobrze znane historie, pokazując, jak radykalnie zmieniła się dziś perspektywa, z której patrzy się na sztukę poprzednich dekad. Autotematyczna refleksja nad sposobem uprawiania historii sztuki przekłada się na stałą aktualność książki, która nienachalnie, lecz stanowczo kreśli obraz współczesności i jej rozmaitych wyzwań.

ezprecedensowa próba ujęcia globalnej sztuki XX i początku XXI wieku. Wybitni badacze wizualności i historyczki sztuki skoncentrowani wokół prestiżowego czasopisma „October” skrupulatnie omawiają następujące po sobie lata, przybliżając najważniejsze wydarzenia – tak artystyczne, jak i polityczne – całego stulecia.

Zespół pięciorga autorów omawia nie tylko sztukę, ale równolegle prowadzi tak samo istotny wywód na temat sposobu jej opisu i konceptualizacji. Dlatego też przełomom artystycznym towarzyszą w książce przełomy w szeroko pojętej humanistyce – od teorii krytycznej i renesans marksizmu lat 70., poprzez strukturalizm i poststrukturalizm, aż do feminizmu, studiów queer i teorii postkolonialnej. Sztuka jest dla autorów nierozerwalnie związana ze szczegółowo tutaj zarysowanym kontekstem społecznym i politycznym. Z tego też powodu publikacja cechuje się odważnym, obrazoburczym charakterem – autorzy przepisują bowiem dobrze znane historie, pokazując, jak radykalnie zmieniła się dziś perspektywa, z której patrzy się na sztukę poprzednich dekad. Autotematyczna refleksja nad sposobem uprawiania historii sztuki przekłada się na stałą aktualność książki, która nienachalnie, lecz stanowczo kreśli obraz współczesności i jej rozmaitych wyzwań.

„Sztuka po 1900 roku: Modernizm, Antymodernizm, Postmodernizm” to fascynująca książka, której autorzy wnikliwie analizują trzy kluczowe ruchy artystyczne, kształtujące sztukę na przestrzeni przełomu XIX i XX wieku.

Autorzy tej publikacji zachwycają swoim głębokim zrozumieniem i szeroką wiedzą na temat modernizmu, antymodernizmu i postmodernizmu. Czytelnik zostaje wprowadzony w świat rewolucyjnych zmian artystycznych, jakie zaszły w tamtym okresie, a które nadal mają wpływ na współczesne spojrzenie na sztukę.

Omówienie modernizmu przez autorów jest wyjątkowo interesujące. Znajdujemy tu wszechstronne studium dzieł takich artystów jak Pablo Picasso, Wassily Kandinsky czy Kazimierz Malewicz, co pozwala nam zrozumieć, jak ten ruch odegrał kluczową rolę w kształtowaniu nowoczesnego oblicza sztuki.

Warto również zauważyć, że autorzy poświęcają dużo uwagi ruchowi antymodernistycznemu, który często jest mniej eksponowany w innych publikacjach. Prace Edwarda Hoppera, Williama-Adolphe Bouguereau i innych artystów antymodernistycznych są szczegółowo analizowane, ukazując różnorodność i kontrast pomiędzy modernizmem a tradycją.

Najbardziej inspirującym aspektem tej książki jest jednak jej podejście do postmodernizmu. Autorzy analizują dzieła takich ikon tego ruchu, jak Andy Warhol czy Jean-Michel Basquiat, wyjaśniając, jak sztuka postmodernistyczna stała się manifestem zmieniającego się świata, pełnego sprzeczności i wieloznaczności.

Bardzo doceniam także obecność bogatego zestawienia ilustracji, które doskonale uzupełniają opisy sztuki omawianej w książce. Reprodukcje prac artystów pozwalają czytelnikowi lepiej zrozumieć kontekst i przekaz, który niosą ze sobą poszczególne dzieła.

Podsumowując, „Sztuka po 1900 roku: Modernizm, Antymodernizm, Postmodernizm” jest znakomitą publikacją, która zagłębia się w fascynujący świat sztuki XX wieku. Autorzy zaprezentowali kompleksowe spojrzenie na trzy kluczowe ruchy artystyczne, co czyni tę książkę niezwykle cennym źródłem wiedzy dla miłośników sztuki i badaczy tego okresu. Bogactwo ilustracji i przystępność treści sprawiają, że ta książka zasługuje na szczególne miejsce na półce każdego zainteresowanego historią i rozwojem sztuki.

Sztuka po 1900 roku była okresem niezwykłych przemian, w którym zderzyły się różnorodne koncepcje i style artystyczne. Ten okres był świadkiem narodzin i rozwoju trzech kluczowych ruchów artystycznych: modernizmu, antymodernizmu i postmodernizmu. Każdy z tych nurtów miał swoje unikalne cechy i stanowił wyraz artystycznego dążenia do zrozumienia współczesnego świata.

Modernizm, który zdominował sztukę na przełomie XIX i XX wieku, podkreślał nowoczesność, innowacyjność i odwracanie tradycji. Artyści moderniści, tak jak Pablo Picasso czy Wassily Kandinsky, odrzucali konwencje poprzednich epok, poszukując nowych form wyrazu i ekspresji. Był to czas rozkwitu kubizmu, futuryzmu i abstrakcji, które wyrażały postępujący rozwój technologiczny i przemysłowy.

Przeciwnie do modernizmu, antymodernizm wyłonił się jako reakcja na gwałtowne zmiany społeczne i kulturowe. Artyści antymoderniści, często nazywani tradycjonalistami, chcieli zachować stare wartości i estetykę. Ich prace często skupiały się na retrospekcji, nostalgii za przeszłością i poszukiwaniu stabilności w dynamicznym świecie. Ten nurt artystyczny często związany był z ruchami takimi jak neoklasycyzm czy neoromantyzm.

W latach 60. XX wieku, w odpowiedzi na krytykę i ograniczenia modernizmu, narodził się postmodernizm. Był to radykalny odwrót od założeń modernistycznych, zakwestionowanie jednoznacznych definicji i wszechobecne poszukiwanie wielości znaczeń. Artyści postmoderniści, jak Andy Warhol czy Jean-Michel Basquiat, wykorzystywali elementy popkultury, pastisz i mieszali różne style, podważając ideały doskonałości i oryginalności.

Postmodernizm także silnie podkreślał znaczenie kontekstu i relatywizmu. Prace artystyczne często odnosiły się do problemów społecznych, politycznych i kulturowych, odzwierciedlając wielowymiarową rzeczywistość. Jego charakterystyczną cechą była ironia, samoświadomość i odwoływanie się do historii sztuki.

Sztuka po 1900 roku była fascynującym okresem ewolucji artystycznej, w którym różnorodne nurty rywalizowały o dominację. Modernizm, antymodernizm i postmodernizm stanowiły różnorodne odpowiedzi na wyzwania współczesności, reprezentując różne wizje, postawy i wartości artystyczne. Ta niezwykła mozaika różnorodności i eksperymentów pozwoliła na rozwój sztuki w niezwykłe i zaskakujące sposoby, pozostawiając trwały ślad w historii sztuki.

SZUKASZ INNEJ KSIĄŻKI? 

WPISZ TYTUŁ  LUB AUTORA LUB TEMATYKĘ:

 

Zostaw komentarz! Oceń książkę! Poleć ją innym czytelnikom!