Metro 2033 + Metro 2034 – Dmitry Glukhovsky

Metro 2033 + Metro 2034Komplet 2 książek:
Metro 2033
Rok 2033. W wyniku konfliktu atomowego świat uległ zagładzie. Ocaleli tylko nieliczni, chroniący się w moskiewskim metrze, które dzięki unikalnej konstrukcji stało się najprawdopodobniej ostatnim przy-czółkiem ludzkości. Na mrocznych stacjach, rozświetlanych światłami awaryjnymi i blaskiem ognisk, ludzie ci próbują wieść życie zbliżone do tego sprzed katastrofy. Tworzą mikropaństwa spajane ideologią, religią czy po prostu ochroną filtrów wodnych… Zawierają sojusze, toczą wojny.

Metro 2034
Rok 2034. Od pamiętnych wydarzeń, które początek i finał miały na stacji Wogn, minął niespełna rok. Na drugim krańcu metra mieszkańcy Sewastopolskiej toczą walkę o przetrwanie z nowymi formami życia, wdzierającymi się do ostatniego schronienia ludzkości. Los stacji i jej mieszkańców zależy do dostaw amunicji, a te nagle ustają. Karawany giną bez wieści, na dobre urywa się łączność.

Sokół i jaskółka – Boris Akunin

Sokół i jaskółkaKsiążki Borisa Akunina przetłumaczono na 35 języków i wydano w nakładzie ponad 20 milionów egzemplarzy.

Rok 2009. Nikołaj Aleksandrowicz Fandorin towarzyszy zamożnej angielskiej ciotce w luksusowym rejsie po Morzu Karaibskim. Znając słabość krewniaka do historii własnego rodu oraz jego zamiłowanie do rozwiązywania zagadek, ekscentryczna dama ofiarowuje mu osiemnastowieczny list z rodzinnego archiwum, który zawiera zaszyfrowaną  informację o ukrytym skarbie. Fandorin chętnie podejmuje poszukiwania. Wykorzystując wskazówki zawarte w liście, detektyw wraz z potomkami członków wyprawy sprzed trzech wieków udaje się w pełną przygód i niebezpieczeństw misję.

Jeden dzień Iwana Denisowicza i inne opowiadania – Aleksander Sołżenicyn

Jeden dzień Iwana Denisowicza i inne opowiadaniaJedno z pierwszych literackich świadectw dotyczących obozów pracy

Na tom ten składają się trzy głośne utwory: Jeden dzień Iwana Denisowicza, Zagroda Matriony oraz Zdarzenie na stacji Koczetowka. Więzień łagru, który każdego dnia musi walczyć o przetrwanie; prosta i dobra kobieta, “człek sprawiedliwy”, biernie poddająca się temu, co przyniesie los; młody lejtnant, prawdziwy “człowiek radziecki”, który bez wahania wydaje na pewną śmierć zbiegłego jeńca. Czy coś łączy bohaterów tak różnych opowiadań? Jeśli tak, to jest to poszukiwanie przestrzeni dla siebie – u każdego na własny sposób – w represyjnym, totalitarnym państwie, które każdemu wyznacza miejsce w szeregu.

Aleksander Sołżenicyn (1918-2008), aresztowany w 1945 roku i skazany na osiem lat obozu pracy, do roku 1956 przebywał na zesłaniu. W 1970 roku otrzymał literacką Nagrodę Nobla. W 1974 roku został ponownie aresztowany, pozbawiony obywatelstwa ZSRR i deportowany do RFN. Do ojczyzny wrócił ze Stanów Zjednoczonych dopiero w roku 1994.

Romans z kokainą – M. Agiejew

Romans z kokainąAutorem „Romansu z kokainą” jest prawdopodobnie Mark Lewi (ok. 1900-1973). Część krytyków sądzi, że powieść wyszła spod pióra samego Vladimira Nabokova. Kto naprawdę ukrył się pod pseudonimem M. Agiejew? Do dziś nie wiadomo.

Zapiski psychopaty – Wieniedikt Jerofiejew

Zapiski psychopatyPierwsze w Polsce wydanie legendarnych i przez wiele lat uznanych za zaginione Zapisków psychopaty Wienedikta Jerofiejewa.

Wstrząsający, gorzki, miejscami drastyczny tekst, skomponowany z luźnych, dziennikowych zapisków, Zapiski psychopatyJerofiejewa pokazują jak żyć się nie da, mimo że trzeba, mimo że tak bardzo się pragnie.

Niewielkie, niedawno odnalezione (jak twierdził Bułhakow: rękopisy nigdy nie giną) i ujawnione kilka lat temu, są zdumiewająco dojrzałym „głosem wewnętrznym” młodego, wówczas osiemnastoletniego dobrze zapowiadającego się literata. „Głosem” będącym rodzajem dziennika, pamiętnika lub notatnika… choć w gruncie rzeczy żadne z tych określeń nie oddaje ostatecznego sensu dzieła.
Bo w Zapiskach… odnajdujemy zarówno przemyślenia, wspomnienia czy ulubione cytaty Jerofiejewa jak i dyskusje prowadzone w gronie przyjaciół i znajomych. Mimo młodego wieku autora, rozpoznajemy już charakterystyczny jerofiejewowski styl, liczne motywy i tematy, które pojawią się w jego późniejszej twórczości.
Ale nie to stanowi o sile dzieła. Zapiski… to przede wszystkim wstrząsający opis mentalności czy też głęboko ukrytej świadomości „człowieka radzieckiego”. Opis, jaki nigdy wcześniej nie pojawił się w rosyjskiej literaturze. Opowieść o udręce człowieka – wrażliwej jednostki – wciągniętego w wiry okrutnej i nieczułej historii. Chłodna, rzeczowa, zdystansowana, świadoma wszelkich ograniczeń i pozbawiona złudzeń. Bezkompromisowa i bardzo bolesna, choć wolna od niepotrzebnej martyrologii i brutalności.

Życie i los – Wasilij Grossman

Życie i losNie można pisać o wojnie lepiej niż Grossman, a gorzej – nie ma sensu.
Michaił Szołochow

Powieść uznana w Związku Radzieckim za tak niebezpieczną, że władze komunistyczne zdecydowały się skonfiskować nie tylko maszynopis, ale również taśmę z maszyny, na której została napisana.
Życie i los to epicka opowieść o drugiej wojnie światowej i wielkie rozliczenie z mrocznymi siłami, które zdominowały historię dwudziestego wieku. Grossman przeplata przerażający opis bitwy pod Stalingradem z dziejami jednej rodziny, rozrzuconej przez los od Niemiec po Syberię. Zestawia mieszczańskie wnętrza z gniazdami snajperów, laboratoria naukowe z obozami pracy. Wnika głęboko w umysły swoich bohaterów ? chłopca idącego do komory gazowej, a także Hitlera i Stalina. Z dbałością układa skomplikowaną mozaikę oddającą charakter tych nieludzkich czasów, w których mimo wszystko nigdy nie zabrakło nadziei. Wierność szczegółom historycznym i odważna ocena moralna przedstawionych wydarzeń czynią z powieści Grossmana jedno z największych dzieł literatury rosyjskiej dwudziestego wieku.

Moskwa Pietuszki – Wieniedikt Jerofiejew

Moskwa Pietuszki“Moskwa-Pietuszki może w naiwnym odbiorze sprawiać wrażenie rwącego potoku bezładnej, alkoholicznej maligny. To jednak pozór. W istocie mamy do czynienia z kunsztowną, wielopiętrową parabolą w szatach ludowego śmiechowiska; z opowieścią o bezwyjściowości rosyjskiego losu, z którego ucieczką jest jedynie pijaństwo, ale i ono prowadzi donikąd. To niespełnialne marzenie o wolności, a szaleństwem rozpasanych parodii i przedrzeźniań, z wielką kupą gorzkiego śmiechu, spuentowanego bezlitosnym, zimnym ciosem stali”.

Andrzej Drawicz, wybitny tłumacz literatury rosyjskojęzycznej. Nazywał Jerofiejewa ” rosyjskim Kafką”.

Wieniedikt Jerofiejew (1938-1990) – jeden z najwybitniejszych dwudziestowiecznych pisarzy i dramaturgów rosyjskich.

Rosyjska apokalipsa – Wiktor Jerofiejew

Rosyjska apokalipsaNowy, powstały w 2006 roku, tom drobnych utworów prozatorskich: opowiadań, esejów i felietonów dobrze znanego w Polsce pisarza rosyjskiego, autora m.in. Encyklopedii duszy rosyjskiej, Dobrego Stalina czy Sądu Ostatecznego. Tym razem ich wspólnym mianownikiem jest refleksja nad stanem współczesnej Rosji, której problemy autor widzi z właściwym sobie sarkazmem, drwiną i nonkonformizmem. Wiele tekstów z tego tomu wywołało w ojczyźnie Jerofiejewa gwałtowne reakcje, jak np. esej Rozszczepienie wódki czy list otwarty do Prezydenta Rosji w sprawie sytuacji środowiska pisarzy.

Pochowajcie mnie pod podłogą – Paweł Sanajew

Pochowajcie mnie pod podłogąSasza Sawielew mieszka z babcią i dziadkiem. Jest chorowity, przez co odmawiane mu są wszelkie radości wieku dziecięcego. 
Wylewa się na niego z babcinych ust potok przekleństw, nakazów i zakazów; przytłacza go gehenna codzienności.
Siłą prozy Sanajewa są postaci z krwi i kości, barwnie odmalowane; codzienne sytuacje opowiedziane błyskotliwie, z niebanalnym poczuciem humoru. Nie ma tu prostego podziału na biel i czerń. Babcia wszak kocha Saszę na śmierć.
Pochowajcie mnie pod podłogą doczekało się w Rosji 16 wydań, ma stałe miejsce na listach bestsellerów, było nominowane do rosyjskiego Bookera.

Paweł Sanajew, ur. 1969 w Moskwie, pochodzi ze znanej rosyjskiej rodziny aktorskiej. Z zawodu aktor, reżyser, scenarzysta, z przypadku – powieściopisarz. Jego matką jest Jelena Sanajewa – popularna aktorka ról charakterystycznych, zaś ojczym (karzeł-krwiopijca z powieści Sanajewa) to charyzmatyczny aktor filmowy i reżyser Rolan Bykow. Jako trzynastolatek Paweł Sanajew wystąpił w głośnym filmie Bykowa Straszydło, także w innych filmach, kilka filmów wyreżyserował. W roku 1992 ukończył Wszechzwiązkowy Instytut Kinematografii; pisze scenariusze filmowe (Kowieński blues 2004, Zerowy kilometr 2007), zyskał popularność jako tłumacz filmów zachodnich (m.in. Kevin sam w domu i inne części tego cyklu) rozpowszechnianych od połowy lat 90. na pirackich kasetach.
Największy rozgłos zawdzięcza autobiograficznej powieści Pochowajcie mnie pod podłogą – dla wielu Rosjan skandalizującej relacji o tym, co dzieje się za kulisami życia rodzinnego słynnych aktorów. Z czasem okazało się, że powieść wciąga autentyzmem doznań, kapitalnym wizerunkiem narratora-dziecka, kochanego, a zarazem znienawidzonego przez zaborczą babkę, jakże odmienną od poczciwych, kochających wnuków babć, od których roi się w literaturze. 
Tytuł oryginalny: Pochoronitie miena za plintusom
Przełożyła z rosyjskiego: Izabela Korybut-Daszkiewicz

Mistrz i Małgorzata – Michaił Bułhakow

Mistrz i MałgorzataSzatan odwiedzający Moskwę w latach 30. XX wieku, pisarz nazywany Mistrzem i jego miłość do Małgorzaty Nikołajewny oraz spotkanie Piłata i Jezusa, nazywanego tu Jeszuą.
Oto jedno z największych osiągnięć literatury światowej. Powieść spisana w czasach największego ucisku władzy stalinowskiej daje czytelnikowi niezwykły wgląd w sferę pojęcia ludzkiej wolności – przede wszystkim artystycznej i religijnej. 
Do samego końca poprawiana przez autora, wydana dopiero 26 lat po jego śmierci, uznawana za bluźnierczą – wtedy, w ZSRR – wobec ustroju, teraz zaś – ze względu na tak zwane “rozdziały Piłata” – wobec religii, książka dzięki ogromnej popularności zyskała sobie natychmiastowy sukces i gwarancję trwania w świadomości czytelniczej po wsze czasy.