Platforma – Michel Houellebecq

Platforma 181x300 - Platforma - Michel HouellebecqMichel Renault jest człowiekiem pustym, przeciętnym, niepociągającym. Pracuje w ministerstwie kultury, wiedzie monotonne życie, a jego zainteresowania nie wykraczają poza seks i telewizję. Odziedziczony po ojcu spadek przeznacza na podróż do Tajlandii – raju seksturystów. Tam poznaje młodą i piękną Valerie, pracującą w biurze podróży. Po powrocie do Francji zostają kochankami i wspólnie wprowadzają w życie pomysł Michela – zorganizowaną seksturystykę do krajów Trzeciego Świata. Tylko tak bowiem, twierdzi bohater, Zachód i Wschód mogą pomóc sobie nawzajem. Houellebecq rozwija swą przenikliwą diagnozę zdegenerowanego Zachodu – zdominowanego przez wszechobecne współzawodnictwo i plagę przemocy – oraz zaślepionego przez materializm Wschodu. Bezlitośnie demaskuje egoizm, masochizm i wyuzdanie, które nie dość, że niszczą relacje międzyludzkie pośród mieszkańców zachodniego świata, to są jeszcze przez nich eksportowane. Lekceważąc polityczną poprawność, bezkompromisowo atakuje protestantów i hipisów, niemieckich turystów i liberałów, kapitalistów i Fredericka Forsytha, Francuzów i muzułmanów. Francuska Liga Arabska oskarżyła autora Platformy o szerzenie nienawiści rasowej. Houellebecq został uniewinniony, ale zagroził, że już nigdy nie napisze książki i nie udzieli wywiadu, bo za dużo przez to kłopotów.

Możliwość wyspy – Michael Houellebecq

Możliwość wyspy 189x300 - Możliwość wyspy - Michael HouellebecqDaniel to zawodowy komik, parający się pisaniem skandalicznych skeczy. Jest człowiekiem nieszczęśliwym: pożąda kobiety, której zależy na zaangażowaniu i miłości, a kocha inną, która pragnie wyłącznie seksu. Zmęczony życiem dołącza do sekty klonującej ludzi. Dwa tysiące lat później jego klony – Daniel24 i Daniel25 – usiłują odszyfrować zapiski pozostawione przez ich pierwowzór. Porównują swoją nowoczesną, wyobcowaną egzystencję z codziennym życiem człowieka na początku XXI wieku. Obietnica nieśmiertelności, która zdaniem autora stoi u źrodła wszelkich religii, aczkolwiek sprowadzona do nieograniczonego przedłużania materialnego życia, zostaje zrealizowana dzięki klonowaniu. W świecie zachowujących wieczną młodość ludzi nie ma jednak miejsca na wzajemne relacje, zanika nie tylko miłość, ale i seks, bohaterowie są całkowicie samowystarczalni i porozumiewają się wirtualnie. 

Sądzę, że to moja najlepsza książka. Michel Houellebecq

Cząstki elementarne – Michael Houellebecq

Cząstki elementarne 194x300 - Cząstki elementarne - Michael HouellebecqPisana z perspektywy dalekiej przyszłości historia dwóch braci, biologa molekularnego Michela oraz Bruna, seksoholika na krawędzi obłędu, to szokujący portret społeczeństwa w stanie rozpadu.

Ta książka zrodziła się z gniewu; gniewu na duchową niemoc, metafizyczną pustkę i wszechogarniającą konsumpcję, na łatwizną liberalizmu i obłudę religii – a nade wszystko na naszą niezdolność do szczęścia. Pisana z perspektywy dalekiej przyszłości historia dwóch braci, biologa molekularnego Michala oraz Bruna, seksoholika na krawędzi obłędu, to szokujący portret społeczeństwa w stanie rozpadu, gdzie pociechę może stanowić jedynie rozpasanie seksualne.

Poszerzenie pola walki – Michel Houellebecq

Poszerzenie pola walki 184x300 - Poszerzenie pola walki - Michel HouellebecqTa powieść Houellebecqa jest przewrotna: opowiada o nudnym życiu zwyczajnego trzydziestolatka w poruszający i szokujący sposób. Jej ładunek emocjonalny przyciąga i zdobywa czytelników. Bohaterem książki jest informatyk, zupełnie przeciętny przedstawiciel swojego pokolenia: dobrze sytuowany, pracuje dla wielkiej korporacji, chociaż praca nie daje mu satysfakcji. W jego życiu prywatnym też jest nudno. Bohater nie ma rodziny, nie jest zakochany. Seks ogranicza się do masturbacji i agresywnych fantazji erotycznych. Znajomych poznaje tylko w pracy. Wszechogarniająca nuda i frustracja powodują, że namawia kolegę do morderstwa… Tytułowe poszerzenie pola walki dotyczy dwóch, powiązanych ze sobą dziedzin życia: seksu i pieniędzy. Bohater na obu tych płaszczyznach ponosi klęskę: jest rozczarowany codziennością, traci sens życia, a w końcu marzy o śmierci. Poszerzenie pola walki to również przestroga. Powieść pokazuje, że jałowe, pozbawione wartości życie współczesnych trzydziestolatków jest głęboko destrukcyjne.

Księżniczka Angina – Roland Topor

Księżniczka Angina 189x300 - Księżniczka Angina - Roland ToporKsiężniczka Angina zajmuje w dorobku Rolanda Topora miejsce wyjątkowe. Łączy w sobie najlepsze cechy jego twórczości: poezję, czarny humor, błyskotliwą inteligencję, zamiłowanie do gier językowych, zmysł dostrzegania na pozór nieistotnych szczegółów,umiejętność ciągłego zaskakiwania czytelnika. Stanowi lekturę obowiązkową dla wielbicieli Alicji w Krainie Czarów, Zazi w metrze i innych opowieści o niegrzecznych dziewczynkach. W niewielu książkach znaleźć można tak znakomity mariaż tekstu z intrygującymi ilustracjami.

Skafander i motyl – Jean-Dominique Bauby

Skafander i motyl 186x300 - Skafander i motyl - Jean-Dominique BaubyNajbardziej poruszająca książka ostatniego czasu.
Autobiografia redaktora naczelnego magazynu „Elle”. Jean-Dominique Bauby w wyniku wylewu doznał paraliżu całego ciała. Jego oknem na świat stała się lewa powieka, którą wymrugał opowieść o cierpieniu, samotności, miłości i śmierci. Tworzenie książki stało się walką o istnienie. Poczucie humoru, ironia i dystans wobec otaczającego świata i własnych przeżyć spowodowały, że jego opowieść jest wzruszającą afirmacją życia.
Jean-Dominique Bauby zmarł nagle, trzy dni przed ukazaniem się „Skafandra i motyla”.
Książka rozeszła się we Francji w nakładzie 800 000 egzemplarzy, przełożono ją na kilkadziesiąt języków.

Mapa i terytorium – Michel Houellebecq

Mapa i terytorium 183x300 - Mapa i terytorium - Michel HouellebecqNajnowsza powieść Houellebecqa, która stała się wydarzeniem, zanim trafiła do księgarń, a wkrótce po premierze została uhonorowana prestiżową Nagrodą Goncourtów oraz otrzymała wyróżnienie ?Lista Goncourtów: polski wybór”. Jed Martin, debiutujący artysta, odnosi olbrzymi sukces za sprawą zdjęć przedstawiających mapy, po czym powraca do swojej pierwotnej twórczości, czyli do malarstwa. Wstęp do katalogu wystawy jego obrazów ma napisać światowej sławy pisarz, Michel Houellebecq – typ niezbyt przystępny, zdecydowanie za dużo pijący i strasznie zaniedbany. Między artystami zawiązuje się nić przyjaźni. Gdy kilka lat później pisarz zostaje zamordowany, Martin decyduje się pomóc w wyjaśnieniu przerażającej zbrodni. Kolejną już powieść enfant terrible francuskiej sceny literackiej można czytać na kilku poziomach. Mapa i terytorium to oczywiście biografia fikcyjnego artysty Jeda Martina, z mocnym wątkiem kryminalnym. Ale jest to również błyskotliwa satyra społeczna – bo jak inaczej potraktować ironiczny portret paryskich środowisk artystycznych? – i traktat o ułomności relacji międzyludzkich, które tak dobrze obrazuje historia Jeda i jego ojca. Grzechem byłoby też nie wspomnieć o powracającym motywie grzejnika, czyli o zabawie pisarza z tradycją powieści francuskiej.

W Mapie i terytorium pisarz zanurza się we współczesnym świecie artystycznym. Oczekiwaliśmy ładunku wybuchowego, zamiast tego otrzymaliśmy pokaz fajerwerków – mieszankę humoru, sarkazmu i melancholii.
“Le Nouvel Observateur”

U Houellebecqa geografia staje się geografią duszy, a psychologia – psychologią naszej pamięci zbiorowej.
Martine Aubry

Potrzeba było zaledwie minuty i dwudziestu dziewięciu sekund, żeby wyłonić zwycięzcę tegorocznej Nagrody Goncourtów – Michela Houellebecqa.

Ojciec Goriot – Honore de Balzac

Ojciec Goriot 204x300 - Ojciec Goriot - Honore de BalzacAnaliza stosunków społecznych w XIX – wiecznym Paryżu. Autor posługuje się opozycją między światem wyższych sfer salonów arystokratycznych a pensjonatem pani Vauquer zamieszkanym przez ubogie mieszczaństwo, do którego trafia Rastignac – młodzieniec liczący na społeczny awans. W pensjonacie spotyka on ojca Goriot, który cały majątek oddaje powoli niewdzięcznym córkom, mającym ten sam cel co nasz bohater…

Tato, gdzie jedziemy? – Jean-Louis Fournier

Tato gdzie jedziemy 190x300 - Tato, gdzie jedziemy? - Jean-Louis FournierKsiążka nagrodzona jednym z najważniejszych francuskich wyróżnień literackich (F’mina) i nominowana do nagrody Goncourtów.
Dwaj chłopcy, Mathieu i Thomas, urodzili się upośledzeni fizycznie i umysłowo. To sprawiło, że ich ojciec “dwukrotnie zaznał końca świata”. Już na pierwszych stronach książki autor wyjaśnia: “Mówiąc o dzieciach upośledzonych, ludzie przybierają stosowną minę, jakby mówili o katastrofie. Chciałbym spróbować choć raz mówić o was z uśmiechem. Śmieszyliście mnie często i nie zawsze mimowolnie Humorem Fournier uśmierza ból “To jedyny sposób, by przetrwać, gdy człowiek znalazł się na top liście 50 najbardziej zdesperowanych ludzi”. Łamie tabu, które wobec niepełnosprawnych nakazuje przybierać stosowną minę i życzliwie współczuć.

Może dzięki tej książce ludzie przestaną udawać, że nie widzą dzieci innych niż wszystkie?

Raport Brodecka – Philippe Claudel

Raport Brodecka 186x300 - Raport Brodecka - Philippe Claudel“Nazywam się Brodeck i nie mam z tym nic wspólnego”. Tak zaczyna się tytułowy “raport”, najnowsza powieść Philippe’a Claudela, znanego francuskiego pisarza (ur. 1962), autora wielu powieści, wśród nich Szarych dusz (2005) i Wnuczki Pana Linha (2006) wydanych w polskich przekładach w “Czytelniku”. W Raporcie Brodecka Claudel opisuje tragiczne wydarzenia rozgrywające się w nieokreślonym czasie i miejscu, choć można się domyślać, że akcja dzieje się gdzieś w Europie (francuska Alzacja? Austria?), wkrótce po II wojnie światowej. Do prowincjonalnego miasteczka przybywa “inny”, Anderer (dialekt jest wymyślony przez autora), ale nie zostaje w tej społeczności zaakceptowany: w kolejnych rozdziałach obraz wydarzeń stopniowo się wypełnia, rośnie napięcie, aż do tragicznego finału. W tej świetnie opowiedzianej wstrząsającej historii Claudel ponownie zajmuje się granicą zła, do jakiej może posunąć się człowiek w nienawiści do drugiego człowieka, czy to dotyczy zwykłych mieszkańców miasteczka, czy oprawców w obozie koncentracyjnym. Krytyka francuska pisała o Claudelowskich “czarnych duszach”, samego autora określiła jako “tropiciela zła”.