Magowie bogów Graham Hancock

Magowie bogow - Magowie bogów	Graham Hancock

Magowie bogów Graham Hancock

Kontynuacja sprzedanego w 10 milionach egzemplarzy kultowego dzieła Ślady palców bogów.

Nowe sensacyjne dowody na poparcie rewolucyjnej hipotezy o początkach naszej cywilizacji.

Czy kosmiczny kataklizm zniszczył 12 000 lat temu nieznaną, wysokorozwiniętą cywilizację?

GRAHAM HANCOCK to jeden z najwybitniejszych i najbardziej kontrowersyjnych badaczy dziejów ludzkości. Autor bestsellerów przetłumaczonych na 27 języków.

Dwadzieścia lat temu Hancock zaszokował świat nauki kultowym dziełem Ślady palców bogów, w którym przedstawił hipotezę istnienia jednej cywilizacji, pramatki wszystkich kultur. To jedno z przełomowych wydarzeń intelektualnych naszych czasów. – pisał „The Times”.

W Magach bogów Graham Hancock kontynuuje naukowe śledztwo. Barwnie i z poczuciem humoru opowiada o swoich najnowszych odkryciach. Dokumentuje je publikowanymi po raz pierwszy zdjęciami i przedstawia nowe dowody, które nie pozostawiają wątpliwości: zaawansowana cywilizacja epoki lodowcowej została zniszczona przez globalny kataklizm pomiędzy 12 800 a 11 600 lat temu.

W Amerykę Północną i Europę uderzyły szczątki gigantycznej komety, wywołując potop na skalę światową. Przekaz o nim powtarza się w mitach wszystkich kultur. A Platon wskazuje tę datę jako czas zagłady Atlantydy… Z katastrofy ocaleli nieliczni. W późniejszych starożytnych tekstach są nazywani Magami, Mędrcami, Tajemniczymi Nauczycielami z Nieba. Osiedlali się na terenach dzisiejszej Turcji (Göbekli Tepe), Libanu (Baalbek), Egiptu (Giza), Mezopotamii, Meksyku, Peru, Indonezji, przekazując ludzkości swoją wiedzę i ostrzeżenie na przyszłość.

Fragment komety sprzed 12 000 lat wciąż krąży w kosmosie. Astronomiczna wiadomość zaszyfrowana przez „magów bogów” w Göbekli Tepe, w Sfinksie czy egipskich piramidach zapowiada, że kometa uderzy w Ziemię za naszych czasów…

Macierz Matrix

Macierz Matrix - Macierz Matrix

Macierz Matrix

Zalążek niniejszego tomu powstał już w maju 2018 roku, a jego kamieniem węgielnym była poświęcona kobietom w akademii akcja performatywna Macierz/Matrix, organizowana przez Kolektyw Kuratorski w Librarii Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego w kwietniu 2018 roku. Książkę poprzedzał długi proces namysłu i dyskusji, a także „stawania się kobietami w akademii”, dochodzenia do kobiecego doświadczania akademii z pozycji zewnętrznych obserwatorek. Autorkami zebranych tekstów są akademiczki artystki, profesorki, doktorantki, studentki i absolwentki, nauczycielki, a także byłe akademiczki i byłe doktorantki – wszystkie poszukują medium, by opowiedzieć o doświadczeniu patriarchalnej hegemonii akademii i o często partyzanckich sposobach kobiecego „hakowania” tego systemu w duchu feministycznej etyki odpowiedzialności i troski, ale też wspólnej pracy. Takich głosów nam trzeba, bo to niemal monumentalny tom, na granicy teorii i sztuki, to ciekawe głosy łączące dążący do opisu dyskurs nauki z prywatnym głosem, usytuowanym, konkretnym, odważnym. Niezwykle śmiała i ważna to książka, która ostatecznie proponuje – w swojej formie i wymowie – rozważenie naszych sztywnych standardów dyskursu i uprawiania nauki, tworzenia i publikowania tekstów. Dr hab. Urszula Chowaniec, prof. Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego

Coś nie tak Kobiecość i wstręt Eimear McBride

Cos nie tak Kobiecosc i wstret - Coś nie tak Kobiecość i wstręt	Eimear McBride

Coś nie tak Kobiecość i wstręt Eimear McBride

Pierwszy esej Eimear McBride, wielokrotnie nagradzanej autorki powieści „Pomniejsi wędrowcy”. Mizoginia, seksualne uprzedmiotawianie kobiet, „shaming” i przerzucanie winy, Debbie Harry, Kardashianki i Kościół katolicki – autorka szuka odpowiedzi na pytanie, jak możemy dać naszym córkom (i synom) niczym nieograniczoną przyszłość? Jak w końcu znaleźć drogę wyjścia w labiryncie stereotypów, uprzedzeń i nienawiści nieustannie wzmacnianym choćby przez współczesne media?Esej McBride czyta się niemal jak historię science fiction albo dystopijny, gotycki horror, ale z każdej jego strony emanuje wściekłość zmęczonej, znudzonej i poirytowanej sytuacją feministki, jak autorka samą siebie opisuje. Ten prowokacyjny, intymny tekst to wykrzyczany głos niezliczonych „za szczupłych, za grubych, owłosionych, głupich, inteligentnych, niewdzięcznych, pijanych, sztywnych, puszczalskich, oziębłych, płodnych, niezainteresowanych czasem pozostałym im na reprodukcję, zbyt albo niedostatecznie wykształconych, za ambitnych, zainteresowanych karierą, zbyt męskich, androginicznych lub zbyt kobiecych” kobiet, nieustannie zawstydzanych z powodu swojego ciała.Skoro kobiety stanowią niemal połowę ludzkości, jak to możliwe, że tak często uznaje się je za „obrzydliwe”? Dlaczego wciąż uznaje się je za niegodne równej płacy, równego traktowania i postrzega w kategorii przedmiotu? Posłowie tego eseju powstało wkrótce po wstrząsającym zabójstwie Sary Everard w Londynie i stanowi jego dramatyczną konkluzję.

Czekolada i kapuśniak Paweł Bravo

Czekolada i kapusniak - Czekolada i kapuśniak	Paweł Bravo

Czekolada i kapuśniak Paweł Bravo

Od siedmiu lat Paweł Bravo częstuje czytelników „Tygodnika Powszechnego” felietonami o polityce, kulturze i sztuce. Pretekstem do ich pisania jest kuchnia – gotowanie, smakowanie, karmienie. Są te teksty dowodem na to, że przez żołądek do serca, ale też do mózgu. Książka Czekolada i kapuśniak. Felietony do czytania przy zagniataniu masy na ciasto albo karmelizowaniu cebuli jest esencją tych ponad 400 tekstów opublikowanych na łamach „Tygodnika”. Zbiór otwiera wstęp Tessy Capponi-Borawskiej, którą z autorem łączy włoskie pochodzenie i miłość do polskiej kuchni. Osiemdziesiąt trzy felietony i nieco więcej przepisów na ulubione potrawy Pawła Bravo wybrała Paulina Bandura. Teksty zostały ułożone w rytmie pór roku, by pozostać wiernym ideom, które głosi autor – lokalności i sezonowości właśnie. Felietonowy kalendarz zaczyna się więc w styczniu, gdy w piwnicach zostały ostatnie korzenie buraków, przez nowalijki, majowe szparagi, letnie czereśnie i szprycery, jesienne kapuśniaki i ogórkowe, aż po zimowy comfort food. Smacznego! I miłej lektury!

Wyglądy i wglądy Aleksander Fiut

Wyglady i wglady - Wyglądy i wglądy	Aleksander Fiut

Wyglądy i wglądy Aleksander Fiut

Zachwycające i intymne spojrzenie w głąb świata literatury. Sienkiewicz i Białoszewski, Miłosz i Gombrowicz, Szymborska i Herbert, Josif Brodski i Andrzej Busza, Barańczak, Krynicki i Zagajewski – to zaledwie niektórzy z pisarzy, na których, dzięki Aleksandrowi Fiutowi, możemy spojrzeć z nowej, odkrywczej, nierzadko zaskakującej perspektywy. Przystępność w tłumaczeniu często niedostrzegalnych na pierwszy rzut oka znaczeń, a zarazem umiejętność umieszczania dzieł literackich w wielorakich kontekstach sprawiają, że czytelnik Wyglądów i wglądów zmuszony zostaje do zrewidowania wielu utrwalonych przekonań. Osobista w tonie książka Aleksandra Fiuta daje możliwość przyglądania się wyglądom dawnego, ale i obecnego świata. Zarazem proponuje odmienne wglądy we wpisane w literaturę doświadczenia historyczne, ukryte przemiany psychiki indywidualnej i zbiorowej, postępującą ewolucję świadomości społecznej, mało uchwytne transformacje systemów kulturowych, a także zmieniające się z biegiem czasu znaczenie nadawane polskiej tożsamości narodowej. Pozwala to z większym zrozumieniem spojrzeć nie tylko na naszą przeszłość, ale, może przede wszystkim, na czasy obecne. Sienkiewicz w stylu amerykańskim, Miłosz jako ekolog i feminista, barokowa Szymborska? Tych portretów raczej nie zobaczymy na lekcjach polskiego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Trzecia dekada Świat dziś i za 10 lat Krzysztof Wojczal

Trzecia dekada Swiat dzis i za 10 lat - Trzecia dekada Świat dziś i za 10 lat	Krzysztof Wojczal

Trzecia dekada Świat dziś i za 10 lat Krzysztof Wojczal

TRZECIA DEKADA. Świat dziś i za 10 lat

Dlaczego Federacja Rosyjska zaatakowała Ukrainę? Jak może skończyć się trwający konflikt oraz jakie mogą być dalsze konsekwencje? W jednym ze swoich artykułów z 2019 roku autor przewidział inwazję na Ukrainę z 2022 roku. Książka zawiera blisko 200 stron innych prognoz dotyczących najważniejszych państw oraz regionów świata, a także możliwego wyniku rywalizacji w trójkącie USA-Chiny-Rosja. Wszystko to oparte o ponad 400-stronicowe opracowanie zawierające analizy: geopolityczne, gospodarcze, demograficzne, geograficzne oraz historyczno-kulturowe.

 „TRZECIA DEKADA. Świat dziś i za 10 lat” to napisane przystępnym językiem prawdziwe kompendium wiedzy dotyczącej 35 państw (w tym Polski) oraz 7 regionów. Opisane zostały największe atuty oraz słabości poszczególnych krajów oraz relacje między nimi. Czytelnik otrzymuje sporą dawkę konkretnej wiedzy, na podstawie której może wyciągnąć własne wnioski i porównać je z wnioskami oraz prognozami autora. Ten stara się odpowiedzieć na wiele aktualnych pytań: dlaczego Republika Federalna Niemiec dążyła do ukończenia ropociągu Nord Stream II? Czy Chiny staną się światowym hegemonem czy też polegną w drodze na sam szczyt? Czy Stany Zjednoczone utrzymają globalny prymat? Wreszcie, czy nurt wydarzeń prowadzi Polskę w dobrym kierunku?

„TRZECIA DEKADA. Świat dziś i za 10 lat” to kompleksowy, geopolityczny przewodnik po teraźniejszości z drogowskazem na przyszłość. Struktura treści pozwala w łatwy sposób odszukać interesujące nas zagadnienie oraz wrócić do lektury wybranego fragmentu. Jest to tym ważniejsze, że książka należy do tych, do których się często wraca po przeczytaniu. Po to by przypomnieć sobie meandry polityki zagranicznej dotyczące danego zagadnienia lub choćby po to by sprawdzić, czy autor miał rację w swoich przewidywaniach.

W 80 lat dookoła Polski Daniel Passent

W 80 lat dookola Polski - W 80 lat dookoła Polski	Daniel Passent

W 80 lat dookoła Polski Daniel Passent

„W 80 lat dookoła Polski”. Jest to wznowienie książki, która ukazała się w 2018 r. w związku z podwójnym jubileuszem mistrza felietonu: 80. urodzinami i 60-leciem pracy w POLITYCE. Ten wyjątkowy wybór tekstów ukazuje się teraz wraz z ostatnim felietonem Daniela Passenta z POLITYKI oraz nowym wstępem Jerzego Baczyńskiego. „Daniel Passent, bez wątpienia jeden z najwybitniejszych felietonistów w dziejach polskiej prasy, już nie napisze żadnego nowego tekstu. Zmarł 14 lutego 2022 roku. Ostatni Jego felieton zatytułowany „Chore dusze Europy”, ukazał się na łamach „Polityki” w styczniu tego roku, ledwie kilka tygodni przed śmiercią Autora. Ten tekst znajdą Państwo na końcu tego zbioru . A jest to książka niezwykła: przed trzema laty namówiliśmy Daniela, żeby z okazji swojego podwójnego jubileuszu (80-lecia urodzin i 50-lecia pracy w „Polityce”) zrobił nam i Czytelnikom prezent – antologię własnych felietonów (…) Był Passent, przez wszystkie lata uprawiania swego ironicznego i złośliwego pisarstwa, krytykowany, pomawiany, atakowany z każdej politycznej i ideologicznej strony. Z tego zbioru da się odczytać dlaczego : otóż Daniel Passent jest radykalnym – jak byśmy dziś powiedzieli – symetrystą, poszukiwaczem złotego środka, zasadniczo zdystansowanym wobec każdej historycznej epoki, jakby wciąż zdziwionym, że można tak brzydko i źle się różnić. (…) Jednak w świecie, który ewidentnie staje na głowie, gubi kierunki i punkty oparcia, ta książka pomaga odzyskać równowagę, przywraca wiarę w rozum, w sens słów, pojęć i ocen, działa jak odtrutka, środek przeciw mdłościom. Jerzy Baczyński, redaktor naczelny POLITYKI”

Drugie życie snów Frazy ekfrazy i tak dalej Małgorzata Opoczyńska

Drugie zycie snow - Drugie życie snów Frazy ekfrazy i tak dalej	Małgorzata Opoczyńska

Drugie życie snów Frazy ekfrazy i tak dalej Małgorzata Opoczyńska

Dostaliśmy do rąk dzieło nietuzinkowe. Autorka między innymi książek Genealogie psychoterapii. Fragmenty dyskursu egzystencjalnego oraz Poza zasadą powszechności. Próby idiograficzne oddaje nam swój kolejny, swoisty esej filozoficzny, zatrzymujący na dłużej, niż tylko przewiduje jego lektura. Autorka zaprasza nas do refleksji wokół snów – swoich, Innych, snów w działaniu, opracowanych w teoriach psychoanalitycznych i umysłach filozofów. Zaprasza do snucia tej refleksji również twórców literatury pięknej, poezji i prozy. Powołuje się zatem w swoich rozmyślaniach zarówno na C. G. Junga, Z. Freuda, J. Viorst, jak i M. Heideggera, K. Jaspersa, H. G. Gadamera, U. Eco, a także A. Camusa, S. Becketta, F. Kafkę, Z. Herberta, W. Szymborską, O. Tokarczuk i C. Miłosza. Nie sposób tu wszystkich przywołać (bibliografia obejmuje 313 pozycji!). W tym uważnie dobranym gronie przystępuje do analizy snów, oddając też głos tym ostatnim – dzieląc się własnymi wyśnionymi obrazami, przywołując opowieści z psychoterapii, łącząc sny z tym, co wydarza się na jawie. Autorka dokonuje zatem w swojej pracy syntezy wiedzy – inaczej niż w książkach stricte naukowych, przeglądowych, za to czerpiąc z wielkich umysłów próbujących na przestrzeni czasów zrozumieć ludzką egzystencję oraz niepowtarzalność jednostki i jej subiektywnego doświadczenia. To niezwykła synteza, przekraczająca granice dyscyplin i dająca nadzieję na możliwość dostrzeżenia tego, co tak często ulotne dla przeciętnego opisu naukowego. W świecie nauki opartej na dowodach dzieło Pani Profesor wypełnia lukę, zatrzymując nas w refleksji – „może, kiedy zewsząd odzywa się zgiełk analiz i wniosków, nie całkiem bezużyteczne będzie świadectwo o nierozumieniu”? Z recenzji dr hab. Anny Cierpki

Księga gaju laurowego i inne eseje Bela Hamvas

Ksiega gaju laurowego i inne eseje - Księga gaju laurowego i inne eseje	Bela Hamvas

Księga gaju laurowego i inne eseje Bela Hamvas

Béla Hamvas (1897-1968) stoi osobno, nie ma poprzedników ani następców. Należał do najbardziej oczytanych, najgłębiej i najśmielej myślących ludzi na Węgrzech. Po II wojnie światowej skazany na milczenie, wykluczony z kręgu publikujących, największe dzieła napisał pracując jako robotnik i magazynier na wielkich budowach socjalistycznych. Pozostawił bogatą i cenną spuściznę. Jej cechą jest powaga, dociekliwość i wiedza filozofa, piszącego swobodnie, lekko, jak poeta. Ciekawiło go niemal wszystko, co ważne, bez względu na czas i miejsce. Są u niego starożytni Grecy, autorzy ksiąg niepokoju, jak Montaigne, Kierkegaard czy Rilke, są malarze, jak Brueghel, a także letnie i zimowe krajobrazy. W jego szkicach, jak w wyjątkowym lustrze, ustawionym tak, aby można było widzieć ostrzej, przegląda się dawny i współczesny świat.

Porwanie Europy Sandor Maraj

Porwanie Europy - Porwanie Europy	Sandor Maraj

Porwanie Europy Sandor Maraj

Czy istnieje jeszcze Europa duchowa?… Czy są tylko kraje, granice, systemy finansowe, ustroje polityczne, a z całości pozostał tylko chorobliwy nacjonalizm? W Porwaniu Europy Sándor Márai zawarł spostrzeżenia i refleksje z podróży, w którą wyruszył w 1946 roku z ojczystych Węgier do Szwajcarii, Włoch i Francji. Przemierzając po raz pierwszy po tragedii drugiej wojny światowej ulice, place i zaułki Genewy, Rzymu, Neapolu, Paryża… i obserwując mieszkańców tych metropolii, utwierdził się w gorzkim przekonaniu o dokonanym i ciągle pogłębiającym się podziale Europy na wschodnią i zachodnią – podziale politycznym, ekonomicznym i kulturowym. Co więcej, zdaniem pisarza, Stary Kontynent utracił rolę przewodnika wskazującego światu wartości i kierunki rozwoju. Wyjechać to dla mnie teraz już zawsze oznacza też tyle, co z biciem serca się z czymś żegnać, być może na zawsze. „Do widzenia” – mówię i w to wierzę.