Architektura Przewodnik po stylach Cunliffe Sarah Loussier Jean

Architektura Przewodnik po stylach - Architektura Przewodnik po stylach	Cunliffe Sarah Loussier Jean

Architektura Przewodnik po stylach Cunliffe Sarah Loussier Jean

Czy jesteś miłośnikiem architektury? Czy potrafisz rozpoznać barokową budowlę albo wyobrazić sobie styl palladiański? Czy widzisz różnice między art nouveau a art déco albo dostrzegasz narodowe i regionalne wpływy w architekturze? Czy po prostu chcesz dowiedzieć się czegoś więcej o otaczających cię budynkach i o zabytkach, które podziwiasz w podróży?

Bez względu na to, czy o architekturze wiesz dużo czy niewiele, przekonasz się, że ten zwięzły przewodnik, opisujący style architektoniczne budowli całego świata, dostarcza informacji na temat najważniejszych kierunków, które dominowały w architekturze od czasów starożytnych.

Zawiera również wykazy charakterystycznych cech, które pozwolą ci zidentyfikować styl niemal każdego budynku, a to da ci zupełnie nowe spojrzenie na twoje otoczenie.

  • Chronologiczny przewodnik po stylach architektonicznych
  • Liczne fotografie
  • Wykaz podstawowych cech charakteryzujących poszczególne style architektoniczne
  • Ilustrowany słowniczek terminów architektonicznych

Walter Gropius Człowiek który zbudował Bauhaus Fiona MacCarthy

Walter Gropius - Walter Gropius Człowiek który zbudował Bauhaus Fiona MacCarthy

Walter Gropius Człowiek który zbudował Bauhaus Fiona MacCarthy

Arcyciekawy, bogato ilustrowany portret jednego z najważniejszych architektów XX wieku, Waltera Gropiusa. Autorka, uznawana w Wielkiej Brytanii za mistrzynię biografii, śledzi nie tylko twórczość i koncepcje Gropiusa, ale też przybliża jego historię osobistą, nie mniej intrygującą od twórczości. Przy okazji otrzymujemy całą panoramę życia kulturalnego i społecznego Niemiec od końca XIX do lat sześćdziesiątych XX wieku, na tle której pojawiają się najwybitniejsze postacie sztuki i architektury tamtych czasów.

Sklep potrzeb kulturalnych po remoncie Antoni Kroh

Sklep potrzeb kulturalnych po remoncie - Sklep potrzeb kulturalnych po remoncie	Antoni Kroh

Sklep potrzeb kulturalnych po remoncie Antoni Kroh

Sklep potrzeb kulturalnych to pokłon oddany kulturze podhalańskiej, wyznanie miłosne maskowane ironią i żartem. Próba oddania atmosfery Podhala lat 50., 60. i 70., całkowicie subiektywna, bez naukowego zadęcia.

Antoni Kroh o sobie: Pochodzę z Warszawy, ale kilka lat dzieciństwa przemieszkałem w Bukowinie Tatrzańskiej. W 1955 roku ukończyłem tam szkołę podstawową. W latach 1967-70, zaraz po studiach, pracowałem w dziale etnograficznym Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem. Poznałem wówczas wielu wybitnych zakopiańczyków, miejscowych oryginałów, chłonąłem środowiskowe opowieści, bajdy i plotki. Zdobyłem „blachę” przewodnika tatrzańskiego. W kwartalniku Instytutu Sztuki PAN „Polska Sztuka Ludowa” opublikowałem kilka młodzieńczych, buntowniczych artykułów o kulturze ludowej Podhala, zaś po latach dwie książki o tym regionie: Sklep Potrzeb Kulturalnych oraz Tatry i Podhale w serii “A to Polska właśnie”. 

Po latach od pierwszego wydania Sklep potrzeb kulturalnych przeszedł gruntowny remont i dziś oddajemy go w ręce Czytelników w odnowionej postaci.

“Antoni Kroh jest etnografem, ale sporo lat wcześniej – co nie tylko etnografom się przydarza – był małym chłopcem. Chłopiec urodził się wprawdzie w Warszawie, jednak przez pierwsze lata nauki mieszkał w Bukowinie Tatrzańskiej, gdzie chodził do miejscowej szkoły. Były to czasy Bieruta, w szkole panowała programowa nuda i szarzyzna. Ale dobrego pisarza poznaje się m.in. po tym, że nawet o szarzyźnie pisze kolorowo. Toteż książka roi się od uciesznych opowiastek i postaci podpatrzonych bystrym okiem dziecka. W miarę czytania anegdotki trochę rzedną i do głosu dochodzi etnograf, który podhalańskie tereny zna od dawna i dobrze. Wraz z ich historią prawdziwą i zmyśloną (…)”
Wisława Szymborska

Krótka historia powieści Henry Russell

Krotka historia powiesci - Krótka historia powieści	Henry Russell

Krótka historia powieści Henry Russell

Krótka historia powieści to nowy, innowacyjny sposób poznania najwybitniejszych dzieł światowej literatury, poczynając od Opowieści o Genjim po Najlepszą przyjaciółkę. Koncentrując się na kluczowych 67 powieściach, z krótkim opisem fabuły oraz wyjaśnieniem ich kluczowej roli w historii literatury, książka objaśnia także najważniejsze zagadnienia dotyczące kierunków, tematów i technik.

Opatrzony słowem wstępnym profesora Petera Boxalla, ten bogato ilustrowany przewodnik pozwoli czytelnikowi w niekonwencjonalny sposób przypomnieć sobie swoje ulubione książki i odkryć nowe, dotąd nieznane dzieła.

Henry Russell jest autorem ponad 30 książek o bardzo różnorodnej tematyce, w tym Around the World in 80 Novels. Jest także współautorem licznych prac, w tym esejów opublikowanych w książce The Greatest Books You’ll Never Read: Unpublished Masterpieces by the World’s Greatest Writers.

Peter Boxall jest profesorem literatury angielskiej na uniwersytecie w Sussex. 

Sześć odcieni czerni Szkice o klasykach powieści noir Piotr Stasiewicz

Szesc odcieni czerni - Sześć odcieni czerni Szkice o klasykach powieści noir	Piotr Stasiewicz

Sześć odcieni czerni Szkice o klasykach powieści noir Piotr Stasiewicz

Piotr Stasiewicz (ur. 1974) – wykładowca literatury na Uniwersytecie w Białymstoku, autor książek Poezja Tomasza Kajetana Węgierskiego (2012), Między światami. Intertekstualność i postmodernizm w literaturze fantasy (2016) oraz artykułów poświęconych literaturze XVIII wieku, współczesnej fantastyce i historii gier komputerowych. Książka Sześć odcieni czerni. Szkice o klasykach powieści noir jest, w zamierzeniu autora, uzupełnieniem istotnej luki w polskim literaturoznawstwie, jaką jest brak naukowej refleksji nad zjawiskiem znanym jako powieść noir. Stosowane w Polsce od kilkudziesięciu lat określenie „czarny kryminał” jest z jednej strony mylące, z drugiej niemające swego odpowiednika w żadnym innym języku, z trzeciej zacierające związek tej literatury z filmem noir, z czwartej wreszcie nieoddające istoty samego zjawiska. Proponowane tu szkice dotyczą sześciu najważniejszych przedstawicieli prozy określanej mianem noir w literaturze amerykańskiej, którzy swoje utwory napisali i wydali między 1929 i 1960 rokiem. Są to Dashiell Hammett, James M. Cain, Raymond Chandler, Cornell Woolrich, David Goodis i Jim Thompson. Każdy w nich w indywidualny sposób przedstawiał wizję świata i kreował swoich bohaterów, współtworząc tym samym zjawisko, które określamy dziś jako prozę noir. Zawartym w niniejszej książce szkicom poświęconym autorom uznanym od lat za klasyków literatury kryminalnej, Hammettowi, Cainowi i Chandlerowi, towarzyszą analizy dotyczące mniej znanych twórców, Woolricha, Goodisa, Thompsona, mających – szczególnie na gruncie polskim – status pisarzy zapomnianych, nieczytanych i nietłumaczonych, a których wkład w zjawisko literatury noir trudno jednak przecenić. Od autora

Sprawiedliwość 1968-2018 Michał Zadara

Sprawiedliwosc 1968 2018 - Sprawiedliwość 1968-2018	Michał Zadara

Sprawiedliwość 1968-2018 Michał Zadara

„Sprawiedliwość” to tytuł przedstawienia na podstawie scenariusza Michała Zadary i Nawojki Gurczyńskiej, które miało premierę w warszawskim Teatrze Powszechnym im. Zygmunta Hübnera 10 marca 2018 roku, dokładnie pół wieku po wydarzeniach Marca 1968. Jego tematem jest wypędzenie obywateli polskich pochodzenia żydowskiego, dla którego pretekstem stały się protesty studentów i intelektualistów przeciwko komunistycznym władzom, wywołane zdjęciem z afisza Teatru Narodowego „Dziadów” Adam Mickiewicza w reżyserii Kazimierza Dejmka. Czworo aktorów (Ewa Skibińska, Barbara Wysocka, Arkadiusz Brykalski i Wiktor Loga-Skarczewski) przeprowadzało na scenie proces śledczy, który miał odpowiedzieć, czy i kogo można postawić przed sądem, oskarżając o współudział w wygnaniu polskich Żydów.

Teatralne dochodzenie było odbiciem i wynikiem śledztwa, które we współpracy z historykami i prawnikami Michał Zadara przeprowadził w trakcie prac nad przedstawieniem. Ich rezultat stanowiło oficjalne zawiadomienie o możliwości popełnienia zbrodni przeciwko ludzkości, prezentowane na scenie. Zapowiedź jego oficjalnego złożenia puentowała przedstawienie. Po dwóch latach od premiery Michał Zadara wraz ze współpracownikami dokończył pracę nad ostateczną formą zawiadomienia. Wobec narastających wątpliwości co do obecnego stanu polskiego wymiaru sprawiedliwości nie złożył go jednak w prokuraturze, ale opublikował jako najobszerniejszą część książki, którą we współpracy z Teatrem Powszechnym i kierowaną przez niego organizacją Centrala postanowiło opublikować „żywosłowie”.

Główny trzon tomu „Sprawiedliwość” tworzą: scenariusz przedstawienia „Sprawiedliwość”, zawiadomienie o możliwości popełnienia zbrodni przeciwko ludzkości wraz z załącznikami (m.in. opnie Michała Głowińskiego, Jacka Leociaka i Jacka Wasilewskiego oraz prowadzona przez Michała Zadarę rozmowa na temat prawno-politycznych kontekstów i wyników projektu, w której udział wzięli Paulina Kieszkowska-Knapik, Urszula Lisowska, Paweł Marcisz, Grzegorz Niziołek).

Ta książka to kolejna próba postawienia pytań, o których większość Polaków najwyraźniej chce zapomnieć. Pozornie sformalizowana i chłodna, ujęta w retorykę i język prawa, ale może właśnie dlatego szczególnie prowokacyjna i zmuszająca do myślenia.

Kobro Małgorzata Czyńska

Kobro - Kobro	Małgorzata Czyńska

Kobro Małgorzata Czyńska

Katia von Kobro już jako dziecko „miała diabła za skórą” i bunt we krwi. Dzieciństwo spędziła w dostatnim mieszczańskim domu, przyszło jej jednak dojrzewać i kształtować się zawodowo w okresie rewolucji, która zmiotła ten dom z powierzchni ziemi. Katarzyna dała się uwieść nowym ideałom, chociaż później nie bardzo wiedziała, jak je realizować w życiu. Jej życiowym celem i powołaniem okazała się sztuka rodząca się w nowym bolszewickim państwie.

Kobro, dotąd znana głównie jako żona Władysława Strzemińskiego, była awangardową rzeźbiarką i propagatorką najnowocześniejszych rozwiązań w sztuce. Ambitna, pewna siebie i swoich koncepcji. „Moja rzeźba – mówiła – nie jest tym, czego by chcieli w swych salonach zbankrutowani i spatynowani fabrykanci”.

Należała do grup Blok i Praesens i „a.r.”. Spotykała na swojej artystycznej drodze wybitnych twórców awangardowej sztuki, Rosjan – Kazimierza Malewicza czy Wassilego Kandinskiego, i Polaków – Mieczysława Szczukę, Teresę Żarnowerównę, Helenę i Szymona Syrkusów, Bohdana Lacherta, Juliana Przybosia, Jana Brzękowskiego. Gdzieś przemknął też Witkacy. Życie i twórczość poprowadziły ją przez hanzeatycką Rygę, Moskwę okresu rewolucji, Smoleńsk w czasie wojny polsko-bolszewickiej, aż po Wilno, Szczekociny, Brzeziny, Żakowice, Koluszki i Łódź, w której ostatecznie znalazła swoje miejsce i gdzie zmarła 21 lutego 1951 roku.

W pogrzebie na prawosławnym cmentarzu na Dołach uczestniczyło zaledwie parę osób – córka i kilkoro przyjaciół. Władysław Strzemiński nie przyszedł.

Filozofia sztuki Hippolyte Adolphe Taine

Filozofia sztuki - Filozofia sztuki	Hippolyte Adolphe Taine

Filozofia sztuki Hippolyte Adolphe Taine

W „Filozofii sztuki” (1865) Hippolyte Taine bada w sposób całościowy historię sztuki europejskiej na przestrzeni wieków. Filozofia sztuki nie jest jednak pracą wpisującą się w obszar krytyki sztuki, ale szeroko pojętej estetyki, a więc służyć ma rozpoznaniu, zrozumieniu i odkryciu zasad wartościowania Piękna. Zastosowana w tym celu metoda krytyczna i historyczna zakłada, że doskonałe, czyli mimetyczne dzieło sztuki nie jest wynikiem zbiegu przypadkowych okoliczności, czy nagłym przebłyskiem geniuszu, ale efektem ściśle określonych warunków. Analiza tych warunków, która prowadzić ma do zrozumienia dzieł sztuki i dostarczyć narzędzi ich hierarchizacji, jest głównym tematem tej pracy.

Nawozy sztuczne dla starców i młodzieży Tadeusz Nyczek

Nawozy sztuczne dla starcow i mlodziezy - Nawozy sztuczne dla starców i młodzieży	Tadeusz Nyczek

Nawozy sztuczne dla starców i młodzieży Tadeusz Nyczek

Tadeusz Nyczek, znany krytyk teatralny i literacki, pisarz, kierownik literacki teatrów (m.in. Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie 1992–1997 i 1998–1999; Narodowego Starego Teatru w Krakowie, 2002–2004; Teatru Ateneum im. Stefana Jaracza w Warszawie – od 2011), jest dla wielu prawdziwą legendą i niekłamanym autorytetem, choć jego autoironiczna i unikająca nadmiernie wielkich słów postawa wymyka się ciężarowi tych słów. Kiedyś bojowy sojusznik teatru studenckiego, autor kultowej książki „Pełnym głosem” (1980), twórca własnego stylu krytyczno-teatralnego i autorskiej odmiany recenzji teatralnej, reprezentuje to, co najlepsze w inteligenckim myśleniu i praktykowaniu teatru.

Trudne do jednoznacznego uchwycenia, a przecież tak ważne dla polskiej kultury, owo inteligenckie myślenie prezentuje od lat jako stały współpracownik miesięcznika „Dialog”. Na jego łamach, pod nagłówkiem „Nawozy sztuczne” publikuje – jak sam pisze – „felietony niefelietony, pseudoopowiadania, nibyeseiki, malowane literami portrety i ułamki wspomnień podbarwionych fabularną fantazją”. Ich pierwszy zbiór – „Nawozy sztuczne dla artystów i sprzątaczek” – ukazał się w roku 2015. Sześć lat później ukazuje się owych ożywczych nawozów zbiór kolejny, tym razem przeznaczony dla „młodzieży i starców”. Dlaczego dla nich? Tadeusz Nyczek wyjaśnia już na wstępie: „Otóż jak wskazują badania, czegoś takiego jak wiek średni, czyli pośredni, zwyczajnie nie ma. Starców jest mnóstwo, podobno coraz więcej. Młodzież zaś tak długo czuje się młodo, dopóki całkowicie nie stetryczeje. Oznacza to, że książeczka ta jest właściwie dla wszystkich, niezależnie od wieku”.

„Nawozy sztuczne…” to książka tylko w niewielkiej części poświęcona teatrowi. A jednak jest sceną, na której w wielości tematów, przypomnień, obrazów, refleksji, smutnych żartów i gniewnych pomrukiwań, ożywa świat, który tak wielu chciałoby dziś unieważnić, ośmieszyć i unieobecnić. Teatr kulturalnego miasta w jego najlepszym wydaniu, znowu rozgrywający swoją arcyludzką tragikomedię wbrew wszelkiej maści Edkom.

Asamblaże Daniel Piotr Ciesielski

Asamblaze - Asamblaże	Daniel Piotr Ciesielski

Asamblaże Daniel Piotr Ciesielski

W książce Asamblaże Autor ukazuje działanie środków artystycznego wyrazu w odniesieniu do różnych form sztuki. Sztuka konceptualna, asamblaże, kubizm, dadaizm, awangarda, happening, arte povera, teatr absurdu, instalacje … to tylko nazwy. Na przykładzie swoich zdjęć Daniel Piotr Ciesielski pokazuje mechanizm działania środków artystycznego wyrazu (metafory, frazeologizmu, symbolu, porównania, synonimu, eufemizmu, epitetu i innych) w odniesieniu do przedmiotów codziennego użytku. Asamblaż to forma kolażu. Ułożenie przedmiotów, które poprzez obraz konkretnego ustawienia uzyskują nowe znaczenie. Jest to działanie, które za pośrednictwem wyobraźni i skojarzeń uruchamia myślenie abstrakcyjne, pozwalające zrozumieć i przeżyć zagadnienia związane z lekturami, a także analizę zagadnień literackich i kulturowych, często zawiłych w przekładzie jedynie werbalnym.