Historia sztuki dla bystrzaków Jesse Bryant Wilder

Historia sztuki dla bystrzakow 210x300 - Historia sztuki dla bystrzaków Jesse Bryant WilderHistoria sztuki dla bystrzaków Jesse Bryant Wilder

Sama sztuka, żadnych sztuczek.

Czy wiesz, że gwałtowny charakter Carravagia kosztował go życie? Czy słyszałeś o tym, że za późne rzeźby Augusta Rodina oskarżano o pornografię? Życie wielkich artystów, wciągnięte w wir historii, odcisnęło trwałe piętno na ich sztuce. Sztuka jest wszędzie wokół nas. Nawet wrocławski dworzec tętni historią — jego główna fasada zbudowana jest w stylu angielskiego neogotyku. Ileż tajemnic kryją te obrazy, rzeźby i budowle…

Jednych fascynują naskalne malowidła sprzed tysięcy lat, innych religijna sztuka średniowiecza; są i tacy, których poruszają wyłącznie współcześni artyści, operujący nowoczesnymi technologiami. Sztuka to nieprzebrane źródło wiedzy o nas samych i historii rodzaju ludzkiego, zaklęte w pięknych przedmiotach. A Ty, czego w niej szukasz dla siebie?

  • Główne okresy i nurty w historii sztuki
  • Tajemnice starożytnych mistrzów
  • Twarde średniowieczne kanony
  • Wpływ rewolucji przemysłowej
  • Sztuka XX wieku i nowe perspektywy

Ponadto znajdziesz tu dekalogi: 10 muzeów, które musisz odwiedzić, 10 wspaniałych książek napisanych przez słynnych artystów, 10 sposobów malowania, które zmieniły świat.

Dodatek specjalny: „Chronologia historii sztuki”.

Jan Marcin Szancer ambasador wyobraźni

Jan Marcin Szancer 224x300 - Jan Marcin Szancer ambasador wyobraźniJan Marcin Szancer ambasador wyobraźni

Wyjątkowy album, przebogaty ikonograficznie, dokumentujący zarówno barwną biografię Jana Marcina Szancera, jak i twórczość tego artysty poprzez bogaty wybór jego najlepszych ilustracji. Będzie więc wspaniałą zachętą do przypomnienia sobie legendarnego, olśniewającego wręcz stylu artysty, okazją do ponownych wzruszeń i oczarowań, możliwością powrotu do wspaniałego świata baśni (i nie tylko) wykreowanego mistrzowską ręką Jana Marcina.

Cyberpunk 1982-2020 Michał Wojtas

Cyberpunk 193x300 - Cyberpunk 1982-2020 Michał WojtasCyberpunk 1982-2020 Michał Wojtas

Mamy rok 2019, w którym toczy się akcja filmów „Łowca androidów” i „Akira”. Producent gier komputerowych z mało istotnego kraju w środku Europy na najważniejszych dla branży targach ogłasza datę premiery swojego nowego tytułu i angażuje jednego z najbardziej rozpoznawalnych hollywoodzkich aktorów. Kluczowej postaci w grze swej twarzy i głosu użyczy Keanu Reeves.

Na grę czekają na całym świecie dziesiątki milionów ludzi, zarówno nastolatków, jak i weteranów RPG, którzy doskonale znają jej pierwowzór sprzed 30 lat. Nowy projekt, który tak rozpala wyobraźnię graczy od Los Angeles po Tokio, będzie osadzony w świecie alternatywnej przyszłości opisywanej dotychczas przez tysiące autorów, a nazwę tego podgatunku ma w swoim tytule: „Cyberpunk 2077”.

Wszystko zaczęło się jednak znacznie wcześniej, bo już na początku lat 80. w kanadyjskim Vancouver.

Książka, którą trzymasz w ręku, opowiada kompletną historię cyberpunka. Ta historia swój wielki finał znajdzie tu, w Polsce, wraz z premierą gry, na którą czeka cały świat.

Seks i kultura Joseph Unwin

Seks i kultura 243x300 - Seks i kultura	Joseph UnwinSeks i kultura Joseph Unwin

Joseph Unwin, etnolog i jeden z najwybitniejszych uczonych brytyjskich w okresie przed II wojną światową, był związany z uniwersytetami Oxford oraz Cambridge, a w 1934 r., czyli na dwa lata przed śmiercią, opublikował swoje opus magnum pt. „Seks i kultura”, które zachwyca swą głębią, a przede wszystkim zdumiewa z uwagi na wiele faktów przewidzianych przez autora, które dziś trapią zachodnie społeczeństwa. To interesujące studium kultury obnażania, wyrażającej się w wyraźnie widocznej seksualizacji współczesnego życia, zwłaszcza w jego publicznych i medialnych przejawach. Autor umiejscawia tematykę płci i seksu na szerokim tle przemian społecznych, które zaszły i nadal zachodzą w społeczeństwach rozwiniętych krajów kapitalistycznych.

Punktem wyjścia są obszerne badania J.D. Unwina, który próbując zweryfikować freudowskie twierdzenie, że cywilizacja jest produktem ubocznym stłumionej seksualności, zbadał 86 różnych społeczeństw. Jego odkrycia zaskoczyły wielu uczonych – przede wszystkim jego samego – ponieważ wszystkie 86 wykazały bezpośredni związek pomiędzy monogamią a „energią ekspansji” cywilizacji. Mówiąc inaczej: im większa była wstrzemięźliwość danego społeczeństwa, tym bardziej się ono rozwijało i poprawiał się standard ich życia. Gdy jednak zaczęło dochodzić do seksualnych dewiacji społecznych i ataków na styl życia z jednym partnerem, społeczeństwa upadały. W przebadanych 86 przypadkach ten wzorzec potwierdził się 86 razy.

Ten wynik badań nie odpowiadał jednak myśleniu coraz bardziej progresywnych środowisk naukowych i medialnych, bo to wówczas zaczęły się trendy, który dzisiaj tak wyraźnie widać. Przez to książka została przemilczana i zapomniana, a w Polsce właściwie w ogóle nie jest znana, gdyż 5 lat po publikacji wybuchła wojna, a następnie przez dekady Polska stękała pod komunistycznym jarzmem i literatura z Zachodu nie miała szans się przebić. W latach 90. pokolenie rewolucji seksualnej szalało już w najlepsze i badania Unwina byłyby wyjątkowo niepoprawne polityczne, więc tym bardziej o nich nie mówiono. Efekty tej nadmiernej seksualizacji dzisiaj są widoczne już na każdym kroku, zaś rozwiązłość jest przedstawiana niemalże jak kolejny krok w ewolucji człowieka. Tymczasem niezauważone i nieomówione istnieją rzetelne badania, który dowodzą, że jest wręcz odwrotnie i promiskuityzm prowadzi nie tylko do dekadencji moralnej, ale i fizycznej zagłady danych społeczeństw i cywilizacji. Dlatego ta książka bezwzględnie musi zostać przetłumaczona i wydana, choć jest to zadanie wyjątkowo niesprzyjające chłodnej kalkulacji rynkowej. Oryginał ma 2 208 284 znaków, co odpowiada 1226 stronom maszynopisu. Samo tłumaczenie jest zatem już gigantycznym wyzwaniem. Niemniej ta książka na polskim rynku jest potrzebna, gdyż daje potężne argumenty w walce z seksualizacją i rozwiązłością, a ponadto wzbogaci polską ofertę wydawniczą o wyjątkową pozycję literatury anglosaskiej.
Warto przy tym jednak podkreślić, że „Seks i Kultura” nie jest pracą agitatorską – Unwin nie był wierzącym chrześcijaninem i wcale nie spodziewał się takiego wyniku swoich badań. Posiadał jednak głęboko zakorzeniony etos uczciwości nauki, opisał fakty nie dokonując osądów moralnych. Pisał tak: „Nie przedstawiam tu opinii o słuszności bądź niesłuszności”. Niemniej jednak musiał na koniec stwierdzić: „W przekazach nie ma przykładu społeczeństwa, które zachowałoby swą energię po tym, jak całkowite nowe pokolenie odziedziczyło tradycję nienalegającą na przedślubną i poślubną wstrzemięźliwość seksualną”.

Jeśli chodzi o cywilizacje rzymską, grecką, sumeryjską, mauretańską, babilońską i anglosaską, Unwin miał do dyspozycji dane dotyczące kilkuset lat historii. Odkrył bez wyjątku, że społeczeństwa te przeżywały rozkwit w epokach ceniących wierność seksualną. Nieuchronnie seksualne obyczaje ulegały rozluźnieniu, a społeczeństwa podupadały, by znów rozkwitnąć, gdy powracały do surowszych standardów seksualnych.
To jest podstawowe założenie tej niesłusznie zapomnianej książki. Według profesora Unwina, pozostającego pod wpływem Freuda, to właśnie „ograniczenie okazji do seksu” tworzy „energię mentalną” konieczną do zbudowania cywilizacji. Na drugim końcu Unwin widział homoseksualizm, którego akceptacja jest ostatnim krokiem przed upadkiem danej cywilizacji, co również potwierdziło się we wszystkich badanych społeczeństwach i cywilizacjach. Stawia to bardzo ciekawe pytanie w kontekście tego, gdzie dzisiaj znajduje się nasze społeczeństwo.

Tadeusz Kantor-sztuka ponad miłość Iwona Kienzler

Tadeusz Kantor 213x300 - Tadeusz Kantor-sztuka ponad miłość Iwona KienzlerTadeusz Kantor-sztuka ponad miłość Iwona Kienzler

Zachodnie media okrzyknęły Tadeusza Kantora geniuszem z Krakowa, jednym z najważniejszych reformatorów teatru XX stulecia, a prestiżowy „Newsweek” w 1976 roku uznał jego Umarłą klasę za najlepszy spektakl teatralny świata. Tymczasem w jego ojczyźnie artysta długo czekał na uznanie: środowisko nie uznawało stworzonego przez niego teatru za profesjonalny, a wszelkie próby reform czy zmiany oblicza współczesnej sztuki teatralnej uważano za rodzaj dość karkołomnych eksperymentów scenicznych. Będąc malarzem z wykształcenia, artysta umiejętnie łączył teatr i malarstwo, nie zaniedbując tego ostatniego. To właśnie on sprowadził nad Wisłę najnowsze trendy w sztukach plastycznych ubiegłego wieku.

Publikacja Iwony Kienzler nie tylko odpowiada na pytanie na czym polegał fenomen i wielkość Kantora, ale także opowiada o nim jako o człowieku, ze wszystkimi słabostkami i zwyczajami, uważanymi często za dziwactwa. Wyjaśnia też, jaką rolę odgrywała w jego życiu miłość, jak również o skomplikowanych relacjach z pracującymi w jego zespole aktorami.

Portret performatywny Ślad wymazywanie nieobecność Ewelina Woźniak-Czech

 

Portret performatywny 211x300 - Portret performatywny Ślad wymazywanie nieobecność Ewelina Woźniak-CzechPortret performatywny Ślad wymazywanie nieobecność Ewelina Woźniak-Czech

Monografia przedstawia nowatorskie ujęcie zjawiska portretu w świetle badań estetyki performatywnej, estetyki performatywności oraz dramatycznej teorii literatury. Pojęcie portretu zastosowano tu w bardzo szerokim znaczeniu, obejmującym dzieła literackie, malarskie i fotograficzne. Przywoływane w książce wizerunki w znacznej mierze wykraczają poza klasyczną definicję portretu, odsyłają nie tylko do myślenia obrazowego, ale również teatralnego, filmowego, powiązanego z zagadnieniami klasycznie rozumianego performansu, a także różnorakich sztuk przestrzennych. Każdy przypadek takiego dzieła jest wyjątkowy i operuje kategorią performatywności w sposób niepowtarzalny. W proponowanym ujęciu portrety stają się dowodem na to, że sztuki z pozoru nieperformatywne, tradycyjne, „płaskie” zawierają w sobie olbrzymi performatywny potencjał, który w znacznej mierze wciąż czeka na odkrycie. Bez względu na czas, w którym powstały opisywane wizerunki, można w nich odnaleźć zalążek dialogu z wszystkim tym, co istnieje poza nimi. Stanowią zatem doskonały pretekst do snucia szerokiej, interdyscyplinarnej oraz transdyscyplinarnej refleksji na temat wielowymiarowych relacji między twórcą, dziełem i odbiorcą.

Tango milonga Ryszard Wolański

Tango milonga - Tango milonga Ryszard WolańskiTango milonga Ryszard Wolański

Kabaret w międzywojennej Polsce
Barwna opowieść z okresu międzywojennego, pisana przez pryzmat losów najpopularniejszego i najpłodniejszego autora tamtych czasów – Andrzeja Własta. Był jedną z najważniejszych postaci międzywojennej polskiej estrady. Tworzył niezapomniane do dziś przeboje dla ówczesnych supergwiazd rewii i teatrów – Lody Halamy, Eugeniusza Bodo, Ludwika Sempolińskiego, Hanki Ordonówny i Zuli Pogorzelskiej. To on zresztą wymyślił słowo „przebój” jako zamiennik dla niemieckiego „szlagieru”.

Znakomicie wyczuwał gusty publiczności i bez skrupułów je wyzyskiwał. Uruchamiał działalność najsławniejszych scen rewiowych stolicy: Perskiego Oka, Morskiego Oka, Reksa, kinoteatru Hollywood, Wielkiej Operetki, Wielkiej Rewii oraz Ali Baby. Pisał dla nich libretta operetkowe i scenariusze programów kabaretowych. Nieczuły na przejawy kryzysu ekonomicznego, zaczepki złośliwej krytyki i epitety zazdrośników, którzy nazywali go „pierwszym grafomanem drugiej Rzeczpospolitej”, tworzył do samego wybuchu wojny. Niestety los obszedł się z nim tragicznie. Wkrótce po wkroczeniu hitlerowców do Warszawy „fabrykant szlagierów” – jak określiła go jedna z gadzinówek – trafił na roboty przymusowe, a następnie do getta.
Książka porządkuje fakty i ujawnia nieznane dotąd informacje z życia twórcy Tanga milonga oraz obrosłych w legendę życiorysów gwiazd wykonujących jego największe przeboje. Opowieść ilustrują unikatowe fotografie i materiały graficzne z epoki.

Boznańska Non finito Angelika Kuźniak

Boznanska 209x300 - Boznańska Non finito Angelika KuźniakBoznańska Non finito Angelika Kuźniak

Olga Boznańska. Najwybitniejsza malarka epoki. Obywatelka świata.

Jej portrety intrygowały, niepokoiły, obnażały duszę malowanej osoby. Nie uznawała banalnego piękna. Charakter, emocje, uczucia były dla niej ważniejsze niż uroda modeli.

Po Paryżu chodziła w sukni giupiurowej z trenem pełnym falban i plis. Wzbijał się za nią tuman kurzu. Na głowie miała olbrzymi, sinoczarny wał włosów wysoko w kok zaczesanych. Na nim „czarne gniazdo z dżetów i flaneli podpięte wysoko z tyłu kwiatami, spod którego spływały czarne strusie pióra”. Wyglądała jak „posąg wyjęty na chwilę z ciemności piramidy”.

Przez trzydzieści lat malowała w pracowni przy Boulevard Montparnasse. Bywali tam m.in. Zofia Stryjeńska, Mela Muter, Wojciech Kossak, Artur Rubinstein. Pojawiała się Maja Berezowska „ze swoimi kochasiami”.

W tle kręcił się roller coaster historii: Budowa wieży Eiffla, pierwsza wojna światowa, kryzys gospodarczy, początek drugiej wojny.

Mistrzyni biografii, reporterka Angelika Kuźniak przygląda się wybitnej artystce z dociekliwością śledczej. Efektem jest napisany przepięknym językiem przenikliwy, pełen poczucia humoru portret Olgi Boznańskiej. Kobiety genialnej, delikatnej, zmysłowej, świadomej swojego talentu. Niezależnej. Portret artystki, która dla sztuki była w stanie poświęcić wszystko: miłość, dobrą opinię i święty spokój.

Adam Myjak Rzeźba Folga-Januszewska Dorota

Adam Myjak 225x300 - Adam Myjak Rzeźba Folga-Januszewska DorotaAdam Myjak Rzeźba Folga-Januszewska Dorota

„Myjak. Rzeźba” otwiera nową miniserię poświęconą najsłynniejszym polskim rzeźbiarzom. Bohater pierwszego tomiku to Adam Myjak, absolwent warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, wielokrotny rektor macierzystej uczelni, twórca wielu realizacji pomnikowych i plenerowych w Polsce i w Niemczech, autor scenografii teatralnych. Rzeźbi w drewnie, brązie i kamieniu, tworząc ludzkie sylwetki, zwłaszcza zaś głowy, symbol myśli, przemiany i refleksji. Rzeźby Myjaka, charakteryzujące się swoistymi śladami rozpadu, stanowią o wielkim talencie twórcy, umiejętnie deformującego materię i zaburzającego percepcję. Tekst i wybór najlepszych prac artysty przygotowała Dorota Folga-Januszewska, za projekt graficzny odpowiada Błażej Ostoja Lniski.

Impas Opór utrata niemoc w sztuce Maria Poprzęcka

Impas 217x300 - Impas Opór utrata niemoc w sztuce Maria PoprzęckaImpas Opór utrata niemoc w sztuce Maria Poprzęcka

Ars longa, vita brevis – sztuka długa, życie krótkie – sentencja Hipokratesa, pierwotnie odnosząca się do medycyny, weszła trwale do kultury jako fundament myślenia o sztuce. Sztuce w późniejszym rozumieniu, pojmowanej jako twórczość artystyczna. Jako maksyma przyjęła się w wersji skróconej, niosąc przesłanie apologetyczno-konsolacyjne: choć życie nasze jest krótkie, sztuka nadal trwa. Jej pełne brzmienie ma jednak sens odmienny, nieoparty na prostym przeciwstawieniu, bogatszy: Ars longa, vita brevis, occasio praeceps, experimentum periculosum, iudicium difficile – sztuka długa, życie krótkie, okazja ulotna, doświadczenie niebezpieczne, sąd niełatwy. Te zapomniane człony słynnej sentencji ofiarowują pojęciowe ramy niespodziewanie przylegające do sztuki współczesnej, w której mało wiary w trwałość i trwanie, a więcej ulotnych okazji i niebezpieczeństwa doświadczeń. Dlatego i sąd o niej tak trudny. Idąc tropem Hipokratesowych kategorii, widzimy, że nawet optymistyczna ars longa rodzi się wśród buntów, niepowodzeń, nieporozumień, niemożności, które wszak dzieje sztuki współtworzą. I paradoksalnie, chociaż awangardy narzuciły progresywny, agresywny i transgresywny obraz twórczości, to właśnie w sztuce XX wieku utrata i niespełnienie stały się jej niezbywalną częścią, niemal wyznaczając najważniejsze osie jej rozwoju.