Fotografia i filozofia

Fotografia i filozofia 191x300 - Fotografia i filozofiaFotografia i filozofia

Książka Fotografia i filozofia. Szkice o pędzlu natury pod redakcja Scotta Waldena przynosi pierwsze reprezentatywne opracowanie filozofii fotografii, zawierające wybór najciekawszych i najbardziej symptomatycznych tekstów autorstwa Danto, Carrolla, Currie’go, Maynarda. Dominującym wątkiem jest w tej antologii problematyka reprezentacji fotograficznego obrazu – jej statusu, cech, funkcji i znaczeń; albo, inaczej mówiąc, epistemologicznej, ontologicznej, a także etycznej i estetycznej funkcji reprezentacji fotograficznej. Jest to książka ważna – i dla filozofii, i dla filozofii fotografii (oraz sztuki), i dla szeroko rozumianej antropologii kultury. Światowa ranga autorów (i ich autorytet filozoficzny) – gwarantuje wysoki poziom merytoryczny prezentowanych dociekań i analiz. Klarowność argumentacji zaś – relatywnie szeroki zakres odbioru, obejmujący szerokie spektrum zainteresowanych problematyką studiów humanistycznych, w tym zwłaszcza: filozoficznej interpretacji zjawisk kultury.

Zobaczyć to – uwierzyć – czy jednak na pewno? Czy w erze technologii cyfrowego przetwarzania obrazu fotografie możemy nadal uważać za realistyczne i dające świadectwo prawdzie? Fotografia i filozofia przyjmuje współczesny punkt widzenia na kwestie prawdziwości, obiektywności i realizmu w fotografii. To książka badająca zarówno etyczne granice tego, co możliwe dzięki aparatowi fotograficznemu, jak i podstawowe różnice pomiędzy sztuką fotograficzną i dziełami niefotograficznymi. W przeciwieństwie do licznych opracowań poświęconych teorii filmu, na niniejszy zbiór składają się eseje traktujące wyłącznie o sztuce nieruchomej fotografii oraz wyrastających na jej gruncie szerszych problemach teoretycznych. Publikacja dzięki przenikliwym i wciągającym tekstom autorstwa współczesnych filozofów stanowi nieocenione źródło wiedzy i inspiracji dla adeptów estetyki, sztuk pięknych i fotografii.

Nowoczesność i tożsamość Anthony Giddens

Nowoczesnosc i tozsamosc 205x300 - Nowoczesność i tożsamość	Anthony GiddensNowoczesność i tożsamość Anthony Giddens

Jedna z najbardziej znanych prac Anthony’ego Giddensa poświęcona problematyce tożsamości, za pomocą której wprowadził on do socjologicznego obiegu cały słownik terminów, takich jak separacja doświadczenia, systemy abstrakcyjne, czysta relacja, a także rozróżnienie na politykę emancypacji i politykę życia. Ta świetnie napisana, ekscytująca teoretycznie i poznawczo rozprawa, pełna błyskotliwych argumentów i trafnych przykładów, to jeden z ważniejszych głosów na temat dylematów życia codziennego w epoce określanej mianem późnej nowoczesności.

Przemiany Owidiusz

Przemiany 212x300 - Przemiany OwidiuszPrzemiany Owidiusz

Jest to reprint oryginalnego pierwszego wydania “Przemian”. Oferujemy trzy tomy, które zwierają tekst łaciński jego znakomite tłumaczenie na język polski, oraz wstęp, streszczenia poszczególnych ksiąg i bardzo obszerne objaśnienia i przypisy. “Przemiany” inaczej “Metamorfozy” (łac. Metamorphoseon, Libri Quindecim) to złożony z piętnastu ksiąg poemat epicki, napisany przez rzymskiego poetę Owidiusza, przedstawiający przy pomocy wątków mitologii greckiej i rzymskiej stworzenie i historię świata. Owidiusz opowiada lub wspomina 250 mitów zawierających motyw przemiany. Utwór miał na celu stworzenie oryginalnej, rzymskiej wersji kosmogonii i był tworzony pod mecenatem Oktawiana Augusta między 2 a 8 rokiem naszej ery. Dzieło to opowiada o powstaniu świata, zwierząt, roślin i ciał niebieskich. Księgi I–V przedstawiają najstarsze mity – od chaosu przez potop, cztery wieki ludzkości, pożar świata do czasów tebańskich. Księgi VI–X obejmują mity dotyczące Herkulesa. Od księgi XI zaczynają się mity trojańskie, italskie i rzymskie. Owidiusz wzorował się na pisarzach greckich: Kallimachu, Eratostenesie, Nikanderze z Kolofonu, Parteniosie z Nikai oraz rzymskich: Katullusie, Cynnie, Macerze. “Przemiany” są jedną z ważniejszych książek opisujących mitologię.

Ku filozofii fotografii Vilem Flusser

Ku filozofii fotografii 184x300 - Ku filozofii fotografii Vilem FlusserKu filozofii fotografii Vilem Flusser

Wyjątkowo oryginalny myśliciel z wyboru, obywatel świata z konieczności: Vilém Flusser (1920–1991). 

Urodził się w Pradze jako czeski Żyd, w 1939 roku musiał emigrować i trafił aż do Sao Paulo. Tam też w latach 60. XX wieku zaczął późną karierę akademicką, a od lat 70. wykładał w Europie, do której powrócił i gdzie zginął w wypadku samochodowym, jak na ironię w ojczystych Czechach. Był filozofem komunikacji, zajmował się mediami, a książeczka o fotografii (1983) przysporzyła mu światowej sławy. 

Jego namysł nad epoką postindustrialną i „postalfabetyczną”, ciekawe systematyzacje dziejów człowieka i cywilizacji są bardzo aktualne – i ich aktualności wystarczy zapewne jeszcze na długo. Flusser stara się odpowiedzieć na nasze niepokoje o kulturę w czasach zagrożenia pisma przez obraz, przynosząc nam tym, trzeba przyznać, niejaką pociechę. W myśl jego koncepcji jesteśmy skazani na pośredniczącą rolę komunikacji, której kluczowym narzędziem jest specyficznie pojęty „aparat” – fotograficzny w szczegolności. Filozoficzne ujęcie natury fotografii ma nam pozwolić na zrozumienie, co się dzieje z naszą cywilizacją w ogóle – zrozumienie, że po „alfabetyzacji” obrazu, która nastąpiła wraz z wynalezieniem pisma, obecnie, poprzez „obraz techniczny” w rodzaju fotografii, filmu, wideo, trwa proces „uobrazowiania” tekstu, ale obrazem na innym poziomie niż uprzedni, przedalfabetyczny obraz.

Trans Dostojewski Rosja Cezary Wodziński

Trans Dostojewski Rosja - Trans Dostojewski Rosja	Cezary WodzińskiTrans Dostojewski Rosja Cezary Wodziński

Dostojewski otwiera przed nami Rosję. Ba, otwiera! – roztrzaskuje siekierą z rozmachem i hukiem wiekowe wieko biezdny. Ale także Rosja otwiera nam dostęp do Dostojewskiego. I potrafi to zrobić z równym impetem, posługując się tym samym co on narzędziem. Co tam siedzi w „środku”? Żeby zobaczyć, co ma w głowie Dostojewski, trzeba – podpowiada nam z głębi swych dusznych dziejów duchowych Rosja – użyć siekiery. Żeby ujrzeć wnętrzności Rosji, warto – zaleca biegły w anatomii „duszy rosyjskiej” Dostojewski – rozpłatać ją siekierą.

Zdemolujmy pewien porządek. Nie po to, by przyglądać się – z bezpiecznego dystansu – zdemolowanemu krajobrazowi. Przeciwnie – żeby dojrzeć możliwość innej konstelacji, złożonej ze zdemolowanych fragmentów.

Głupcy oszuści i podżegacze Myśliciele nowej lewicy Roger Scruton

Glupcy oszuści i podzegacze. Mysliciele nowej lewicy 213x300 - Głupcy oszuści i podżegacze Myśliciele nowej lewicy Roger ScrutonGłupcy oszuści i podżegacze Myśliciele nowej lewicy Roger Scruton

Krytyka współczesnej myśli lewicowej.

W “Głupcach, oszustach i podżegaczach” Roger Scruton, jeden z najważniejszych krytyków środowisk lewicowych zachodniej cywilizacji, przygląda się sylwetkom najbardziej wpływowych myślicieli nowej lewicy. Scruton rozpoczyna od bezlitosnej analizy filozofii nowolewicowej, a kończy krytyką najważniejszych jej filarów. Dokonuje ponownej oceny największych lewicowych myślicieli, takich jak E.P. Thompson, Ronald Dworkin, R.D. Laing, Jürgen Habermas, György Lukács, Jean-Paul Sartre, Jacques Derrida, Slavoj Žižek, Ralph Miliband oraz Eric Hobsbawm.

Scruton stawia pytanie, jak wygląda dzisiaj nowa lewica i jak zmieniła się od 1989 roku. Pokazuje również, w jaki sposób pretensje klasy robotniczej przeniesiono do debaty na temat praw kobiet, gejów oraz problem imigrantów. Zastanawia się, czym można by zastąpić radykalny egalitaryzm, oraz próbuje dociec, dlaczego w środowisku intelektualnym wciąż dominują poglądy antynomiczne. Czy możliwe jest zatrzymanie nurtu lewicowego bez uciekania się do wiary religijnej?

Scruton rozważa te niezwykle istotne kwestie w sposób umiejętny, zrozumiały i przejrzysty. Rezultatem jest miażdżąca krytyka współczesnej filozofii lewicowej.

Płynne pokolenie Zygmunt Bauman Thomas Leoncini

Plynne pokolenie 198x300 - Płynne pokolenie Zygmunt Bauman Thomas LeonciniPłynne pokolenie Zygmunt Bauman Thomas Leoncini

W dialogu z Thomasem Leoncinim Bauman po raz pierwszy podejmuje rozważania na temat pokolenia urodzonego w latach 80, które w płynnym, ciągle zmieniającym się społeczeństwie czuje się jak w domu. I, jak zwykle na drodze wymiany zdań, Bauman potrafi uchwycić rzeczywistość w jej najprawdziwszym i najgłębszym wymiarze, a nawet w jej najbardziej ulotnych przejawach. Modyfikacje ciała, tatuaże, chirurgia plastyczna, hipsterzy, dynamika agresji (a szczególnie znęcanie się), Internet, przemiany związane z seksem i miłością – wszystko to analizuje w tej zwięzłej, olśniewającej, popowej książce, która wciągnie zarówno tych, którzy z różnych względów mają do czynienia z młodzieżą, jak i większość czytelników Baumana.

To ostatnia lekcja, jakiej udziela nam największy socjolog i filozof współczesności.

Stres a wolność Peter Sloterdijk

Stres a wolnosc 187x300 - Stres a wolność Peter SloterdijkStres a wolność Peter Sloterdijk

Najbardziej chyba oryginalny, twórczy, a zarazem kontrowersyjny niemiecki filozof naszych czasów Peter Sloterdijk (ur. 1947) w tym krótkim eseju podejmuje sprawy fundamentalne: rozważania o „nieprawdopodobieństwie” ludzkiego społeczeństwa w świetle dzisiejszego rozumienia wolności. Sloterdijk od dawna należał do licznego grona krytyków projektu oświeceniowego. W ponowoczesnym duchu demaskował humanizm jako inną formę „hodowli” człowieka. W niniejszej książce definiuje wolność indywidualną i identyfikuje jej historyczne losy. Jeśli dawna wolność opierała się na przymierzu gniewu, a więc miała źródło w stresie (bunty, rewolucje, walka o wyzwolenie społeczne), to w chwili, gdy „samotny wędrowiec” Rousseau, medytując w łódce na jeziorze, odkrył czystą radość z własnego istnienia wolnego od stresu, społeczeństwu wyrosło we własnych szeregach największe zagrożenie – anarchiczna jednostka. Cała późniejsza filozofia i teoria społeczna jest próbą zneutralizowania tego napięcia. Szczególną rolę odegrała myśl idealistyczna, usiłując zawłaszczyć w tym celu odkrycie subiektywizmu przez Rousseau. Niemożliwość, niemal cud istnienia społeczeństwa rodzi między innymi pytanie o naturę przyszłej myśli wolnościowej, o kształt liberalizmu. W fascynujących jak zwykle wywodach Sloterdijk rysuje pewną odpowiedź dla naszych czasów, która ma pogodzić indywidualistycznie wolny podmiot z kolektywem stresu.

Zło czynić mówić prawdę Michel Foucault

Zlo czynic mowic prawde 191x300 - Zło czynić mówić prawdę Michel FoucaultZło czynić mówić prawdę Michel Foucault

Powiedzieć, jaki się ma zawód to żadne wyznanie. Chyba że robi to handlarz narkotyków. Wyznanie kosztuje, ale pozwala też zrozumieć, a nawet zaakceptować zło. Tylko czy prawda rzeczywiście wyzwala?

Kultowy intelektualista w nieznanych wykładach!

W 1981 r. Michel Foucault, świecki, kojarzony z lewicą myśliciel, przyjeżdża na Katolicki Uniwersytet w Louvain, aby studentom prawa przybliżyć chrześcijańskie praktyki: rachunek sumienia, spowiedź, kierownictwo duchowe. Prezentuje je na tle starożytnych i nowożytnych przykładów, dzięki czemu średniowieczni inkwizytorzy i mnisi, zestawieni zostają z bohaterami dramatów Sofoklesa oraz sądowymi prokuratorami i psychiatrami.

Wykłady te można traktować jako wprowadzenie do charakterystycznych dla Foucaulta tematów: szaleństwa, seksualności i przestępczości. Jednakże wyznacza ona również kluczowy moment w jego późnej twórczości: odkrycie w starożytnych szkołach filozoficznych i wczesnym chrześcijaństwie ćwiczeń zwiększających przestrzeń naszej wolności.

Książka konfrontuje nas z fundamentalnymi pytaniami: Jaką cenę jesteśmy w stanie zapłacić za prawdę? Czy jej wyznanie zmienia nas lub naszą ocenę popełnionego zła? Co ma wspólnego spowiedź z postępowaniem sądowym? Po co badamy psychikę i motywację przestępców?

Historia filozofii po góralsku ks. Józef Tischner

Historia filozofii po goralsku 212x300 - Historia filozofii po góralsku ks. Józef TischnerHistoria filozofii po góralsku ks. Józef Tischner

“Na pocątku wsędy byli górole, a dopiero pote porobiyli się Turcy i Zydzi. Górole byli tyz piyrsymi »filozofami«. »Filozof« to jest pedziane po grecku. Znacy telo co: »mędrol«. A to jest pedziane po grecku dlo niepoznaki. Niby, po co mo fto wiedzieć, jak było na pocątku? Ale Grecy to nie byli Grecy, ino górole, co udawali greka. Bo na pocątku nie było Greków, ino wsędy byli górole”.

Tak ksiądz Józef Tischner w swoim największym bestsellerze wyjaśniał powstanie filozofii. Jego gawędy, w których w roli greckich filozofów występują znani i mniej znani mieszkańcy Podhala, to znakomita lektura zarówno dla tych, którzy szukają inteligentnej rozrywki, jak i tych, którzy chcą się czegoś dowiedzieć o dziejach ludzkiego myślenia. Jest to też wielkie święto góralskiej gwary, którą Tischner posługuje się tak umiejętnie, że jego opowieść staje się zrozumiała dla szerokiego grona czytelników.

“Historia filozofii po góralsku” to oryginalne, nieszablonowe zaproszenie do myślenia. I ważne wydarzenie literackie.