Filozofia Przewodnik dla lubiących rozkminiać bez bólu Kleinman Paul

Filozofia Przewodnik dla lubiacych rozkminiac bez bolu - Filozofia Przewodnik dla lubiących rozkminiać bez bólu	Kleinman Paul

Filozofia Przewodnik dla lubiących rozkminiać bez bólu Kleinman Paul

Filozofia. Przewodnik dla lubiących rozkminiać bez bólu. Odkryj największych myślicieli świata i ich przełomowe koncepcje!

Zbyt często podręczniki zamieniają godne uwagi teorie, zasady i figury filozoficzne w nużący dyskurs, który odrzuciłby nawet Platon. „Filozofia. Przewodnik dla lubiących rozkminiać bez bólu” usuwa nudne szczegóły i wyczerpującą filozoficzną metodologię, a zamiast tego daje lekcję filozofii, która angażuje Cię w odkrywanie fascynującej historii ludzkiej myśli i jej rozwoju.

Od Arystotelesa i Heideggera po wolną wolę i metafizykę, poradnik Paula Kleinmana zawiera setki zabawnych filozoficznych ciekawostek, ilustracji i zagadek myślowych, których nie znajdziesz nigdzie indziej.

Więc niezależnie od tego, czy chcesz rozwikłać tajemnice egzystencjalizmu, czy po prostu chcesz dowiedzieć się, czym zasłynął Voltaire, „Filozofia. Przewodnik dla lubiących rozkminiać bez bólu” ma wszystkie odpowiedzi – nawet te, o których nie wiedziałeś, że szukasz.

Paul Kleinman mieszka w Nowym Jorku. Ukończył University of Wisconsin uzyskując dyplomy w zakresie sztuki i sztuki komunikacji w radiu, telewizji i filmie. Niezależny badacz i autor książek, w których w prosty i przejrzysty sposób tłumaczy zawiłe teorie naukowe.

Drugie życie snów Frazy ekfrazy i tak dalej Małgorzata Opoczyńska

Drugie zycie snow - Drugie życie snów Frazy ekfrazy i tak dalej	Małgorzata Opoczyńska

Drugie życie snów Frazy ekfrazy i tak dalej Małgorzata Opoczyńska

Dostaliśmy do rąk dzieło nietuzinkowe. Autorka między innymi książek Genealogie psychoterapii. Fragmenty dyskursu egzystencjalnego oraz Poza zasadą powszechności. Próby idiograficzne oddaje nam swój kolejny, swoisty esej filozoficzny, zatrzymujący na dłużej, niż tylko przewiduje jego lektura. Autorka zaprasza nas do refleksji wokół snów – swoich, Innych, snów w działaniu, opracowanych w teoriach psychoanalitycznych i umysłach filozofów. Zaprasza do snucia tej refleksji również twórców literatury pięknej, poezji i prozy. Powołuje się zatem w swoich rozmyślaniach zarówno na C. G. Junga, Z. Freuda, J. Viorst, jak i M. Heideggera, K. Jaspersa, H. G. Gadamera, U. Eco, a także A. Camusa, S. Becketta, F. Kafkę, Z. Herberta, W. Szymborską, O. Tokarczuk i C. Miłosza. Nie sposób tu wszystkich przywołać (bibliografia obejmuje 313 pozycji!). W tym uważnie dobranym gronie przystępuje do analizy snów, oddając też głos tym ostatnim – dzieląc się własnymi wyśnionymi obrazami, przywołując opowieści z psychoterapii, łącząc sny z tym, co wydarza się na jawie. Autorka dokonuje zatem w swojej pracy syntezy wiedzy – inaczej niż w książkach stricte naukowych, przeglądowych, za to czerpiąc z wielkich umysłów próbujących na przestrzeni czasów zrozumieć ludzką egzystencję oraz niepowtarzalność jednostki i jej subiektywnego doświadczenia. To niezwykła synteza, przekraczająca granice dyscyplin i dająca nadzieję na możliwość dostrzeżenia tego, co tak często ulotne dla przeciętnego opisu naukowego. W świecie nauki opartej na dowodach dzieło Pani Profesor wypełnia lukę, zatrzymując nas w refleksji – „może, kiedy zewsząd odzywa się zgiełk analiz i wniosków, nie całkiem bezużyteczne będzie świadectwo o nierozumieniu”? Z recenzji dr hab. Anny Cierpki

Współczesne wyzwania bioetyki i etyki

Wspolczesne wyzwania bioetyki i etyki - Współczesne wyzwania bioetyki i etyki

Współczesne wyzwania bioetyki i etyki

Problemy etyczne wynikające z tempa, charakteru i burzliwego rozwoju nauki stały się na przełomie II i III tysiąclecia największym wyzwaniem dla nauk medycznych i nauki w ogóle, ale nie tylko, mają bowiem znacznie szerszy zasięg, gdyż dotyczą szeroko pojmowanej cywilizacji. Nowa sytuacja cywilizacyjna w XXI wieku, widoczna w medycynie, nauce, kulturze i przestrzeni publicznej, postawiła człowieka współczesnego nie tylko przed nowymi, nieznanymi dotąd zadaniami, lecz także koniecznością właściwego pojmowania pojęć związanych z etyką, takich jak: sumienie, obyczaj czy prawo, zgodnie z zasadą, że dobre obyczaje etyczne i dojrzałość moralna powinny obowiązywać również w polityce, działaniach gospodarczych i różnych sferach życia społecznego. Zawód naukowca jest w znaczeniu etycznym o tyle wyjątkowy, że stanowi w dużej mierze wzorzec dla innych profesji, zwłaszcza dla tych, które uczciwość, szacunek dla prawdy i wzgląd na dobro innych traktują jako swoje elementarne zobowiązania moralne. Autorzy przedstawiają problemy etyczne niezwykle ważne w badaniach i ingerencjach genetycznych, badaniach naukowych realizowanych na ludzkim materiale biologicznym oraz w badaniach nad sztuczną inteligencją i transhumanizmem.Jest to warte uwagi dlatego, że istnieje dzisiaj ogromne ryzyko pogłębiania procesu dehumanizacji, gdyż szybki rozwój nauk technicznych i nowych technologii pozwala na coraz większą ingerencję w ludzkie życie. Monografia omawia również rolę etyki w szeroko pojętej edukacji, przekazie historycznym i medialnym oraz w polityce żywieniowej, porusza także aktualny temat zadań etyki lekarskiej w czasie pandemii. Omawiana w monografii tematyka wydaje się tym bardziej cenna, że problemy z zakresu bioetyki i etyki zajmują wciąż marginalnie miejsce w programach edukacji studentów na uczelniach wyższych lub studiach podyplomowych.

Wstęp do metafizyki Henri Bergson

Wstep do metafizyki - Wstęp do metafizyki	Henri Bergson

Wstęp do metafizyki Henri Bergson

Henri Bergson (1859-1941) jest uważany za jednego z najwybitniejszych francuskich filozofów, jak Kartezjusz czy Comte z dawniejszych, jak Sartre czy Derrida z bardziej współczesnych. Co ciekawe – nie był Francuzem z pochodzenia, choć urodził się w Paryżu. Ojciec Bergsona był bowiem polskim chasydem aż do 1831 roku mieszkającym w Warszawie. Oczywiście polskich tropów w twórczości Bergsona nie znajdziemy, ale to taka interesująca ciekawostka dotycząca autora „Materii i pamięci”. A jakie są poglądy filozoficzne Bergsona: najkrócej ujmując określa się jego metafizykę jako intuicjonizm. Jest zatem Bergson przeciwnikiem empiryzmu i skrajnego racjonalizmu. Ale określa się także jego filozofię – jako filozofię życia przy czym życie rozumie Bergson jako ciąg zmian, jako nieustający akt twórczy. Człowiek zdaniem Bergsona poznaje rzeczywistość doświadczając jej, żyjąc po prostu, a nie poprzez rozumowanie. Aby poznać naturę rzeczywistości musimy odwołać się do doświadczenia (doświadczenia w sensie własnego przeżywania), bowiem rzeczywistość jest w doświadczeniu dana. W opozycji intelekt/intuicja staje twórca „Ewolucji twórczej” zdecydowanie po stronie intuicji i doświadczenia w sensie przeżycia, twierdzi, że istotą doświadczenia jest elan vital – siła życia, bezustanna życiowa ekspansja, a centralnym punktem z którego owa elan vital emanuje jest Bóg. Niewątpliwie najważniejszą książką Henri Bergsona jest „Ewolucja twórcza” jednak książka, którą przedstawiamy czyli Wstęp do metafizyki napisana o 4 lata wcześniej to pierwszy skrótowy zarys jego koncepcji, a owa „Ewolucja twórcza” to jedynie rozwinięcie myśli już tu zawartych. Jak pisze Irena Wojnar w niezmiernie wnikliwym opracowaniu na temat Bergsona: Niezaprzeczalna odkrywczość Bergsonizmu „emocja twórcza” znajdująca się u podstaw jego idei, związane są z koncepcją trwania, które właściwe jest istocie żywej. Tam gdzie jest życie, wykazał Bergson, tam jest nowość nieprzewidywalna, nie odkrycie potencjalnie istniejących możliwości, ale pełny akt twórczy wywodzący się ze świadomości. W ten sposób Bergson podważał sensowność zasady przyczynowości, wedle której nie ma w skutku niczego więcej ponad to, co jest w przyczynie, nawiązywał do poglądu, iż duch to rzeczywistość zdolna do wydobywania z samej siebie więcej niż ona w sobie zawiera. Tak można ująć w największym skrócie rozważania zawarte we Wstępie do metafizyki.

Książę Niccolo Machiavelli

Ksiaze Niccolo Machiavelli - Książę Niccolo Machiavelli

Książę Niccolo Machiavelli

Kiedy w roku 1512 Lorenzo de Medici odzyskał władzę w Republice Florenckiej, rozpoczął czystkę, której ofiarą padł sekretarz II Kancelarii Signorii, Niccolo Machiavelli. Straciwszy pracę po czternastu latach wiernej służby republice, Machiavelli zajął się tym, czym para się wielu emerytowanych polityków obecnej doby: został komentatorem politycznym. Nie mogąc występować w telewizji, napisał książkę: Książę – wiekopomne dzieło oskarżane o amoralizm (głównie z powodu maksymy, że „cel uświęca środki”) i w istocie rewolucyjne w epoce renesansu, gdyż formułujące obowiązującą do dziś w myśli politycznej tezę, że na arenie politycznej nie ma miejsca na imperatywy moralne i teologiczne.

Kołakowski i poszukiwanie pewności Hubert Czyżewski

Kolakowski i poszukiwanie pewnosci - Kołakowski i poszukiwanie pewności	Hubert Czyżewski

Kołakowski i poszukiwanie pewności Hubert Czyżewski

Hubert Czyżewski śledzi intelektualną wędrówkę autora „Głównych nurtów marksizmu”: od żarliwych filipik antykościelnych z czasów stalinowskich do początku XXI w., gdy filozof deklarował, że „stoi po stronie chrześcijaństwa”.

Autor przekonuje, że przez całe życie to myśl religijna stanowiła jądro refleksji Kołakowskiego. Jego ojczyzną duchową był świat XVII-wiecznych mistyków, a nie XX-wiecznych rewolucjonistów czy liberalnych demokratów. Kołakowski przechodzi od prób zbudowania moralnej pewności na samym człowieku do uznania, iż potrzebuje on zewnętrznego, transcendentnego oparcia dla etyki. Potrzebuje hipotezy Boga, który jednak niekoniecznie jest opiekuńczym chrześcijańskim Ojcem. Ale czy fakt, że Bóg jest ludziom potrzebny, może być dowodem na Jego istnienie? Kołakowski zostawia nas z pytaniami, które wciąż niepokoją naszą wyobraźnię religijną.

Resentyment w strukturze systemów moralnych Max Scheler

Resentyment w strukturze systemow moralnych - Resentyment w strukturze systemów moralnych	Max Scheler

Resentyment w strukturze systemów moralnych Max Scheler

Niemiecki filozof Max Scheler (1874–1928) napisał Resentyment w strukturze systemów moralnych tuż przed I wojną światową (1912) przede wszystkim jako polemikę z oceną chrześcijaństwa sformułowaną ćwierć wieku wcześniej przez Friedricha Nietzschego. Nietzsche wprowadził do terminologii moralnej pojęcie „resentymentu” jako wartości negatywnej. Scheler porównuje różne moralności i broni chrześcijaństwa przed zarzutem, że stanowi ono wykwit „resentymentu”, „moralności słabych”, którzy siłą swojej masy usiłują obalić wartości „arystokratyczne”, a przynajm-niej nie potrafią ich udźwignąć. Sam wszakże broni tych wartości i przyznaje je właśnie chrześcijaństwu, choć już nie mieszczaństwu, również krytykowanemu przez Nietzschego za moralność „mydlarzy”. Scheler diagnozuje ponadto współczesną cywilizację mieszczańsko-przemysłową w prekursorski i odkrywczy sposób, który i dziś nie traci na aktualności. Obarcza działania powodowane resentymentem odpowiedzialnością za podporządkowanie „wartości życia” wartościom „użyteczności”. Przy okazji tych polemicznych kwestii rozwija znakomitą fenomenologiczną analizę zjawiska resentymentu, która weszła do kanonu XX-wiecznej myśli filozoficznej.

Prawdziwa Europa Joseph Ratzinger

Prawdziwa Europa - Prawdziwa Europa	Joseph Ratzinger

Prawdziwa Europa Joseph Ratzinger

Ostatni, żarliwy apel Benedykta XVI do Europy, aby na nowo odkryła i potwierdziła swoje prawdziwe pochodzenie i tożsamość, które uczyniły ją wielką i dzięki którym stała się wzorem piękna i człowieczeństwa.

Hegel – Kierkegaard Jacek Aleksander Prokopski

Hegel Kierkegaard - Hegel - Kierkegaard	Jacek Aleksander Prokopski

Hegel – Kierkegaard Jacek Aleksander Prokopski

Stosując zasady dialektyki Hegla,można by przyjąć, że antytezą wobec jego systemu jest myśl Kierkegaarda. Owa dialektyka dość często korzysta z argumentów historyzmu, który odmierza czas wiekami. Mogłoby się wydawać, że w takim pojmowaniu nie zostanie dostrzeżona jednostka-jej egzystencjalne uwikłanie i eschatologiczne spełnienie.

Pamięć wyobraźnia praktyki oporu Marcin Napiórkowski Dobrosielski Paweł

Pamiec wyobraznia praktyki oporu - Pamięć wyobraźnia praktyki oporu	Marcin Napiórkowski Dobrosielski Paweł

Pamięć wyobraźnia praktyki oporu Marcin Napiórkowski Dobrosielski Paweł

Świat to skomplikowane miejsce, a my jesteśmy w gruncie rzeczy dość prości. Jak proste istoty radzą sobie z narastającą złożonością świata? Oto pytanie, które stawiamy sobie, prowadząc badania nad kulturą wernakularną. Obszarem zawartych w tym tomie analiz jest właśnie przestrzeń rozciągająca się pomiędzy złożonością współczesnej kultury (rela­cji społecznych, ekonomii, polityki itd.) a prostotą narzędzi, którymi dysponujemy, by urządzić się w niej i działać sprawnie. Intereso­wały nas procesy upraszczania rzeczywistości, w ramach których jednostki ją postrzegają i opisują, planują i podejmują działania, a także budują swoją tożsamość i synchronizują wysiłki w więk­szych grupach. Kultura wernakularna, jaką opisujemy w tej książce, stanowi próbę radzenia sobie prostymi środkami w skomplikowa­nym świecie. Ze Wstępu Jest to praca o solidnej podbudowie teoretycznej i metodologicz­nej, równocześnie odwołująca się do najnowszych ustaleń fak­tograficznych. Zawodowi naukowcy, przyzwyczajeni do suchych jak kurz, opasłych tomów, znajdą w tej lekturze miłą odmianę. Ze względu na swój język książka może zyskać odbiorców poza wąskim gronem profesjonalnych humanistów. Powinna trafić do studentów i doktorantów, którzy odniosą z niej duże pożytki, ale także do szerszej czytającej publiczności. dr Piotr Majewski Uniwersytet SWPS