Czeska myśl filmowa. Reguły gry. Tom 2

Czeska myśl filmowa. Reguły gry. Tom 2 218x300 - Czeska myśl filmowa. Reguły gry. Tom 2W drugim tomie prezentującym myśl filmową naszych południowych sąsiadów Czytelnik znajdzie szkice teoretyków skupionych wokół Praskiego Koła Lingwistycznego oraz ich kontynuatorów (Jan Mukařovský, Jan Kučera, Roman Jakobson), teksty powstałe w związku z ekspansją kina nowej fali (Vratislav Effenberger, Jaromil Jireš), a takźe wypowiedzi młodszego pokolenia filmoznawców (Vlastimil Zuska, Petr Mareš). Teksty napisane na przestrzeni blisko 75 lat pozwalają prześledzić ewolucję myśli filmowej pod wpływem zmieniających się nurtów w europejskim kinie oraz modnych koncepcji badawczych. Dają równieź możliwość przyjrzenia się rozmaitym zagadnieniom, jak język i estetyka filmu, związki X muzy z życiem społecznym oraz innymi tekstami kultury.

Aktorki – Łukasz Maciejewski

Aktorki 175x300 - Aktorki - Łukasz MaciejewskiPortrety dwudziestu wybitnych aktorek od Niny Andrycz, i Danuty Szafarskiej, po Danutę Stenkę i Małgorzatę Braunek. Aktorki to nie tylko wnikliwy opis ról i zawodowych osiągnięć bohaterek, ale również wspaniała kronika polskiej kultury z perspektywy jej najbardziej fotogenicznych symboli, w której znalazło się miejsce na wdzięk, ironię, uśmiech i suspens. Dzięki wspaniałym, często odkrywczym opowieściom bohaterek, poznajemy zapachy i klimat międzywojnia, smutek stalinizmu i komunizmu, a także kontrastujące ze sobą kolory transformacji. Wewnątrz spraw wielkiej wagi stale rozgrywają się prywatne i sceniczne melodramaty, sensacje, a nawet kryminały, a nieuchwytne dotąd ikony polskiego kina i teatru takie jak Teresa Budzisz-Krzyżanowska, podczas lektury stają się członkami naszych rodzin. Aktorki Łukasza Maciejewskiego to znakomicie napisana, nostalgiczna i dowcipna książka o czymś pozornie nieuchwytnym – fenomenie aktorstwa. Ze wszystkimi bohaterkami książki – od nieżyjących już Ireny Kwiatkowskiej i Krystyny Feldman po Ewę Błaszczyk – autor spotkał się i rozmawiał osobiście. Łukasz Maciejewski – filmoznawca, krytyk filmowy i teatralny. Publikuje m.in. w “Filmie”, “Teatrze”, “Dzienniku”, “Notatniku Teatralnym”, “Kwartalniku Filmowym” i “Filmwebie”, recenzent teatralny “Gazety Krakowskiej”. Członek Międzynarodowej Federacji Krytyków Filmowych – FIPRESCI, ekspert Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, stały współpracownik TVP Kultura i HBO.

Zdzisław Maklakiewicz – Wojciech Otto

W pamięci osób, które znały Zdzisława Maklakiewicza, pozostał obraz wrażliwego i szlachetnego człowieka, kogoś, kto bezustannie szukał kontaktu z ludźmi, a w ich oczach – akceptacji samego siebie. Pod maską kpiarza i gawędziarza ukrywał wewnętrzny smutek i tragizm. Na ekranie przyszło mu grać postaci szalenie różne, nierzadko nieciekawe, czasem odrażające, ale zazwyczaj stawał na wysokości zadania, wychodząc naprzeciw oczekiwaniom reżyserów i publiczności. Najwięcej trudności sprawiała mu rola, w której sam był głównym bohaterem – życie…

Stanisław Bareja. Król krzywego zwierciadła – Maciej Replewicz

Król krzywego zwierciadła to więcej niż sztampowa biografia. Nie ma w nim rozdziałów – jak w scenopisie są ujęcia. Fabuła przypomina film realizowany z kilku kamer, z różnych punktów widzenia. O Barei mówią Stanisław Tym, Jacek Fedorowicz, Andrzej Wajda, Janusz Morgenstern, Jan Kobuszewski, jego przyjaciele, rodzina i współpracownicy – aktorzy, operatorzy, kaskaderzy. Książka dokumentuje jego życie i drogę jaką przeszedł od muzycznych komedyjek, przez pierwszy polski kryminał utrzymany w mrocznym aż do filmów, które śmieszyły, choć ukazywały mało zabawną rzeczywistość PRL.

Dowiemy się jak mogły wyglądać, filmy, których nie nigdy nie zrealizował.

Autor dotarł do niepublikowanych wcześniej scenariuszy Stanisława Barei, m.in. do tekstu Kilometr za horyzontem, które napisał tuż przed śmiercią. “Miś” powstał na podstawie nieznanego scenariusza “Joker”. Prototypem Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz był Tor przeszkód, który przez 35 lat spoczywał w domowym archiwum reżysera. Jeden z rozdziałów Obywatel konspirator opowiada o nieznanej stronie życia Stanisława Barei. W jego domu przez kilkanaście lat mieściła się pracownia nielegalnego wydawnictwa NOWA. Podczas powrotnego lotu ze zdjęć w Paryżu w pudełkach na taśmę filmową z napisem ?Materiał światłoczuły. Nie otwierać!? Bareja i Tym przemycili do Polski kilogramy publikacji paryskiej “Kultury”. W gorące lato 1980 roku reżyser przewiózł z Wiednia na dachu swojego samochodu maszynę poligraficzną dla rodzącej się Solidarności. Król krzywego zwierciadła to opowieść o człowieku, który wbrew koniunkturalnym zależnościom i układom bronił swoich poglądów, demaskując cynizm oraz ignorancję władzy, o której mówił “kłamczuszki”.

Historia niebyła kina PRL – Tadeusz Lubelski

Książka nominowana do nagrody Nike 2013.
Zbigniew Cybulski nie zagrał Maćka Chełmickiego. Ten świetny aktor ciągle czeka na właściwą rolę…

Powstała w 1951 roku filmowa adaptacja Popiołu i diamentu nie dość zadowala socrealistyczną krytykę, ale jednak spełnia oczekiwania peerelowskich władz. Jak pisze prasa, za dużo w grze Aleksandry Śląskiej (kreującej postać Krystyny) „zbędnego liryzmu, a za mało powagi świadomej swych celów, przyszłej – liczymy na to – towarzyszki”. W postać Chełmickiego wciela się udanie Tadeusz Janczar, reżyseruje – Antoni Bohdziewicz…

Książka nie tylko bada niezwykłe losy trzynastu niezrealizowanych projektów filmowych, stara się także zrekonstruować kinowe dzieła. Styl Tadeusza Lubelskiego przeobraża się, by odzwierciedlić głos krytyka, który mógłby opublikować recenzję konkretnego filmu.
Który z filmów Andrzeja Wajdy okazałby się najważniejszy w jego dorobku: Jesteśmy sami na świecie? Przedwiośnie? A może Powołanie?

Czy film Stanisława Barei o Agencie 005 w Warszawie byłby pierwszym szydzącym z PRL-u dziełem tego reżysera?
Czy polsko-francuski film Wojciecha Hasa Osioł grający na lirze podbiłby Europę?
Historia niebyła kina PRL to wspaniały wykład o skomplikowanej polskiej historii, kulturze PRL-u i niezrealizowanych twórczych planach największych polskich reżyserów.
15.Nagrodę im. Bolesława Michałka otrzymał Tadeusz Lubelski, za „Historię niebyłą kina PRL”. Książka zwyciężyła w kategorii najlepsza książka filmowa.