Grecja. Wyspy. Przewodnik – Wiesława Rusin

Grecja. Wyspy 183x300 - Grecja. Wyspy. Przewodnik - Wiesława RusinGreckie wyspy rozsiane po morzach Jońskim, Egejskim i Śródziemnym to znakomite miejsce do letniego wypoczynku. Prezentowany przewodnik zawiera mnóstwo praktycznych porad i adresów, przybliża również historię regionu. To pozycja dla turystów, którzy chcieliby poznać kulturę tej części świata. Książka zawiera rozmaite trasy zwiedzania, których głównymi punktami są najciekawsze miejsca w danym regionie. Obiekty na każdej trasie zostały opatrzone niezbędnymi informacjami takimi jak godziny otwarcia dla zwiedzających, ceny biletów wstępu itp. By ułatwić komunikowanie na ostatnich kartach książki znalazły się podstawowe i niezbędne zwroty w języku greckim z polską wymową.

Lizbona. Muzyka moich ulic – Marcin Kydryński

Lizbona. Muzyka moich ulic - Lizbona. Muzyka moich ulic - Marcin KydryńskiTa książka powstała nie tylko z mojej miłości do jednego z najpiękniejszych miast świata i jego przebogatej muzyki.
W “Sieście” w radiowej Trójce od dwunastu lat sięgam po muzykę krajów języka portugalskiego. Tę, którą zewsząd słychać w Lizbonie. Ta muzyka ma w sobie szczególne światło, czułość, zmysłowość. Jak i miasto, które jest jej domem. 
To zatem podwójny portret. Obraz miasta na krawędzi Europy i muzyków, którzy każdego dnia nadają mu ton.
To, spośród niezliczonej ilości, moja wersja historii jednego miejsca na ziemi. Zaledwie chwila jego istnienia: siedemset dni twarzy, smaków, zapachów, dźwięków, nastrojów. Ciekawe, że jeśli dokładnie w tych samych dniach próbowałby portretować Lizbonę ktokolwiek inny, powstała by całkowicie odmienna książeczka.

Jeśli dzięki tym stronicom ktokolwiek z Państwa zechce odwiedzić Białe Miasto, poznać je i rozwinąć parę rozpoczętych przeze mnie wątków, będę szczęśliwy.

Marcin Kydryński

Marcin Kydryński (ur. 1968). Od 1989 roku w radiowej Trójce, twórca audycji, festiwalu, serii koncertów i bestsellerowych płyt pod wspólnym hasłem Siesta. Partner w życiu i muzyce Anny Marii Jopek, producent płytowy i twórca piosenek. Laureat nagrody Arkadego Fiedlera za książkę “Pod Słońce”. Pierwszy fotograf, który zrobił okładkowy materiał w lokalnej edycji magazynu National Geographic. Od dwudziestu lat podróżuje po Afryce. Kawaler “Ordem de Merito” od prezydenta Portugalii za promocję kultury tego kraju.

Atak rozpaczy – Artur Hajzer

Atak rozpaczy 201x300 - Atak rozpaczy - Artur HajzerAtak rozpaczy – to książka, która opisuje barwny światek polskiego himalaizmu w latach 80. XX wieku – okresie największej chwały, gdy nasi wspinacze stanowili ścisłą czołówkę światową, niejednokrotnie wyznaczając nowe trendy. Jerzy Kukuczka, Krzysztof Wielicki czy Wojtek Kurtyka to tylko niektórzy partnerzy górscy Hajzera opisani w tej książce. Swobodna narracja, pogłębiona analiza trendów w himalaizmie oraz humor autora sprawiają, że książkę tę czyta się z wypiekami na twarzy.
Książka bogato ilustrowana – ponad 200 barwnych fotografii pozwala mocniej wczuć się w dramaturgię przedstawianych wydarzeń. 

Campa w sakwach, czyli rowerem na Dach Świata – Piotr Strzeżysz

Tybet – niedostępna, bezkresna kraina otoczona najwyższymi górami świata. Pogrążeni w modlitwie mnisi i pasterze pędzący swoje stada przez pustynne wyżyny. Czy wybierając się do tego kraju można jeszcze odkryć coś nowego, tylko dla siebie? Dlaczego nie?!

Autor książki Campa w sakwach, czyli rowerem na Dach Świata pokazuje, że z perspektywy rowerowego siodełka świat wygląda zupełnie inaczej, że nie ma takich problemów, z którymi nie można sobie poradzić, ani takich miejsc, których nie można odwiedzić. To książka o niezależności, jaką daje podróżowanie rowerem, o samodzielnym odkrywaniu nowych, nieprzetartych szlaków i przypadkowych spotkaniach z życzliwymi ludźmi.

Piotr Strzeżysz należy do niezbyt licznej sekty rowerowych włóczykijów. Ciągle w ruchu, nie może usiedzieć w miejscu. Skończył kilka szkół, studiował na kilku kierunkach, pracował w różnych miejscach, m.in. na budowie, w bibliotece, opiekował się niepełnosprawnymi, nauczał w wielu szkołach. Od lat realizuje marzenie zwiedzenia świata na rowerze, łącząc pasję podróżowania z fotografią i pisaniem. Przejechał przez ponad trzydzieści krajów na czterech kontynentach. Za swoje rowerowe podróże został dwukrotnie wyróżniony prestiżową nagrodą podróżniczą Kolosy:

Kolos 2007 – wyróżnienie za przejazd rowerem przez Himalaje w bardzo trudnych, zimowych warunkach, przy temperaturach wynoszących nierzadko -30 stopni Celsjusza.

Kolos 2008 – wyróżnienie za będącą wyrazem ogromnej determinacji, siły, ale i pokory wyprawę „Que te vaya bien!”: 9-tygodniową samotną rowerową przeprawę przez Andy w zimie. W jej trakcie przebył blisko 4000 km, pokonał łącznie prawie 40 km przewyższeń i dwukrotnie próbował wjechać na wulkan Aucanquilcha.

Tajlandia – Phil Macdonald Carl Parkes

Tajlandia. Przewonik Wakacje na walizkach 187x300 - Tajlandia - Phil Macdonald Carl ParkesTajlandia jest znana z wyśmienitej kuchni i majestatycznych świątyń. To urozmaicony kraj gór pokrytych lasami tropikalnymi, głębokich dolin rzecznych i niewielkich pól uprawnych. U wybrzeży rozsypane są setki wysp ciągnących się wzdłuż Zatoki Tajlandzkiej i Morza Andamańskiego. Przepiękne plaże obmywane przez krystalicznie czyste wody przyciągają amatorów nurkowania oraz masaży nad brzegiem morza. Bangkok ma bardzo kosmopolityczny charakter i jest rajem dla miłośników zakupów, a leżące na północy Chiang Mai łączy starożytną historię z przygodami na świeżym powietrzu. Odległe rubieże Issanu, kryjące stare świątynie Khmerów, oferują mniej rutynowe szlaki. Tajlandia jest rajem dla smakoszy.

Niepowtarzalny jest nie tylko smak potraw, ale i ich wygląd, a posiłki w tajskim stylu to prawdziwe imprezy towarzyskie. 

Jeśli lubisz życie na walizkach, spędź wakacje, podróżując po Tajlandii.
Dowiedz się, co znaczy nazwa Prathet Tai, ile rodzajów uśmiechów rozróżniają Tajowie i dlaczego we wszystkim, co robią, musi być sanuk. Weź udział w obchodach Songkran, w spędzie słoni w Surin, Święcie Wegetarian w Phuket oraz zachwycającym Loy Krathong. 
Naucz się rzeźbić w owocach i poznaj magiczną moc tatuaży z Wat Bang Phra.

Uchodźcy i wygnańcy. Spacer po Portland w stanie Oregon – Chuck Palahniuk

Uchodźcy i wygnańcy to zwariowany przewodnik po Portland – rodzinnym mieście Chucka Palahniuka. Nie zawiera co prawda żadnych kolorowych zdjęć (ani nawet czarno-białych), mnóstwo w nim za to opisów ekscentrycznych ludzi i dziwnych miejsc oraz lokalnych atrakcji, przyprawiających niekiedy o dreszczyk emocji.
Dla miłośników prozy pisarza jest to też dobra okazja do poznania okoliczności powstawania niektórych powieści i oceny, na ile książki Palahniuka nawiązują do autentycznych wydarzeń.

Niewidzialni – Mateusz Marczewski

Niewidzialni 185x300 - Niewidzialni - Mateusz MarczewskiA oto przepis na slumsy: weź kilka aborygeńskich rodzin, zapakuj do pickupa i wskaż im budynek, w którym od dziś mają mieszkać. Wysadź ich, wywal ich dobytek, te osmalone garnki, worki ze starymi szmatami, telewizor. Wróć za kilka miesięcy. Okolicy nie poznasz. Dymiące koksowniki, śmieci, graffiti na ścianach, bezpańskie psy, gołe i brudne dzieciaki. Biali, którzy zostali skazani na to sąsiedztwo, chętnie opowiedzą ci tysiące gorzkich historii: o pijaństwie, nieróbstwie, narkotykach i brudzie. A potem zapytaj tych Białych, jakie noszą imiona ich nowi sąsiedzi i skąd pochodzą.
I to jest właśnie przepis na społeczeństwo podzielone.
I o tym jest ta książka.

Mieszkaniec Sydney, Melbourne, Alice Springs czy Perth omija Aborygenów szerokim łukiem i stara się ich nie dostrzegać. Dawni dumni mieszkańcy tych ziem zostali zepchnięci na margines zbiorowej świadomości. Stali się niezauważani. Niewidzialni.

Mateusz Marczewski odważył się ich zobaczyć. Co więcej – wpatrywał się w nich tak długo, aż odkrył ich prawdziwą duszę. I o tym jest ta książka.
Maciej Robert

Ta książka to absolutna perła literacka w swoim gatunku. Bruce Chatwin, europejski klasyk literatury faktu, byłby dumny z polskiego autora, który kilkadziesiąt lat po nim wyruszył w jakże własną podróż śladem “ścieżek śpiewu”.
Roman Kurkiewicz

Niewidzialni to niezwykle ambitna książka, dalece wykraczająca poza ramy zaangażowanego, trzymającego stronę ofiar reportażu.
Dariusz Nowacki

Europa. 1001 najpiękniejszych zakątków – Marcin Jaskulski

Do eksplorowania kontynentu europejskiego chyba nikogo nie trzeba namawiać. Samo miano – Stary Kontynent – już wiele mówi o nieprzebranych skarbach sztuki, wielowiekowej spuściźnie i mozaice kultur zamieszkujących Europę. Warto jednak wyposażyć się w klucz do zwiedzania. Prezentowana książka pomoże zaplanować wyprawę po najbardziej fascynujących zakątkach Europy.

Zagubiony kosmonauta – Daniel Kalder

Zagubiony kosmonauta 183x300 - Zagubiony kosmonauta - Daniel Kalder„Zagubiony kosmonauta” jest pierwszą książką Daniela Kaldera. Dokumentuje ona podróże do zapomnianych i tajemniczych światów byłych republik radzieckich. Kalder, jak przystało na prawdziwego odkrywcę, udaje się tam, gdzie nikt dotąd nie odważył się zapuścić: w Kałmucji odnajduje miasto poświęcone grze w szachy i zapomniane mongolskie plemię, w Mari Eł, ojczyźnie jednej z ostatnich społeczności pogańskich, spotyka najwyższego druida i uczestniczy w starożytnym rytuale, a na przygnębiających fabrycznych ugorach Udmurcji szuka śladów Michaiła Kałasznikowa i niechcący zostaje gwiazdą telewizyjną. Bluźnierczy, ale mądry, całkowicie szczery, choć pełen kłamstw ‘Zagubiony kosmonauta’ jest otwierającym oczy, choć odrobinę złowrogim przewodnikiem po tych zapomnianych krainach.

Przekład Maciej Ignaczak i Piotr Siemion. Wstęp Andrzej Stasiuk.

Daniel Kalder urodził się w 1974 roku w Szkocji. Dziesięć lat spędził w byłym Związku Radzieckim, gdzie podejmował się najrozmaitszych zajęć i – jak zaznacza –  nie zaliczył chyba tylko handlu bronią i ludzkimi organami. W 2006 roku wydał pierwszą książkę o Rosji Zagubiony kosmonauta. Zapiski antyturysty (Czarne 2008), a w 2008 roku kolejną pt. Dziwne teleskopy.

Obecnie Kalder mieszka w Teksasie, gdzie pracuje nad projektem dotyczącym “ghost towns”, opuszczonych miast.

 

Kalder napisał błyskotliwy i dowcipny przewodnik, który kwestionuje istotę podróżowania i turystyki w czasach, gdy nie ma już dokąd jechać.

Esquire

Czarny humor Kaldera jest nowym głosem dobiegającym z czarnych dziur świata.

The Times

Zjadliwie dowcipny, a jednocześnie głęboko poruszający – przeciwieństwo jakiegokolwiek przewodnika czy książki podróżniczej, jakie czytałem.

Scotland on Sunday

Czarna komedia połączona z pisarstwem reportażowym najwyższej klasy.

The Herald

Pośród brudu i upadku Kalder pozostaje dowcipny, wysoce niefrasobliwy, ale doskonale obeznany z niezmiernie zawikłaną i brutalną etniczną historią odwiedzanych miejsc.

The First Post

Kiedy myślę o swoim czytelniku wyobrażam sobie kogoś, kto lubi ciemną, dziwną i pełną czarnego humoru sztukę. Kogoś, kto uważa brytyjskie pisarstwo za zbyt gładkie, zadowolone z siebie i zaściankowe i woli przekłady. Kogoś, kto lubi filmy Davida Lyncha, kreskówki, płyty Bonniego ‘Prince’a’ Billy’ego, Nicka Cave’a i berliński okres Davida Bowie. Kogoś, kto nie czuje się dobrze we współczesnym społeczeństwie, wie trochę za dużo o sztuce i książkach i nie jest zadowolony ze swojej pracy. Gdy przyglądam się temu wyliczeniu widzę, że opisałem samego siebie, ale na świecie jest wielu takich jak ja. Są oni lojalną, oddaną publicznością, która towarzyszy twórcy od dzieła do dzieła we wszystkich jego przemianach. To jest ‘demografia alienacji’. Ta książka została napisana dla nich przez jednego z nich.

Daniel Kalder

Stary spękany beton, strzępy folii, smród, rdza, nędza cywilizacji, karykatura kultury, szczyny, zdechły lis i szara jak cement nuda. To wysypisko współczesności w Kalderowskiej wizji ma przypominać pustynię, na którą udawali się dawni mistycy i asceci. Dlaczego nasz Szkot wybrał akurat Rosję? Zapewne przez przypadek, z przekory oraz na skutek słynnej szkockiej ekstrawagancji. Niewykluczone jednak, że Rosja była idealna dla tego eksperymentu, ponieważ można ją uznać za symbol człowieczego nieudacznictwa. Żaden kraj nie mierzył tak wysoko i nie wyszedł na tym tak kiepsko. Można powiedzieć, że Rosja to alegoria ludzkości porywającej się z motyką na słońce. „Skąd się bierze duchowość? Z pechowości”. W ten sposób medytuje nad zagadką swojego wielkiego narodu Wiktor Jerofiejew i ta refleksja spodobałaby się zapewne Kalderowi błąkającemu się po Kałmucji, ponieważ pasją Szkota jest ułomność.

Andrzej Stasiuk

Przeciętny podróżnik nigdy nie dotrze do Kałmucji, Kazania, Udmurcji czy Mari Eł. Przeciętny turysta będzie szukał miejsc rodem z folderów turystycznych, pięknych widoków i wygodnych hoteli. ’Zagubiony kosmonauta’ odkrywa świat zupełnie inny, świat błota, mgły, koszmarnej estetyki. Gdyby nie ironia autora, byłby ten antyprzewodnik jedną z bardziej rozpaczliwych opowieści o dawnym Związku Radzieckim, jakie ostatnio zostały wydane. Spoza pospiesznie notowanych szczegółów, błahych spotkań, nieistotnych zdarzeń, wyłania się bowiem obraz społeczeństw pozbawionych tożsamości, jałowych i umęczonych.

Michał Olszewski